όπου γιώργος και μάλαμα..

σαν το πακέτο..

..που δεν έχει πιά τσιγάρα.. έτσι κι εμένα τώρα με παραπετάς.. λέει το τραγούδι.. αν έλεγε με απομυζάς.. μάλλον κανείς δε θα το πίστευε.. και δε θα γινόταν επιτυχία.. πως τόσοι πολλοί.. προσπαθούν να μας πείσουν.. με σημαντική επιτυχία.. ότι αυτό το άδειο πακέτο.. έχει ακόμα κάτι να δώσει.. πως προτείνουν πακέτα επί πακέτων μέτρων.. που.. με απλή αριθμητική.. είναι από συντάξεως.. καταδικασμένα σε αποτυχία;.. ποια μέτρα;.. ποια φοροδιαφυγή;.. όταν γινόταν το πανηγύρι της φοροδιαφυγής 30τόσα χρόνια.. για λόγους πολιτικού κόστους.. πολιτικό κόστος.. ένας ορισμός που νομιμοποιεί την παρανομία.. κι όλοι την δεχόμαστε.. όταν η οικοδομή και το εμπόριο αυτοκινήτων ανθούσε.. σαν προβολή της επιτυχίας.. αυτοτροφοδοτούμενης μέσα από την παραοικονομία την διαπλοκή και την φοροδιαφυγή.. λειτουργούσε σαν το τσιγαριλίκι.. προς τους μικρομεσαίους.. για να μπορούν οι μεγαλομεγάλοι να διαπλέκονται χωρίς ενοχλήσεις.. να δανείζονται με τριτεγγυητές τους χαυνομένους μικρομεσαίους.. για ίδιον όφελος.. και να στέλνουν πάντα σε αυτούς το λογαριασμό.. χωρίς κάν να αισθάνονται την ανάγκη κάπως να καλυφθούν.. χωρίς πιά προσχήματα.. αφού με το μαγικό τσιγαριλίκι.. κατάφεραν να κρατούν όλες τις εξουσίες χωρίς έλεγχο..
..ήταν σίγουρο ότι κάποτε τα δανικά θα τέλειωναν.. το πότε μόνο ήταν θέμα συγκυρίας.. το ότι αυτό άργησε πολύ.. απλά μεγάλωσε το χάος.. μεταξύ θεωρίας και πράξης.. αναγκάστηκαν οι μεγαλομεγάλοι.. να τους πάρουν σιγά σιγά το τσιγαριλίκι.. και η στέρηση προκαλεί αγανάκτηση..
και μέσα στη θολούρα της στέρησης.. η αγανάκτηση είναι περίπου τυφλή..
..η οικοδομή και το εμπόριο αυτοκίνητων περίπου τελείωσαν.. τα σχετικά επαγγέλματα που πρωτοστατούσαν στη φοροδιαφυγή.. δεν έχουν πιά αντικείμενο φοροδιαφυγής.. το να υπολογίζεις τώρα πακέτα.. για να πιάσεις τη συγκεκριμένη φοροδιαφυγή.. μου φαίνεται σα να ζητάς πίσω τσιγαριλίκια που έχουν καπνιστεί.. είναι ή ηλίθιο ή πονηρό.. δε ξέρω πιό είναι πιό επικίνδυνο.. αλλά τα θεωρώ και τα δύο κολάσιμα..

κοτίτσαααα!!!

..δε λέω εσένα κοτίτσα.. αλλά παίζει και να είσαι.. αν σκεφτούμε.. πάλι.. τα αποτελέσματα των εκλογών....πήρε ο πατέρας μου μερικά κοτοπουλάκια το χειμώνα.. για να ενισχύσει την αυγοπαραγωγή του για το πάσχα.. να έχει να βάψει και να μοιράζει στους φίλους κόκκινα αυγά..
..ένα από τα κοτοπουλάκια μεγαλώνοντας.. έδειξε φιλοδοξία να γίνει κλώσα.. μια και δεν έχουμε κόκορα αυτό το καιρό.. ο προηγούμενος ήταν τρομερός τζαναμπέτης.. σκότωνε τις κότες και την έπεφτε και σε μάς.. το έφαγε το κεφάλι του.. έτσι.. ανταλλάξαμε με μιά γειτόνισσα αυγά.. από κόκορα.. με δικά μας κοτίσια.. και την έβαλε βασίλισσα σε δικό της διαμέρισμα.. να τα κλωτσήσει.. εννέα τις έβαλε.. και την πρώτη του ιούνη.. έσκασε μύτη μόνο ένα κλωσόπουλο.. το οποίο βέβαια μονοπώλησε την προσοχή.. όχι μόνο της μάνας του.. αλλά και τη δική μας..
περιμένει ο πατέρας μου 2 χρόνια να του φτιάξω κλωσσομηχανή.. αλλά ήθελα να την κάνω υπεραυτόματη.. κι ακόμα έχω κολήσει στα μικροτσίπ τα κυκλώματα και τα προγραμματιστικά.. τουλάχιστον δια της φυσικής οδού.. είχαμε την χαρά να αποκτήσουμε μια κοτίτσα και καλή..

..στο πρώτο βιντεάκι την παραμονή των κατάπτυστων εκλογών..
..στο δεύτερο πριν καμιά δεκαριά μέρες.. κοτίτσα πιά..

μάθε τέχνη κι άστηνε..

..κάθε τρις και λίγο.. του έρχονται του πατέρα μου επιχειρηματικές ιδέες.. για την περίπτωση που του κόψουν την σύνταξη.. μια φορά το 84.. είχα πάει να αγοράσω παρτιτούρες σε μια στοά εκεί μεταξύ πανεπιστημίου και σταδίου.. και γύρισα με ένα βιολί.. "μαύρα γυαλιά πήρες;" μου είπε.. "..αν πέσεις έξω.. να την στήσεις στην ομόνοια να βγάζεις μεροκάματο.."..
..έτσι πριν λίγο καιρό.. πήρε ένα καρούλι σκοινί..

και μου ζήτησε να του μάθω να κάνει διάφορα πραγματάκια.. μήπως πάρει κάνα τραπεζάκι και στηθεί εκεί στο Θησείο και τα πουλάει..
του έφτιαξα ένα βιλάι.. κοινώς αρμίδιον..

μερικά σκοινιά..

και ένα κρεμαστάρι για γλάστρες που είχε δει σε κάτι κηπουρικά στην τιβι.. και δεν το έβρισκε μετά στο ίντερνετ..

το τελευταίο το δοκιμάσαμε και για να δούμε πως είναι..

τραπεζάκια έχουμε.. μα εγώ μα αυτός.. μα με βιολί μπουζούκι τρομπέτα ή σχοινάκια.. το Θησείο εκεί είναι..

συμβουλές του καφετζή..

η εικόνα από εδώ

σημερα ο φίλος kakomyrios στο λογαριασμό του στο twitter.. πέταξε μερικές σκόρπιες συμβουλες περί της τέχνης του καφετζή.. μια κι ο ίδιος δήλωσε ευθαρσός ότι βαριέται.. και μια κι εγώ δε πρόκειται να τις θυμηθώ.. είπα να τις φέρω εδώ να τις ακουμπήσω.. για μένα και για κάθε ενδιαφερόμενο.. ηδού λοιπόν η συρραφή των twit..

Επειδή είμαι καλός καφετζής: αν σου τη σπάει που νερώνει ο φρέντο, αν δεν μπορείς να πιες 4 φραπέδες,η λύση είναι μία
Ζάχαρη, μονή δόση εσπρέσο, λίγο νερό και μισή κουταλιά στιγμιαίο. Χτυπάς στο μίξερ και σε ένα ποτήρι με φουλ παγάκι ρίχνεις το μείγμα.
Ο καφες αυτός κρατάει τη γεύση του εσπρέσσο, κάνει αφρό του φραπέ και κρατάει κάνα δίωρο. Βουαλά.
Αν είστε τσακάλια και έχετε καλή σχέση με τον πωλητή καφέ, μπορείτε να ζητήσετε δικό σας καβούρδισμα. Αλλά πάμε μακριά.
Δοκιμάστε αντί για αφρόγαλο να χτυπήσετε κρέμα γάλακτος για τον φρέντο καπουτσίνο. Για τους γλυκατζήδες, κοκομπλόκο.
Και για τους φραπόπληκτους: αν έχετε υπομονή φτιάξτε σιρόπι,δηλαδή βράστε τη ζάχαρη στο νερό του καφέ. Τόσο βελούδινο μείγμα δεν έχετε πιει.

ποδηλατάκι στη λιακάδα..

..περίμενα να έλθει κάποιος στο προηγούμενο ποστ.. που τό φαγε η μοναξιά.. πριν ποστάρω την επόμενη γκρίνια.. αλλά με αυτή τη λιακάδα.. δε κρατήθηκα..
..ξέθαψα το ποδηλατάκι μου από τα βάθη της αποθήκης..

..φούσκωσα τα λάστιχα.. και πήγα μια ωραία βόλτα στη λιακάδα.. 30-40 λεπτά μη φανταστείς.. κοντά.. δάφνη αγ.δημιτριος.. και μη περαιτέρω..


..λοιπόν.. το ποδηλατάκι.. έχει ένα ψηλοτζόγο στον πίσω τροχό.. θέλουν ένα ψιλοκούρδισμα τα σασμάν.. θέλει ένα πλυσηματάκι.. αλλά κατά τά άλλα καλά.. τα λαστιχάκια.. αν και τραχτεράκια 19 ετών.. εκτός από δικαίωμα ψήφου.. δεν έχουν κανένα πρόβλημα.. ανέσυρα τις οδηγίες σερβις..

..κι είμαι έτοιμος να ασχοληθώ με την περιποίησή του.. μου είπαν και 2-3 φίλοι ότι και τα δικά τους θέλουν τα σχετικά.. σέρβις αναβαθμίσεις νέα φώτα κλπ.. και σκέφτομαι μήπως το κάνω επάγγελμα μια κι η οικοδομή όπως έχουμε βαρεθεί να λέμε μας τελείωσε..


..εγώ.. μια χαρά ανέβηκα.. μια χαρά στο ίσιωμα.. στις ανηφόρες εκμεταλλεύτηκα τις ταχύτητες.. στην ορθοπεταλιά έδειξα τα αποτελέσματα της ακινησίας από το 2007.. αλλά ελπίζω να βελτιωθώ..
τώρα..

καφές και μπλονγκιγκ στη λιακάδα.. αποθεραπεία..την άλλη κυριακή βλέπουμε..
και μη ξεχνάτε.. για σέρβις ποδηλάτων.. ανοίγουμε και σας περιμένουμε..

Πόσα άλογα χρειάζονται..

για να μετακινηθεί ένα γαϊδούρι.. διότι γαϊδούρι αισθάνομαι.. από τότε που αναλογίστικα.. ότι για να κουβαλήσω το πτωχό μου σαρκίο.. 75 κιλά.. τότε.. μετέφερα μαζί και 1400 κιλά σίδερα.. είναι εφιαλτικό να το σκεφτείς.. σπαταλούσα περισσότερο από 18,6 φορές περισσότερη ενέργεια όποτε χρησιμοποιούσα το αυτοκίνητο.. ευτυχώς μέχρι 94 κυκλοφορούσα σχεδόν αποκλειστικά με το ποδήλατο..
είχα έναν αγαπημένο θείο.. που ανάμεσα στις πολλές του δραστηριότητες.. είχε κι ένα εκδοτικό οίκο.. και κάθε φορά που ερχόταν επίσκεψη.. μου έφερνε κι ένα από τα νέα βιβλία που είχε τυπώσει.. κάποια φορά.. κάπου στις αρχές των 70ς.. κρατούσε ένα διαφορετικό βιβλίο.. “η ιστορία του αυτοκινήτου”.. το πως δούλευε ένα αυτοκίνητο σε κάθε λεπτομέρεια το ήξερα πριν το νηπιαγωγείο.. αλλά μια συνοπτική ιστορία ήταν άλλο..

 

μέσα εκεί.. μου τράβηξε το βλέμμα.. το πρώτο ηλεκτρικό αυτοκίνητο..

μου άρεσε σαν ιδέα.. μπορεί σαν τεχνικά επιτεύγματα να μου άρεσαν όλες οι μηχανές.. να σχεδίαζα σύνολα με αμέτρητες βαλβίδες εκκεντροφόρους καρμπιρατέρ κλπ.. μπορεί να με συγκινούσε η σύλληψη της σχεδίασης των πρώτων βάνκελ που είχαν τα NSU της εποχής.. αλλά για παιχνίδι.. ένας ηλεκτροκινητήρας μου φαινόταν πιό λογική λύση.. καθαρή αθόρυβη.. κι ενεργειακά αποδοτική.. το πρόβλημα μου ήταν οι μπαταρίες.. ακριβές βαριές και πρωτόγονες.. περίμενα την εξέλιξή τους σχεδίαζα κι ονειρευόμουν..
πέρασαν πάνω από 20 χρόνια.. χωρίς ουσιαστική εξέλιξη στις μπαταρίες στις οποίες μπορούσα να έχω πρόσβαση.. μπορεί να είχε κάνει κάτι η NASA.. αλλά δε θα με έκανε κοινωνό των ευρημάτων της.. κάποια μέρα.. εκεί κάπου στις αρχές των 90ς.. χάζευα στο βιβλιοπωλείο του παπασωτηρίου.. υπήρξε η πρόγονος κατάσταση αναζήτησης πριν το google.. είδα ένα βιβλίο για μετατροπή αυτοκινήτου από βενζινοκίνητο σε ηλεκτρικό..



 ..το πήρα και το μελέτησα.. δεν είχε κάτι καινούριο σαν τεχνολογία.. αλλά ήταν μαζεμένο.. κάλυπτε όλα τα σημεία και θεωρητικά και πρακτικά.. και βήμα βήμα τη μετατροπή.. τεχνικά μπορούσα να το κάνω.. οικονομικά.. έπρεπε να πιεστώ ιδιαίτερα.. αλλά γινόταν.. και θα ήταν μια καλή αρχή.. είχε μικρή αυτονομία.. ένα περίδρομο μπαταρίες μολύβδου.. ακριβές και βαριές.. αλλά για αστικές μετακινήσεις.. αν το φόρτιζες βράδυ με νυχτερινό.. κινιόσουν σχεδόν τζάμπα..
..αλλά δε μου έφτανε.. πάλι θα έπρεπε να κουβαλώ 20 φορές περισσότερη μάζα από εμένα.. κι αν δεν μου κόστιζε τόσο εμένα η ενέργεια.. δε γλίτωνα την ρύπανση του περιβάλλοντος.. έστω κι αν ήταν μικρότερη..

έτσι πάγωσε πάλι για μιά 20ετία.. πριν κάνα δυο χρόνια.. σκανάριζα παλιές φωτογραφίες.. και έπεσα πάνω στο αγαπημένο μου όχημα στην τρίπολη των παιδικών μου χρόνων..

 

..μου μπήκε η ιδέα να φτιάξω κάτι τέτοιο.. κι επειδή μεγαλώνω.. ίσως να του βάλω ένα μικρό μοτέρ για τις ανηφόρες.. κι ίσως μιά οροφή από ηλιακά στοιχεία.. τουλάχιστον ως ποδήλατο μπορώ να το κάνω σχετικά οικονομικά.. αν μπορούσα να βρώ και τίποτα παλιά ποδήλατα.. και χωρίς έξοδα..


..τους τελευταίους μήνες.. που η δουλειά έχει σχεδόν μηδενιστεί.. και ψάχνω κάτι άλλο να κάνω.. πέρασε από το μυαλό μου και η σκέψη του ποδηλατάδικου.. ίσως κι η κατασκευή ποδηλάτων χαμηλών τιμών.. που μπορεί να μας φανούν απαραίτητα με τη κατάσταση στα καύσιμα.. αλλά έχω 2 αναστολές.. η μία έχει να κάνει με την εξάρτηση του έλληνα με το ΙΧ.. που φοβάμαι ότι μάλλον θα προτιμήσει να μπει και να πεθάνει μέσα του όταν δε θα έχει βενζίνη να το κινήσει.. και η κυριότερη.. ΔΕ ΘΕΛΩ ΝΑ ΣΥΝΔΙΑΛΛΑΓΩ ΞΑΝΑ ΜΕ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΔΗΜΟΣΙΟΟΟΟΟ..