Πέμπτη, 21 Απριλίου 2011

στους στίχους μου - Γ. Σουρής

εμπρός, πεζοί μου στίχοι, φανήτε τυπωμένοι,
ας σας διαβάζουν όλοι και ας σας τραγουδουν...
αλλ' όμως ποιός γνωρίζει τι τύχη σας προσμένει,
τι χέρια θα σας πιάσουν, τι μάτια θα σας δουν!

είς ένα κι άλλο μέρος με στόμφο θα σας κρίνουν,
εδώ θα σας τρομάζουν, θα σας πετούν εκεί,
τι σχόλια και κρίσεις επάνω σας θα γίνουν,
και τι δε θα σας ψάλουν κάμποσοι κριτικοί,

θα τους ακούν να λένε:- Τι ποίησις χυδαία!
τι στίχοι τετριμμένοι! τι πνεύμα χλιαρό!
που έπαρσις; που μία πρωτότυπος ιδέα;
τουλάχιστον να έχουν χαρτί γυαλιστερό!

κι ίσως για σας κανένας φιλάργυρος φανή,
και καταθυμωμένος την ώρα βλασφημήση,
όπου συνδρομητής σας του ήλθε να γενή,
και μ΄όλη την καρδιά τουτα φράγκα του θρηνήση.

ίσως ποτέ κανένας πατέρας αυστηρός,
αν πέσετε στα χέρια της κόρης του, ντραπή,
κι ευθύς σας παραδώση στας φλόγας του πυρός,
και στη σεμνή του κόρη αυτά τα λόγια πη:

-Και εσύ τους κακοήθεις διαβάζεις ποιητάς;
ντροπή αυτή η στίχοι ν' αρέσουν και στης κόραις
κατάρα στών ακάκων ψυχών τους σρεβλωτάς!
διαφθορά είς όλα... O TEMPORA! O MORES!

αλλά αν σας δει και δούλος κανένας του Υψίστου,
πολύ φοβάμαι μήπως του φέρετε σπασμούς,
μη στην οργή σας στείλη του μαύρου Αντιχρίστου,
κι από το στόμα βγάλει βαρείς αφορισμούς.

μα ίσως και κανένας γενναίος πατριώτης
από θυμό αφρίση και σκούξη δυνατά:
-Οποίος της πατρίδος ανίερος ποδότης!
τα όσια του έθνους θαρρεί για χωρατά.

-Τι άπατρις, τι κρύα, τι κομπορρήμον Μούσα!
πως βλέπουν ένα τέτοιον προδότην αναιδή;
δεν ψάλλει τα τσαπράζια, τη λεβεντιά του Τούσα,
το παν εξευτελίζει, τα πάντα παρωδεί.

αυτά θ' ακούτε κι άλλα, ω στίχοι μου καυμένοι...
θα σας υμνή εκείνος, αυτός θα σας οικτείρη
ίσως ποτέ η δόξα με άνθη θα σας ραίνη,
μα ίσως και τυλίγουν με σας ... τουλουμοτύρι.

δεν το βρίκα σε ηλεκτρονική μορφή.. το αντέγραψα από τα άπαντα του Γ. Σουρή
από τις εκδόσεις Σπυρ. Δαρέμα..

4 σχόλια:

μαριάννα είπε...

Αξεπέραστος! Ευχαριστούμε για την αντιγραφή! Καλησπέρες! :)

blackbedlam είπε...

Καλησπέρα σου.
Ανεπανάληπτος πραγματικά.Και πόσο δίκιο!
Σημαδάκια μαύρα πάνω σε λευκή επιφάνεια.Για να τα βλέπουν τα μάτια μας και το μυαλό να ανοίγει τα συναισθήματα να πλουτίζουν,οι αισθήσεις
να ευαισθητοποιούνται.Και μετά η γνώση.Η απελευθέρωση από τις φοβίες μας από τις δοξασίες που μας κρατούν δέσμιους.
Επειδή οι κρατούντες γνωρίζουν καλά την δύναμη της γνώσης φροντίζουν γι΄αυτό με τρόπους και μεθόδους ώστε αυτά που θα μάθεις ποτέ να είναι τόσα και τέτοια ώστε να γινόμαστε εύκολος στόχος,χειραγωγήσημοι.
'Ετσι την γνώση μπορούν να την τυλάνε σε.... τουλουμοτύρι,για να μπορούν να μας τυλάνε σε μια κόλλα χαρτί.
Άντε καλέ καλή επ, ΑΝΆΣΤΑΣΗ!

koulpa είπε...

xaxaxa μαριάννα μου
είναι ο κερατάς.. αυτό έψαχνα.. γιατί λέγαμε για τα δικά μου τα φλιναφήματα με αφορμή το τελευταίο γλυκανάλατο.. αλλά δεν ήξερα ποιό να πρωτο αντιγράψω.. τα πλακάκια μου θα καταλήξουν σουριάδα τελικά.. :) :)
καληνυχτούδια και καλή επ-ανάσταση.. :) :)

koulpa είπε...

bb μου
χάθηκα με τις πρωεόρτιες δουλειές.. :) :)
δυστυχώς τόσο επίκαιρος.. θα αντιγράψω κι άλλα που δε βρίκα σε ηλεκτρονική μορφή.. είναι τόσο εύστοχα.. και τόσο εκπαιδευτικά.. σκέψου ότι ο άνθρωπος κατάφερε να ζήσει πάνω από 30 χρόνια από τα γραπτά του.. κάποιοι τα αγόραζαν για το περιεχομενο κι όχι για τα cd.. παρόλα αυτά.. δεν δημιούργησε ούτε ένα ράγισμα στην πραγματικότητα που διακομωδεί.. :) :)
καληνύχτα και καλή επ-ανάσταση :) :)