Τρίτη, 20 Απριλίου 2010

ποσο κοστίζει η κοινωνική καταξίωση;

.. ε;; γυρίζω με το αυτοκίνητο από δουλειά.. γύρω παντού αυτοκίνητα.. πετνοχίλιαρα.. δεκαχίλιαρα.. εικοσαχίλιαρα.. κάμποσα πενηντοχίλιαρα.. πεταμένα στο δρόμο.. μπορεί να είχα λαμαρίνες 100 εκατομυρίων πεταμένες γύρω μου.. και σε όλη τη χώρα; 50; 100 δισεκατομύρια;; και τα σπίτια;.. πόσα έχουμε κατ'άτομο;.. τι χρήση μπορούμε να κάνουμε σε πάνω από 30-40 τετραγωνικά κατ'άτομο;.. οι σπουδές; πόσα ξοδεύονται για σπουδές.. που πάντα ήταν χωρίς μαθησιακό αποτέλεσμα.. αλλά τώρα πιά δε βοηθούν και στην επαγγελματική αποκατάσταση.. υπάρχει άλλος λόγος για όλα αυτά από την κοινωνική καταξίωση;.. και τι θετικό έχει αυτή η καταξίωση;.. την ελπίδα της ευτυχίας;.. και γιατί να μην κρατήσεις την ευτυχία να μη χρωστάς;.. που την είχες από χέρι;.. η μόνη λύση θα ήταν να ωριμάσουμε. και να σταματήσουμε την κίνηση της αγοράς.. μια και αυτό νομίζουν ότι μας ζητούν.. να αποκεντρωθούμε και να ψάξουμε μια πιο απλή ευτυχία.. να δώσουμε σημασία στην ζωή.. και να μη την απλώνουμε έτσι.. πιό πολλά χέρια είναι και πιό πολλά στόματα.. φυσικά δε γίνεται αυτό.. είναι κόντρα ρόλος. αλλά να.. είναι η ώρα της αμπελοφιλοσοφίας..

Σάββατο, 17 Απριλίου 2010

ήθος και συλλογική βλακεία..

.. τελικά.. κανένα μέσον δεν είναι άχρηστο.. δούλευα στο laptop.. κι έπαιζε η τιβι.. τη διάσωση του στρατιώτη ράιαν.. δεν ήθελα να το ξαναδώ.. αλλά το συνεχές ζάπινγκ.. και το μη χείρον βέλτιστον.. εκεί με οδήγησε.. εκτός του συνεχούς βουρκώματος που καταντά γελοίο. με έβαλε και σε σκέψεις.. ηθικής βάσης.. και διαπίστωσης εκ νέου της συλλογικής βλακείας.. κουρασμένος έπεσα να κοιμηθώ.. αλλά δεν.. σηκώθηκα λοιπόν να το βγάλω από μέσα μου να μη σκάσω.. καλά.. το κεφάλαιο.. η εξουσία.. όπως θέλετε πές τε το.. έχει συμφέρον από τους πολέμους.. από την εποχή του χαλκού.. μετά από τόσες χιλιετίες.. γιατί η μάζα συνεχίζει να παραμυθιάζεται;.. πόση βλακεία χρηάζεται;.. αφού όταν πέσει η σκόνη του πολέμου.. φαίνεται ποιοι είναι οι κερδισμένοι.. και πάλι και πάλι.. πως θα μπορούσε να λυθεί αυτό το θέμα της βλακείας;.. η εκπαίδευση έδειξε ότι δεν είναι η λύση.. μια και είναι ένα από τα σοβαρά εργαλεία επιβολής της βλακείας μαζί με τη θρησκεία. μάλλον δεν έχει λύση. τη στιγμή που και οι μεγάλοι και οι μικροί.. αγνοούν το εφήμερων. εκεί μάλλον η θρησκεία έκανε τη μεγαλύτερη ζημιά.. για τους μεγάλους η θρησκεία του χρήματος.. λές και θα τα πάρουν μαζί τους.. και για τους μικρούς.. της ελπίδας μια μετά θάνατον ζωής.. για να αφήνουν την παρούσα να καταστρέφεται. αυτό το κάλιο 5 και στο χέρι κανέναν.. δεν απασχόλησε.. εγώ ας πούμε δεν είμαι σίγουρος πως θα αντιδρούσα.. αν είχα έναν από πάνω που με διέταζε να σκοτώσω έναν απέναντι.. θα έσπαγα το κεφάλι του από πάνω.. είναι πιό λογικό.. να αντιδράς προς τα κει από όπου έρχεται η πίεση.. κι αφού ξέρεις.. οι προς τα πάνω ωφελούνται πάντα.. ποτέ οι απέναντι..

Πέμπτη, 1 Απριλίου 2010

μια ντουζίνα ευαγγέλια..

ήταν Μ.Πέμπτη του 69.. έφυγα από το σπίτι με σκοπό να πάω στον αγ.σπυρίδονα 2 δρόμους πιό πάνω στη ερατοσθένους.. όμως στη γωνία πριν την εκκλησία ήταν το μαγαζάκι ενος οικογενειακού φίλου που έκανε ξυλόγλυπτα.. ποιος ξέρει κολοπιλάλες είχε κι αυτός.. αλλά δούλευε νυχτιάτικα μ.πέμπτη.. μπήκα να πω ένα γεια. ήταν και νωρίς.. και απορροφήθηκα να τον χαζεύω. την επόμενη στιγμή.. ήταν πρώτη πρωινή!!!! είδαμε την ώρα και τρελαθήκαμε.. το ότι δε παρακολούθησα τα 12 ευαγγέλια ήταν το λιγότερο.. το τι με περίμενε στο σπίτι κατά την επιστροφή ήταν το πρόβλημα.. έψαχνα να βρω καράβι να φύγω.. αλλά τι να κάνω.. όπως είχε πει κι ο τζερομ τζερομ στο "τρις σε μια βάρκα (χωρίς να πούμε και για το σκύλο) δια στόματος τζορτζ νομίζω.. "μου αρέσει η εργασία.. με συναρπάζει.. μπορώ να κάθομαι ώρες να παρακολουθώ κάποιον που δουλεύει.."