Δευτέρα, 22 Φεβρουαρίου 2010

Ἀρχηγοί γιώργος σουρής

Ἀρχηγοί
Τοῦ Διογένη πιάσετε ἀμέσως τὸ φανάρι,
κι᾿ ἐλᾶτε νὰ γυρέψουμε κανέναν ἀρχηγό·
ἀλλὰ καθένας μας, θαρρῶ, εἶν᾿ ἄξιος νὰ πάρῃ
τὴν ἀρχηγίαν κόμματος, ἀκόμη δὰ κι᾿ ἐγώ.
Γιὰ τὰ πρωτεῖα ξεψυχᾷ κάθε Ρῳμιὸς λεβέντης,
μόνον αὐτὸς πρωθυπουργός, μόνον αὐτὸς ἀφέντης.

Τί ἀρχηγῶν κατακλυσμός! ... κι᾿ οἱ ἕλληνες ἐκεῖνοι,
ποὺ τὸν καφφέ των βερεσὲ εἰς τὰ Χαυτεῖα πίνουν,
ἂν ἀρχηγίαν ἔξαφνα κανένας τοὺς προτείνῃ,
δὲν θὰ διστάσουν βέβαια καὶ Ἀρχηγοὶ νὰ γίνουν.
Κι᾿ αὐτὸς ὁ ἕσχατος Ρωμηὸς γιὰ ὅλα κάτι ξέρει,
ἕλληνος τράχηλος ποτὲ ζυγὸν δὲν ὑποφέρει.

Ἰδοὺ νταῆς φουστανελλᾶς μὲ φέσι καὶ σελάχι!
ποιὸς ξέρει ἂν Πρωθυπουργὸς δὲν γίνῃ καμμιὰ ᾿μέρα;
ποιὸς ξέρει πόσα σχέδια καὶ ἀπαιτήσεις θἄχη,
καὶ ἂν τὴν διπλωματικὴ δὲν συνταράξῃ σφαῖρα;
Ὤ! ναί! ποτὲ τὸν ἕλληνα μὴ θεωρῆτε πτῶμα...
᾿ς ὅλους θὰ ἔλθη ἡ σειρὰ νὰ κυβερνήσουν κόμμα.

Μᾶς λείπει ἕνας ἀρχηγός;... πενῆντα ξεφυτρόνουν,
τὸ ἕνα κόμμα χάνεται;... θὰ ἔβγουν ἄλλα δέκα·
ὅλοι γιὰ τὸ ἀξίωμα τοῦ ἀρχηγοῦ μαλλόνουν,
κι᾿ ἴσως ἀργότερα μᾶς βγῇ ᾿ς τὴ μέση καὶ γυναῖκα.
Ἀλλὰ κι᾿ ἐγὼ ὁ ἀφανὴς τῶν Ἀθηνῶν πολίτης
ἐλπίζω πὼς καμμιὰ φορὰ θὰ γίνω Κυβερνήτης.

Ἐμπρός! μὲ πόζα ἀρχηγοῦ καθένας ἂς προβάλλη,
ἀπ᾿ ὅλους ἂς κυβερνηθῆ ἡ προσφιλὴς Ἑλλάς·
ἂς γίνῃ ὁ Ἡμέτερος, ἂς γίνουν ὅμως κι᾿ ἄλλοι,
ἂς γίνῃ κι ὁ Κατσικαπῆς κι᾿ αὐτὸς ὁ Μπουλελᾶς.
Ἂς πλημμυρίσῃ μ᾿ ἀρχηγοὺς τὸ ἔθνος πέρα πέρα,
ἂς μᾶς σηκώσῃ ἔξαφνα καὶ ἡ Ροζοῦ παντιέρα.

Μονάχα ἕνας βασιλεὺς μὴ μένη ᾿ς τὸ Παλάτι,
πενῆντα δυὸ τουλάχιστον ἂς ἦνε βασιλεῖς,
ὅλοι ἂς ἔβγουν κύριοι ᾿ς τῶν ἄλλων τὸ γεινάτι,
κι᾿ ὀγδόντα πέντε Πρόεδροι ἂς γίνουν τῆς Βουλῆς.
Ὅλοι τρανοὶ πολιτικοί, κανένας ἰδιώτης,
ὅλοι ποζάτοι στρατηγοί, κανένας στρατιώτης.

το βρήκα εδώ και πολύ χάρηκα που δε χρηάστηκε να το πληκτρολογήσω.. έχει κι άλλα.. :)

Πέμπτη, 11 Φεβρουαρίου 2010

σχολείο.. φυλακή..

λέγανε παλιά.. όπου χτίζεται ένα σχολείο κλίνει μια φυλακή.. μάλλον οι μεγάλοι το λέγανε.. γιατί από την εποχή που πήγαινα εγώ σχολείο.. μπορώ να καταθέσω.. ότι τα περισσότερα παιδιά έβλεπαν το σχολείο σαν φυλακή..
έπεσα στο ff πάνω στην πληροφορία.. ότι μαθήτρια αποβλήθηκε από σχολείο λόγω του ότι δημιούργησε group στο fb.. αντιπάθειας στη διευθύντρια του σχολείου..
η κοινωνική δικτύωση προϋπήρχε του ιντερνετ.. αυτή η καταγγέλουσα μαμά.. και η κεραυνοβολούσα διευθύντρια. που μεγάλωσαν στον άρη;.. δεν θυμούνται πως αντιδορύσαν τα παιδιά σε κάποιους καθηγητές;.. τα ονόματα που τους έβγαζαν; ακόμα και τι πλάκες.. καρφίτσες σε καρέκλες.. δυναμητάκια.. και διάφορα άλλα;.. πιό ανώδυνο θεωρώ το group..
τι συντελείται όταν περνούν από την ομάδα των παιδιών στην ομάδα των μεγάλων;.. μήπως τα παιδιά τα καταλαβαίνουν μόνο αυτοί που δεν έχουν δικά τους;.. ή μήπως αυτοί που δεν έχουν παιδιά δε μεγαλώνουν;..

Τετάρτη, 3 Φεβρουαρίου 2010

σεισμος..

.. και όχι ερωτικός..
για κάποιο αδιευκρίνιστο λόγο.. ήμουν στο σπίτι των γονιών μου..
για κάποιο αδιευκρίνιστο λόγο.. ήταν κάπου στον καρέα..
για κάποιο αδιευκρίνιστο λόγο.. κοιμόμουν.. στη βεράντα..
για κάποιο αδιευκρίνιστο λόγο.. στο αστέγαστο τμήμα..
για κάποιο αδιευκρίνιστο λόγο.. σε ένα σιδερένιο κρεβάτι που διπλώνει..
εκεί που σφιγγόμουν με την κουβερτούλα..
το κρεβάτι άρχισε να δονείται..
έβγαλα λίγο τη μούρη από τα σκεπάσματα..
οι κολώνες κουνιόντουσαν.. το ίδιο και τα διπλανά κτήρια..
όνειρο λέω.. και κουκουλώνομαι ξανά.. αλλά η δόνηση συνεχίζεται αμείωτη..
ξανά ξεμυτώ.. οι κολόνες αρχίζουν να υποχωρούν το ίδιο και τα απέναντι κτήρια..
και η βεράντα που..

για κάποιο αδιευκρίνιστο λόγο.. φιλοξενεί το κρεβάτι μου..
και αρχίζουμε να πέφτουμε παρέα.. ευτυχώς μόνο για ένα όροφο..
για κάποιο αδιευκρίνιστο λόγο.. η βεράντα μου είναι στον πρώτο όροφο..
όλα γύρω μου γίνονται βουνά από μπάζα..
για κάποιο αδιευκρίνιστο λόγο.. δε σηκώνεται η αναμενόμενη σκόνη της κατεδάφισης..
δεν είναι όνειρο!! διαπιστώνω.. και περιμένω κάποιο μετασεισμό..
το κρύο συνεχίζει να με διαπερνά.. αλλά μάλλον ευχάριστα..
η ώρα περνά χωρίς νέο συμβάν.
μετά από πολύ ώρα.. βαριέμαι να περιμένω..
ανασηκώνομαι..
για κάποιο αδιευκρίνιστο λόγο.. είμαι στο δωμάτιο μου..
και δεν έφαγα βαριά το βράδυ..