μια ντουζίνα ευαγγέλια..

ήταν Μ.Πέμπτη του 69.. έφυγα από το σπίτι με σκοπό να πάω στον αγ.σπυρίδονα 2 δρόμους πιό πάνω στη ερατοσθένους.. όμως στη γωνία πριν την εκκλησία ήταν το μαγαζάκι ενος οικογενειακού φίλου που έκανε ξυλόγλυπτα.. ποιος ξέρει κολοπιλάλες είχε κι αυτός.. αλλά δούλευε νυχτιάτικα μ.πέμπτη.. μπήκα να πω ένα γεια. ήταν και νωρίς.. και απορροφήθηκα να τον χαζεύω. την επόμενη στιγμή.. ήταν πρώτη πρωινή!!!! είδαμε την ώρα και τρελαθήκαμε.. το ότι δε παρακολούθησα τα 12 ευαγγέλια ήταν το λιγότερο.. το τι με περίμενε στο σπίτι κατά την επιστροφή ήταν το πρόβλημα.. έψαχνα να βρω καράβι να φύγω.. αλλά τι να κάνω.. όπως είχε πει κι ο τζερομ τζερομ στο "τρις σε μια βάρκα (χωρίς να πούμε και για το σκύλο) δια στόματος τζορτζ νομίζω.. "μου αρέσει η εργασία.. με συναρπάζει.. μπορώ να κάθομαι ώρες να παρακολουθώ κάποιον που δουλεύει.."

Ἀρχηγοί γιώργος σουρής

Ἀρχηγοί
Τοῦ Διογένη πιάσετε ἀμέσως τὸ φανάρι,
κι᾿ ἐλᾶτε νὰ γυρέψουμε κανέναν ἀρχηγό·
ἀλλὰ καθένας μας, θαρρῶ, εἶν᾿ ἄξιος νὰ πάρῃ
τὴν ἀρχηγίαν κόμματος, ἀκόμη δὰ κι᾿ ἐγώ.
Γιὰ τὰ πρωτεῖα ξεψυχᾷ κάθε Ρῳμιὸς λεβέντης,
μόνον αὐτὸς πρωθυπουργός, μόνον αὐτὸς ἀφέντης.

Τί ἀρχηγῶν κατακλυσμός! ... κι᾿ οἱ ἕλληνες ἐκεῖνοι,
ποὺ τὸν καφφέ των βερεσὲ εἰς τὰ Χαυτεῖα πίνουν,
ἂν ἀρχηγίαν ἔξαφνα κανένας τοὺς προτείνῃ,
δὲν θὰ διστάσουν βέβαια καὶ Ἀρχηγοὶ νὰ γίνουν.
Κι᾿ αὐτὸς ὁ ἕσχατος Ρωμηὸς γιὰ ὅλα κάτι ξέρει,
ἕλληνος τράχηλος ποτὲ ζυγὸν δὲν ὑποφέρει.

Ἰδοὺ νταῆς φουστανελλᾶς μὲ φέσι καὶ σελάχι!
ποιὸς ξέρει ἂν Πρωθυπουργὸς δὲν γίνῃ καμμιὰ ᾿μέρα;
ποιὸς ξέρει πόσα σχέδια καὶ ἀπαιτήσεις θἄχη,
καὶ ἂν τὴν διπλωματικὴ δὲν συνταράξῃ σφαῖρα;
Ὤ! ναί! ποτὲ τὸν ἕλληνα μὴ θεωρῆτε πτῶμα...
᾿ς ὅλους θὰ ἔλθη ἡ σειρὰ νὰ κυβερνήσουν κόμμα.

Μᾶς λείπει ἕνας ἀρχηγός;... πενῆντα ξεφυτρόνουν,
τὸ ἕνα κόμμα χάνεται;... θὰ ἔβγουν ἄλλα δέκα·
ὅλοι γιὰ τὸ ἀξίωμα τοῦ ἀρχηγοῦ μαλλόνουν,
κι᾿ ἴσως ἀργότερα μᾶς βγῇ ᾿ς τὴ μέση καὶ γυναῖκα.
Ἀλλὰ κι᾿ ἐγὼ ὁ ἀφανὴς τῶν Ἀθηνῶν πολίτης
ἐλπίζω πὼς καμμιὰ φορὰ θὰ γίνω Κυβερνήτης.

Ἐμπρός! μὲ πόζα ἀρχηγοῦ καθένας ἂς προβάλλη,
ἀπ᾿ ὅλους ἂς κυβερνηθῆ ἡ προσφιλὴς Ἑλλάς·
ἂς γίνῃ ὁ Ἡμέτερος, ἂς γίνουν ὅμως κι᾿ ἄλλοι,
ἂς γίνῃ κι ὁ Κατσικαπῆς κι᾿ αὐτὸς ὁ Μπουλελᾶς.
Ἂς πλημμυρίσῃ μ᾿ ἀρχηγοὺς τὸ ἔθνος πέρα πέρα,
ἂς μᾶς σηκώσῃ ἔξαφνα καὶ ἡ Ροζοῦ παντιέρα.

Μονάχα ἕνας βασιλεὺς μὴ μένη ᾿ς τὸ Παλάτι,
πενῆντα δυὸ τουλάχιστον ἂς ἦνε βασιλεῖς,
ὅλοι ἂς ἔβγουν κύριοι ᾿ς τῶν ἄλλων τὸ γεινάτι,
κι᾿ ὀγδόντα πέντε Πρόεδροι ἂς γίνουν τῆς Βουλῆς.
Ὅλοι τρανοὶ πολιτικοί, κανένας ἰδιώτης,
ὅλοι ποζάτοι στρατηγοί, κανένας στρατιώτης.

το βρήκα εδώ και πολύ χάρηκα που δε χρηάστηκε να το πληκτρολογήσω.. έχει κι άλλα.. :)

σχολείο.. φυλακή..

λέγανε παλιά.. όπου χτίζεται ένα σχολείο κλίνει μια φυλακή.. μάλλον οι μεγάλοι το λέγανε.. γιατί από την εποχή που πήγαινα εγώ σχολείο.. μπορώ να καταθέσω.. ότι τα περισσότερα παιδιά έβλεπαν το σχολείο σαν φυλακή..
έπεσα στο ff πάνω στην πληροφορία.. ότι μαθήτρια αποβλήθηκε από σχολείο λόγω του ότι δημιούργησε group στο fb.. αντιπάθειας στη διευθύντρια του σχολείου..
η κοινωνική δικτύωση προϋπήρχε του ιντερνετ.. αυτή η καταγγέλουσα μαμά.. και η κεραυνοβολούσα διευθύντρια. που μεγάλωσαν στον άρη;.. δεν θυμούνται πως αντιδορύσαν τα παιδιά σε κάποιους καθηγητές;.. τα ονόματα που τους έβγαζαν; ακόμα και τι πλάκες.. καρφίτσες σε καρέκλες.. δυναμητάκια.. και διάφορα άλλα;.. πιό ανώδυνο θεωρώ το group..
τι συντελείται όταν περνούν από την ομάδα των παιδιών στην ομάδα των μεγάλων;.. μήπως τα παιδιά τα καταλαβαίνουν μόνο αυτοί που δεν έχουν δικά τους;.. ή μήπως αυτοί που δεν έχουν παιδιά δε μεγαλώνουν;..

σεισμος..

.. και όχι ερωτικός..
για κάποιο αδιευκρίνιστο λόγο.. ήμουν στο σπίτι των γονιών μου..
για κάποιο αδιευκρίνιστο λόγο.. ήταν κάπου στον καρέα..
για κάποιο αδιευκρίνιστο λόγο.. κοιμόμουν.. στη βεράντα..
για κάποιο αδιευκρίνιστο λόγο.. στο αστέγαστο τμήμα..
για κάποιο αδιευκρίνιστο λόγο.. σε ένα σιδερένιο κρεβάτι που διπλώνει..
εκεί που σφιγγόμουν με την κουβερτούλα..
το κρεβάτι άρχισε να δονείται..
έβγαλα λίγο τη μούρη από τα σκεπάσματα..
οι κολώνες κουνιόντουσαν.. το ίδιο και τα διπλανά κτήρια..
όνειρο λέω.. και κουκουλώνομαι ξανά.. αλλά η δόνηση συνεχίζεται αμείωτη..
ξανά ξεμυτώ.. οι κολόνες αρχίζουν να υποχωρούν το ίδιο και τα απέναντι κτήρια..
και η βεράντα που..
για κάποιο αδιευκρίνιστο λόγο.. φιλοξενεί το κρεβάτι μου..
και αρχίζουμε να πέφτουμε παρέα.. ευτυχώς μόνο για ένα όροφο..
για κάποιο αδιευκρίνιστο λόγο.. η βεράντα μου είναι στον πρώτο όροφο..
όλα γύρω μου γίνονται βουνά από μπάζα..
για κάποιο αδιευκρίνιστο λόγο.. δε σηκώνεται η αναμενόμενη σκόνη της κατεδάφισης..
δεν είναι όνειρο!! διαπιστώνω.. και περιμένω κάποιο μετασεισμό..
το κρύο συνεχίζει να με διαπερνά.. αλλά μάλλον ευχάριστα..
η ώρα περνά χωρίς νέο συμβάν.
μετά από πολύ ώρα.. βαριέμαι να περιμένω..
ανασηκώνομαι..
για κάποιο αδιευκρίνιστο λόγο.. είμαι στο δωμάτιο μου..
και δεν έφαγα βαριά το βράδυ..

ο ξυλουργός του μεσονυκτίου..

..ήταν χειμώνας του 95.. είχαμε μείνει 2 άτομα να κάνουμε την δουλεία που έκαναν 7.. τα ξενύχτια σύννεφο.. μπαίνει στο μαγαζί ένας γεράκος μικροκαμωμένος χαμογελαστός. πολύ συμπαθητικός.. είχε ξαναέλθει στο μαγαζί για ψιλοπράματα.. βιδούλες μεντεσέδες τέτοια..
"καίγομαι" μου λέει "έδωσα ξαφνικά το σπίτι στη κόρη που παντρεύτηκε.. γιατί το δικό της θα αργήσει να παραδοθεί.. και μετακόμισα σε να χώρο πάνω από το μαγαζί.. μέχρι να δούμε τι θα γίνει.. θέλω μια ντουλάπα και μια κουζίνα.. χθες.."
"μα δε γίνεται!!!!!!" του λέω"έχουμε πολύ δουλειά και έχουμε μείνει 2"
"να έρχεσαι το βράδυ.. έτσι κι αλλιώς είμαστε απομονωμένοι δε θα ενοχλησουμε κανέναν"
"μα τελειώνω 1-2 το βράδυ.. όταν δε το πάω μέχρι το πρωί.."
"δε με πειράζει.. αρκεί να γλιτώσω τη γκρίνια της γυναίκας μου.. αμα αντέχεις.. ότι ώρα μπορείς έλα.. και όσες ώρες μπορείς δούλεψε.. που θα πάει κάποια στιγμή θα τελειώσουμε.. αρκεί να φαίνεται ότι προσπαθούμε.."
και πραγματικά.. τον λυπήθηκα.. του διέθεσα 3-4 βράδια τη βδομάδα.. για 2 εβδομάδες.. ο κακομοίρης είχε μεταξοτυπείο.. και σηκωνόταν στις 4 για να ετοιμάσει τα τελάρα μέχρι τις 7 που έρχονταν οι υπάλληλοι.. 2 εβδομάδες κοιμόταν κουτουλόντας στο γραφείο.. "καλώς το ξυλουργό του μεσονυκτίου".. μου είπε το δεύτερο τρίο βράδυ που πήγα νωρίς.. κατά τις 12.. και μου το κόλλησε.. πάντως τελειώσαμε μια χαρά.. και πολύ το χάρηκε.. που ξεφορτώθηκε τη γκρίνια της κυράς..

κουζίνα πάρτυ..

μου το θύμισε η αγαπημένη κολώγρια στο τελευταίο πόστ της.. σχολίασα και το έφερα κι εδώ..

xaxaxa τι να πω.. παίζει να είμαι εγώ ο ενοχλητικός απέναντι κάποια στιγμή.. ότι πει ο πελάτης.. μια φορά το 94.. σαββατο πρωί..μπήκε στο μαγαζί φίλη/πελάτισσα με φίλη της.. εν εξάλλω η κυρία.. ήθελε κουζίνα.. και την ήθελε ΤΩΡΑ.. ξεκίνησε να κάνει ένα βάψιμο. και γκρέμισε το διαμέρισμα.. ενάμιση χρόνο ζούσε σε γιαπί.. το τελευταίο ήταν η κουζίνα.. και δεν της είχε μείνει στάλα υπομονή.. 12:30 κλείσαμε. τα μάζεψα τα ετοίμασα.. είχα στοκ κάποια σχέδια τότε.. 9:30 ήμουν στη φρύνης.. θυμάστε τη γιάφκα; εκεί.. 10:30 τα είχα ανεβάσει.. και πήγα να φύγω.. δε με άφησε.. άρχισα να δουλέυω επι τόπου.. πέρασε όλη η πολυκατοικία να παραπονεθεί. αλλά όλοι είχαν κάνει κάποιο γλέντι ή κάποια ανακαίνιση και είχαν ενοχλήσει.. και τους το κράταγε.. έτσι με τάιζε και με πότιζε μέχρι το βράδυ της κυριακής που τελείωσα.. :):)
χαχα που το θυμήθηκα.. θα το ποστάρω όπως είναι.. :):)
καλημερούδια και περαστικά :):)

σπίτι χωρίς γιάννη προκοπή δε κάνει..

45 γιαννιδες ενός κοκόρου γνώση..
κι εκείνος που το έλεγε δεν είχε ούτε τόση..

φοβάται ο γιάννης το θεριό..
και το θεριό το γιάννη..

τι κάνεις γιάννη.. κουκιά σπέρνω

γιάννης πήγα.. γιάννης ήλθα..

γιάννης πίνει γιάννης κερνάει..

όχι γιάννης γιαννάκης..

χρόνια πολλά γιάννιδες και γίαννες

μόνο το φίλο γιάννη πέτσα

φέρνω στο μυαλό μου τώρα

είναι και τα ψευδώνυμα που δε βοηθούν.. :):)