κρητικό ανέκδοτο

είδα την εικόνα του συκοφάντι στο ff και το θυμήθηκα
.. εγγλέζος που είχε πολεμήσει στην κρήτη κατά την διάρκεια της κατοχής.. γύρισε μετά από χρόνια.. να δεί τα μέρη που πέρασε.. έξω από ένα χωριό.. βλέπει μιά γριά φορτωμένη ένα βουνό ξύλα.. και από ένα σχοινί.. τραβούσε ένα γάιδαρο.. πάνω στον οποίο καθόταν ένας γέρος.. βλέπει την γνώριμη εικόνα ο εγγλέζος.. και πλησιάζει και ρωτά το γέρο..
-γνώριμη η εικόνα από την κατοχή.. αλλά ήταν μακρύ το σχοινί..
-ε τότε υπήρχανε και νάρκες..

windows ή linux;

ιδού η απορία..
κόλλησαν λοιπόν πάλι τα windows.. τόσα χρόνια μετά το dos.. ούτε και το θυμάμαι κάν.. και δεν έχω συνηθίσει την αίσθηση του να μη ξέρω τι κάνει το μηχάνημά μου την ώρα που περιμένω.. δε θέλω ρε αδελφέ τόση ασφάλεια.. δε θέλω να μου φορτώνεις 100 πράγματα μήπως και τα χρειαστώ.. αφού ούτε τα 10 δε θα χρησιμοποιήσω.. δε θέλω να μου σώζεις τα πάντα.. θέλω όταν περιμένω.. να περιμένω γι αυτό που θέλω να κάνω.. κι όταν πατώ το ριμαδο Χ.. να σβήνει.. άμεσα.. θέλω πίσω το alt+ctrl+del μου..
με το linux.. προ δεκαετίας.. μου έδωσε ένας φίλος ένα δισκάκι με ένα live knopex.. μια χαρά ήταν.. έκανε λίγα και καλά.. για ΙΧ.. αλλά όταν δουλεύεις κάποια συγκεκριμένα προγράμματα για τη δουλειά.. δε φεύγεις τελείως από τα windows.. πέρασα από διάφορες εκδόσεις και linux.. τι να πείς; περισσότερο έμεινα στο ubuntu.. μια που όσο κι αν γκρινιάζω και μου κακοφαίνεται.. θέλει αρετήν και τόλμην η ελευθερία.. θέλει και περισσότερη συμμετοχή.. όλο και κάτι πρέπει να κάνεις για να δουλεύουν τα πράγματα.. και το έχουμε ξεσυνηθίσει..

διαδικτυακός εθισμός

έμεινα 2-3 μέρες χωρίς ιντερνετ.. μουλάρωσαν για κάποιο λόγο τα windows και μόνο με skype και msn μπορούσα να συνδεθώ..
αισθάνθηκα μια έλλειψη.. κυρίως το google..
το είχα δεδομένο.. ότι μου κατέβαινε στο κεφάλι.. τσαααακ.. το έψαχνα..
αλλά και η επικοινωνία.. αν κι αυτή σα να είχε αρχίσει να μου λείπει και πριν.. σαν κάτι να έχει αλλάξει.. θα δούμε..

οικονομία ελευθέρων ηθών..

..αν η ελευθερία μου σταματά εκεί που ξεκινά του διπλανού μου.. γιατί η ελευθερία πλουτισμού του διπλανού μου δε σταματά στην καταπάτηση της ελευθερίας μου να ζω;.. υπάρχει ο όρος αισχροκέρδεια στην "ελεύθερη" οικονομία;.. και μόνο η αύξηση της τιμής από την ανάγκη.. που είναι η βάση της οικονομίας είναι από ανήθικη.. όταν αφορά ανάγκες συμμόρφωσης με τις επιταγές της μόδας.. ως εγκληματική.. όταν αφορά την παιδεία την υγεία και την κοινωνική μέριμνα..

καιρού γυρίσματα..

1965.. πλατεία προσκόπων.. με τον πατέρα μου στο μαγεμένο αυλό.. εγώ στο καροτσάκι μου.. θαμώνας από κούνια.. κυριολεκτικά.. στο δίπλα τραπεζάκι.. δύο κοπελίτσες συζητούσαν για γκόμενους..
2007.. πλατεία προσκόπων.. ο πατέρας μου έκατσε μόνος για καφέ.. μετά από πολλά χρόνια στη παλιά μας γειτονιά.. δίπλα του.. οι ίδιες.. ηλικιωμένες πιά.. μιλούσαν για ασθένειες και για φάρμακα..

say cheese.. cake!!

λοιπόν.. δε φτάνει που μου έκανε το πεταλούδιον τούρτα για τα γενέθλια.
δεν έφτανε που μου έκανε κι η μητέρα μου ένα τεράστιο τάπερ από εκείνο το γλυκό με το ζελέ τα φρουτάκια το σαβαγιάρ και την κρέμα..
δε φτάνει που με έπιασε από το μάτι το ταψάκι το γαλακτομπούρεκο και ενέδωσα καταντροπιασμένος αλλά πανευτυχής..
σήμερα το ζουζουνιόν μας μου έφερε ένα γλυκάκι (το υποκοριστικό δεν αναφέρεται στο μέγεθος αλλά στη συμπάθεια..) που μου είχε υποσχεθεί και λόγω δουλειάς δεν είχα καταφέρει να παραλάβω.. και δεν έφτανε αυτό.. μου έφερε και μιά μαρμελαδίτσα μήλο.. πού έπεφτα με τα μούτρα την περασμένη περίοδο που ήθελα να ανακτήσω στα γρήγορα κάποια από τα χαμένα κιλά.. (τώρα ανέκτησα 5-6 παραπάνω από τα επιθυμητά..) και ένα σετάκι σοκολάτα cudbury.. που ξέρει ότι τη ρημάζω κάθε βράδυ με το γαλατάκι μου.. και με συλλεκτικό ποτήρι..
με βλέπω να ξεπερνώ γρήγορα τα 100 κιλά.. αν συνεχίσω έτσι..
το έστησα λοιπόν το γλυκάκι.. του είπα "say cheese.. cake!!" και τη φωτογράφισα.. την πείραξα και λίγο με τα πενιχρά μου μέσα.. με την ζωγραφική των win..

χτύπα ξύλο.. τοκ τοκ..

παρέα υπερηλίκων στα ΚΑΠΙ.. μιλάνε για την κατάσταση της υγείας τους..
-ε με ταλαιπωρούν αυτά τα ρευματικά.. λίγο το χέρι..
-εμένα η μέση μου.. δυσκολεύομαι και να σταθώ..
-εγώ πάλι μιά χαρά.. χτύπα ξύλο.. τοκ τοκ......... εμπρός; ποιός είναι;..

αυτό έχω πάθει κι εγώ τελευταία..
βγάζω τη βίδα που βάζω στη μύτη της σιλικόνης για να μη βουλώνει....... κρατώντας ακόμα στη βίδα.. κοιτώ τη μύτη.. και λέω.. "φτού πάλι ξέχασα να βάλω βίδα;.. θα έχει βουλώσει.."

ξεκλειδώνω το πορτμπαγκαζ.. και την ίδια στιγμή αναρωτιέμαι.. "ξεκλείδωτο τό είχα αφήσει;!!"

το αλτσχάιμερ μου χτυπά την πόρτα.. τοκ τοκ.. δεν είμαι εδώ περάστε αργότεραααα.. :):)