Δευτέρα 28 Οκτωβρίου 2013

Θεοί ή εξωγήινοι..


 



Μου έστειλε ένας φίλος το πρώτο βιντεάκι.. με την ερώτηση.. αν μπορώ να φανταστώ πως βγάζανε τετραγωνισμένους παραλληλεπίπεδους όγκους γρανίτη.. και μάλιστα κλειστούς από πέντε πλευρές.. όταν βλέπω πεπεισμένους ανθρώπους.. για απίθανα πράγματα.. προσπερνώ χωρίς χασομέρι.. ότι έχει γίνει.. με κάποιο τρόπο έχει γίνει.. και δε χρειάζεται να αναζητούμε τις πιό απίθανες εξηγήσεις..



μου έστειλε λοιπόν το δεύτερο.. επιμένοντας.. λοιπόν.. για αρχή αντιπαθώ τους σίγουρους.. όλα τα εγκλήματα από σίγουρους γίνονται.. μικρά μεγάλα και τεράστια.. αλλά έπεσα στην παγίδα.. και φαίνεται απασχολούσε το πίσω μέρος του μυαλού μου.. έτσι για να το απεμπολήσω.. κάθομαι να απαντήσω όπως μπορώ..



με την τωρινή μου ελλειμματική αποσπασματική γνώση του κόσμου.. θα πήγαινε το μυαλό μου σε ένα σωρό περίπλοκες λύσεις.. το οποίο μια χαρά παιχνίδι είναι.. αλλά δεν απαντά ουσιαστικά στο ερώτημα.. όπως το βλέπω.. μια τυχαία παρατήρηση.. όπως ότι άμα αφήσεις το λεμόνι στο μάρμαρο το τρώει.. και κάποιος πειραματισμός.. ίσως οδήγησε σε κάποιο υλικό που να διαβρώνει το γρανίτη.. ίσως σε μια κατάσταση πάστας για να μην τρέχει και τρώει πρός τα κάτω.. να το εφάρμοζα με κάποιο σωλήνα στά σημεία τομής.. στη πάνω και την κάτω πλευρά του εξωτερικού παραλληλογράμμου.. προχωρώντας οριζόντια διαβρώνοντας.. ξεπλένοντας και προχωρώντας.. βάζοντας και κάποιες σφήνες στην κάτω τομή.. εφόσον έφτανε στην τελική επιθυμητή διάσταση το πάνω και το κάτω παραλληλόγραμμο.. θα έβαζα σε υγρή πιά μορφή το διαβρωτικό στις τρίς πλευρές του πάνω παραλληλόγραμμου.. ώστε να διαβρώνει προς τα κάτω με τη βοήθεια της βαρύτητας.. τις σφήνες κάτω.. θα της έκανα με ελαφρά κλίση προς τα έξω.. και με επίστρωση λίπους.. όταν το διαβρωτικό έφτανε στο κάτω μέρος.. κόβοντας τις τρις κάθετες εσωτερικές πλευρές.. κι ελευθερώνοντας τον ογκόλιθο.. θα τον τραβούσα.. με κάποια βοήθεια.. σε κάποια βάση που θα είχα φτιάξει στην κάτω πλευρά.. και περαιτέρω μετακίνηση..

άλλη λιγότερο περίπλοκη λύση.. αν η εργασία γίνεται σε περιοχή και εποχή.. που το βράδυ πέφτει η θερμοκρασία κάτω του μηδενός.. να σκαφτεί παραδοσιακά με καλέμια το γύρω γύρω.. το εξωτερικό παραλληλόγραμμο.. μέχρι το επιθυμητό βάθος.. να στοκαριστεί δεξιά αριστερά και μπροστά το πάνω επίπεδο.. να γεμίσει με νερό.. και να σπάσει/αποκολλήσει την πίσω πλευρά γινόμενο πάγος.. με τη βοήθεια και του βάρους του ογκόλιθου.. οι σφήνες κάτω παραμένουν και σε αυτή τη μέθοδο για την απομάκρυνση..

(θα βοηθούσε κάποιο σκαρίφημα.. αλλά δεν έχω τρόπο αυτή τη στιγμή.. ελπίζω να ήμουν αρκετά περιγραφικός..)



φυσικά δε ξέρω αν αυτό που περιγράφω γίνεται ή έχει γίνει.. αλλά για μένα είναι πιό πιθανό αυτό.. ή κάτι ανάλογο.. εκμεταλλευόμενο κάποιες άλλες ιδιότητες.. από το να το αποδώσω στο θεό ή στους εξωγήινους..

Δευτέρα 26 Αυγούστου 2013

Ποιος είδε κράτος λιγοστό - Γ. Σουρης

Ποιος είδε κράτος λιγοστό
σ’ όλη τη γη μοναδικό,
εκατό να εξοδεύει
και πενήντα να μαζεύει;


Να τρέφει όλους τους αργούς,
νά ‘χει επτά Πρωθυπουργούς,
ταμείο δίχως χρήματα
και δόξης τόσα μνήματα;


Νά ‘χει κλητήρες για φρουρά
και να σε κλέβουν φανερά,
κι ενώ αυτοί σε κλέβουνε
τον κλέφτη να γυρεύουνε;


Όλα σ’ αυτή τη γη μασκαρευτήκαν
ονείρατα, ελπίδες και σκοποί,
οι μούρες μας μουτσούνες εγινήκαν
δεν ξέρομε τί λέγεται ντροπή.


Σπαθί αντίληψη, μυαλό ξεφτέρι,
κάτι μισόμαθε κι όλα τα ξέρει.
Κι από προσπάππου κι από παππού
συγχρόνως μπούφος και αλεπού.


Θέλει ακόμα -κι αυτό είναι ωραίο-
να παριστάνει τον ευρωπαίο.
Στα δυό φορώντας τα πόδια που ‘χει
στο ‘να λουστρίνι, στ’ άλλο τσαρούχι.


Σουλούπι, μπόϊ, μικρομεσαίο,
ύφος του γόη, ψευτομοιραίο.
Λίγο κατσούφης, λίγο γκρινιάρης,
λίγο μαγκούφης, λίγο μουρντάρης.


Και ψωμοτύρι και για καφέ
το «δε βαρυέσαι» κι «ωχ αδερφέ».
Ωσάν πολίτης, σκυφτός ραγιάς
σαν πιάσει πόστο: δερβέναγάς.


Δυστυχία σου, Ελλάς, με τα τέκνα που γεννάς!
Ώ Ελλάς, ηρώων χώρα, τι γαϊδάρους βγάζεις τώρα;

!! στη βία μου να το ποστάρω πριν το ξεχάσω.. ξέχασα να γράψω το όνομα του ποιητή.. τώρα το πήρα χαμπάρι.. κι ήλθα να το προσθέσω.. τα δικά μου.. σαφώς επιρεασμένα από το σουρή.. βρίσκονται στο στις μπουρμπουλήθρες μου..

Παρασκευή 14 Ιουνίου 2013

δοκημή της ερτ..


κανετε κλικ από πάνω για να αρχίσει..

Τετάρτη 24 Οκτωβρίου 2012

Δευτέρα 17 Σεπτεμβρίου 2012

σαν το πακέτο..

..που δεν έχει πιά τσιγάρα.. έτσι κι εμένα τώρα με παραπετάς.. λέει το τραγούδι.. αν έλεγε με απομυζάς.. μάλλον κανείς δε θα το πίστευε.. και δε θα γινόταν επιτυχία.. πως τόσοι πολλοί.. προσπαθούν να μας πείσουν.. με σημαντική επιτυχία.. ότι αυτό το άδειο πακέτο.. έχει ακόμα κάτι να δώσει.. πως προτείνουν πακέτα επί πακέτων μέτρων.. που.. με απλή αριθμητική.. είναι από συντάξεως.. καταδικασμένα σε αποτυχία;.. ποια μέτρα;.. ποια φοροδιαφυγή;.. όταν γινόταν το πανηγύρι της φοροδιαφυγής 30τόσα χρόνια.. για λόγους πολιτικού κόστους.. πολιτικό κόστος.. ένας ορισμός που νομιμοποιεί την παρανομία.. κι όλοι την δεχόμαστε.. όταν η οικοδομή και το εμπόριο αυτοκινήτων ανθούσε.. σαν προβολή της επιτυχίας.. αυτοτροφοδοτούμενης μέσα από την παραοικονομία την διαπλοκή και την φοροδιαφυγή.. λειτουργούσε σαν το τσιγαριλίκι.. προς τους μικρομεσαίους.. για να μπορούν οι μεγαλομεγάλοι να διαπλέκονται χωρίς ενοχλήσεις.. να δανείζονται με τριτεγγυητές τους χαυνομένους μικρομεσαίους.. για ίδιον όφελος.. και να στέλνουν πάντα σε αυτούς το λογαριασμό.. χωρίς κάν να αισθάνονται την ανάγκη κάπως να καλυφθούν.. χωρίς πιά προσχήματα.. αφού με το μαγικό τσιγαριλίκι.. κατάφεραν να κρατούν όλες τις εξουσίες χωρίς έλεγχο..
..ήταν σίγουρο ότι κάποτε τα δανικά θα τέλειωναν.. το πότε μόνο ήταν θέμα συγκυρίας.. το ότι αυτό άργησε πολύ.. απλά μεγάλωσε το χάος.. μεταξύ θεωρίας και πράξης.. αναγκάστηκαν οι μεγαλομεγάλοι.. να τους πάρουν σιγά σιγά το τσιγαριλίκι.. και η στέρηση προκαλεί αγανάκτηση..
και μέσα στη θολούρα της στέρησης.. η αγανάκτηση είναι περίπου τυφλή..
..η οικοδομή και το εμπόριο αυτοκίνητων περίπου τελείωσαν.. τα σχετικά επαγγέλματα που πρωτοστατούσαν στη φοροδιαφυγή.. δεν έχουν πιά αντικείμενο φοροδιαφυγής.. το να υπολογίζεις τώρα πακέτα.. για να πιάσεις τη συγκεκριμένη φοροδιαφυγή.. μου φαίνεται σα να ζητάς πίσω τσιγαριλίκια που έχουν καπνιστεί.. είναι ή ηλίθιο ή πονηρό.. δε ξέρω πιό είναι πιό επικίνδυνο.. αλλά τα θεωρώ και τα δύο κολάσιμα..

Κυριακή 12 Αυγούστου 2012

κοτίτσαααα!!!

..δε λέω εσένα κοτίτσα.. αλλά παίζει και να είσαι.. αν σκεφτούμε.. πάλι.. τα αποτελέσματα των εκλογών....πήρε ο πατέρας μου μερικά κοτοπουλάκια το χειμώνα.. για να ενισχύσει την αυγοπαραγωγή του για το πάσχα.. να έχει να βάψει και να μοιράζει στους φίλους κόκκινα αυγά..
..ένα από τα κοτοπουλάκια μεγαλώνοντας.. έδειξε φιλοδοξία να γίνει κλώσα.. μια και δεν έχουμε κόκορα αυτό το καιρό.. ο προηγούμενος ήταν τρομερός τζαναμπέτης.. σκότωνε τις κότες και την έπεφτε και σε μάς.. το έφαγε το κεφάλι του.. έτσι.. ανταλλάξαμε με μιά γειτόνισσα αυγά.. από κόκορα.. με δικά μας κοτίσια.. και την έβαλε βασίλισσα σε δικό της διαμέρισμα.. να τα κλωτσήσει.. εννέα τις έβαλε.. και την πρώτη του ιούνη.. έσκασε μύτη μόνο ένα κλωσόπουλο.. το οποίο βέβαια μονοπώλησε την προσοχή.. όχι μόνο της μάνας του.. αλλά και τη δική μας..
περιμένει ο πατέρας μου 2 χρόνια να του φτιάξω κλωσσομηχανή.. αλλά ήθελα να την κάνω υπεραυτόματη.. κι ακόμα έχω κολήσει στα μικροτσίπ τα κυκλώματα και τα προγραμματιστικά.. τουλάχιστον δια της φυσικής οδού.. είχαμε την χαρά να αποκτήσουμε μια κοτίτσα και καλή..

..στο πρώτο βιντεάκι την παραμονή των κατάπτυστων εκλογών..
..στο δεύτερο πριν καμιά δεκαριά μέρες.. κοτίτσα πιά..






Τετάρτη 11 Ιουλίου 2012

μάθε τέχνη κι άστηνε..

..κάθε τρις και λίγο.. του έρχονται του πατέρα μου επιχειρηματικές ιδέες.. για την περίπτωση που του κόψουν την σύνταξη.. μια φορά το 84.. είχα πάει να αγοράσω παρτιτούρες σε μια στοά εκεί μεταξύ πανεπιστημίου και σταδίου.. και γύρισα με ένα βιολί.. "μαύρα γυαλιά πήρες;" μου είπε.. "..αν πέσεις έξω.. να την στήσεις στην ομόνοια να βγάζεις μεροκάματο.."..
..έτσι πριν λίγο καιρό.. πήρε ένα καρούλι σκοινί..




και μου ζήτησε να του μάθω να κάνει διάφορα πραγματάκια.. μήπως πάρει κάνα τραπεζάκι και στηθεί εκεί στο Θησείο και τα πουλάει..
του έφτιαξα ένα βιλάι.. κοινώς αρμίδιον..




μερικά σκοινιά..




και ένα κρεμαστάρι για γλάστρες που είχε δει σε κάτι κηπουρικά στην τιβι.. και δεν το έβρισκε μετά στο ίντερνετ..




το τελευταίο το δοκιμάσαμε και για να δούμε πως είναι..




τραπεζάκια έχουμε.. μα εγώ μα αυτός.. μα με βιολί μπουζούκι τρομπέτα ή σχοινάκια.. το Θησείο εκεί είναι..