μεσοπελαγα αρμενίζω.. λέμε τώρα

εχουμε πολύ κουπί να τραβήξουμε.. αρχισα προπονήσεις

ει..

ωωωωπ

τι είμαι; σχολιο στη μαγισουλα μας

σχόλιο στο τελευταίο ποστ της μαγισούλας μας :) :)
να μαι κι εγώωω.. τελικά γιόρταζες; δε μπαίνω στη διαδικασία να το γκουκλίσω.. χρόνια πολλά ευτυχισμένα και δημιουργικά.. δε πάνε χαμένες οι ευχές.. :) :)
λοιπόοον.. πιάνομαι από μια πρόταση.. με θεωρώ πολύ τυχερό.. έχω μεγαλώσει με πολύ αγάπη.. κι από πολλούς.. με πολύ ενθάρρυνση.. και με πολύ αλήθεια.. μπορεί υποκειμενική.. του καθενός γύρω μου που έμπαινε στον κόπο να απαντήσει τις μυριάδες ερωτήσεις μου.. και να καταδεχθεί να τις συζητήσει.. το μόνο σημείο τριβής.. ήταν με τον πατέρα μου.. που ανησυχούσε γιατί δεν έτρωγα.. το οποίο μάλλον ήταν στην ουσία παιχνίδι εξουσίας.. μετά από έναν τέτοιο καυγά.. κάπου 3 ετών.. έφυγα από το σπίτι.. αφού μου δήλωσε ότι όποιος δεν υπακούει δεν έχει θέση στο σπίτι.. ευτυχώς με βρήκε τυχαία ένας γνωστός κάπου 5 χλμ μακριά και με επέστρεψε.. γιατί δε θυμάμαι να έχω σαφές σχέδιο για το που πήγαινα.. :) :) μπορεί μετά από τέτοιες εντάσεις να έμπαινα στην διαδικασία της φιλοσοφίας για τη ζωή.. τι είμαι γιατί είμαι κλπ.. σαν υπόθεση εργασίας.. δέχθηκα ότι είμαι μια τυχαία στιγμή ύπαρξης σε ένα άπειρο κενό ανυπαρξίας.. αυτό με βοήθησε.. κάπως σαν να μου αφαιρούσε κάποιο βάρος.. υπάρχω χωρίς ιδιαίτερο λόγο.. κάπως σαν να κέρδισα ένα λαχείο.. που ούτε κάν το αγόρασα.. οι γονείς μου το αγόρασαν.. κέρδισα μια στιγμή ύπαρξης.. ένα τώρα.. που μπορώ να το κάνω ότι θέλω.. μπορώ να κάνω ένα σορό ευχάριστα πράγματα.. να ζωγραφίζω να συζητώ να σκουπίζω να ντύνω τις κούκλες μου (μεγάλωσα σε ατελιέ ραπτικής).. να κάνω ότι μου τραβά το ενδιαφέρον και να περνώ καλά.. (ατομάκι από κούνια).. ένας άλλος άμεσος τρόπος διαχείρισης της διάθεσης μετά από εντάσεις.. ήταν η παρατήρηση των άλλων.. έβλεπα ότι σκοτωνόντουσαν βριζόντουσαν.. για κάτι πολύ σημαντικό όπως φαινόταν.. και μετά μια εβδομάδα ή ένα μήνα.. ούτε καν το θυμόντουσαν.. έτσι κι εγώ σπουδαιολογούσα τα συμβάντα.. κάνοντας ένα άλμα στο χρόνο.. προσπαθόντας να φανταστώ για κάθε τι.. πόσο σημαντικό θα μου φαίνεται σε ένα χρόνο;.. λειτουργώντας έτσι.. δε κατάφερα να βρώ κάτι στη ζωή μου για να στεναχωρηθώ για πολύ ώρα.. (ατομάκι κατ έξιν και κατά συρροήν).. πολύ σύντομα ανακάλυψα ότι περνούσα πολύ καλύτερα όταν οι γύρω μου περνούσαν καλά.. έτσι άρχισα να κάνω πράγματα και για τους άλλους.. για να περνώ εγώ καλύτερα.. ίσως και για να αισθάνομαι μια ανωτερότητα.. μια και ήμουν ικανός να το κάνω.. (ατομάκι με δικαιολογία)..
ένας άλλος τρόπος ερμηνείας.. αυτοπροσδιορισμού.. ήταν να παρατηρώ την εικόνα μου απέξω.. όπως κάποιος είπε.. δηλαδή εκτός από χρονικό άλμα στο μέλλον.. ένα τοπικό άλμα.. να μπω στη θέση του άλλου.. να φανταστώ τι βλέπει τι σκέφτεται.. να με δω με τα μάτια του.. να μπω στα παπούτσια του όπως έμαθα αργότερα ότι λέγεται..
και περάσαν τα χρόνια οι δεκαετίες.. και πρόσθεσα εμπειρίες.. μνήμες.. τρόπους.. μεθόδους.. αλλά η βασική μου κοσμοθεωρία είναι αυτή που διαμόρφωσα τότε.. μεταξύ 3 και 5 ετών.. αν ξεχνούσα τα πάντα.. θα ήμουν το μωράκι που ήμουν όταν γεννήθηκα.. με όλη τη ζωή μπροστά μου.. το σκέφτομαι κάποιες φορές.. αλλά δεν έχουμε την πιθανότητα να κερδίσουμε και δεύτερο λαχείο.. και το ένα ήταν πολύ.. πολύ καλή τύχη.. τώρα δε θέλω να ξεχάσω.. τώρα είμαι αυτό που έγινα τα τελευταία 50 χρόνια.. το διασκέδασα.. κι όσο με γνωρίζω με συμπαθώ περισσότερο.. θέλω να συνεχίσω.. όσο κρατά αυτή η στιγμή ύπαρξης.. είμαι η διανόησή μου.. και θα είμαι.. όσο έχω μνήμες εμπειρίες κι όσο προσθέτω.. για μένα θάνατος είναι το αλτσχάιμερ που με απειλεί.. χωρίς αυτά απλά δεν υπάρχω..
αλλά αρκετά μίλησα για μένα.. μιλήστε κι εσείς.. πως με βρίσκετε; χαχαχαχα (κλεμμένο από MAD του 80)
καλά το ξεφτίλισα.. έκανα ολόκληρο ποστ μια και δε κάνω συχνά στα δικά μου.. θα το μεταφέρω κι εκεί λοιπόν.. :) :)
την καληνύχτα μου :) :)

ποδηλατάκι στη λιακάδα..

..περίμενα να έλθει κάποιος στο προηγούμενο ποστ.. που τό φαγε η μοναξιά.. πριν ποστάρω την επόμενη γκρίνια.. αλλά με αυτή τη λιακάδα.. δε κρατήθηκα..
..ξέθαψα το ποδηλατάκι μου από τα βάθη της αποθήκης..

..φούσκωσα τα λάστιχα.. και πήγα μια ωραία βόλτα στη λιακάδα.. 30-40 λεπτά μη φανταστείς.. κοντά.. δάφνη αγ.δημιτριος.. και μη περαιτέρω..


..λοιπόν.. το ποδηλατάκι.. έχει ένα ψηλοτζόγο στον πίσω τροχό.. θέλουν ένα ψιλοκούρδισμα τα σασμάν.. θέλει ένα πλυσηματάκι.. αλλά κατά τά άλλα καλά.. τα λαστιχάκια.. αν και τραχτεράκια 19 ετών.. εκτός από δικαίωμα ψήφου.. δεν έχουν κανένα πρόβλημα.. ανέσυρα τις οδηγίες σερβις..

..κι είμαι έτοιμος να ασχοληθώ με την περιποίησή του.. μου είπαν και 2-3 φίλοι ότι και τα δικά τους θέλουν τα σχετικά.. σέρβις αναβαθμίσεις νέα φώτα κλπ.. και σκέφτομαι μήπως το κάνω επάγγελμα μια κι η οικοδομή όπως έχουμε βαρεθεί να λέμε μας τελείωσε..


..εγώ.. μια χαρά ανέβηκα.. μια χαρά στο ίσιωμα.. στις ανηφόρες εκμεταλλεύτηκα τις ταχύτητες.. στην ορθοπεταλιά έδειξα τα αποτελέσματα της ακινησίας από το 2007.. αλλά ελπίζω να βελτιωθώ..
τώρα..

καφές και μπλονγκιγκ στη λιακάδα.. αποθεραπεία..την άλλη κυριακή βλέπουμε..
και μη ξεχνάτε.. για σέρβις ποδηλάτων.. ανοίγουμε και σας περιμένουμε..

πονοκέφαλος!

..έκανα ένα διάλυμα το μεσημέρι.. ήπια ένα καφέ.. και μιάμιση μπύρα.. με ένα φίλο.. ξαφνικά.. σαν ένα καρφί να μου καρφώθηκε δεξιά πάνω από το κούτελο.. μάλλον.. σα να προσπαθούσε να βγεί.. η κατάστασή μου δεν μου επιτρέπει να πιστέψω ότι είναι το κέρατο που φυτρώνει.. αλλά δε μου έχει ξανα συμβεί.. γρήγορα ο πόνος απλώνεται.. καλύπτει το μάτι μου που δακρύζει ελαφρά.. και σιγά σιγά αμβλύνεται.. και σταματά.. δε κράτησε πολύ.. 20-30 δευτερόλεπτα.. μηδαμινό μπροστά στα περίπου 1475410464 που έχω ζήσει.. αλλά καθοριστικά.. πείστηκα ότι ο πονοκέφαλος υπάρχει.. δεν είναι κάποιος μύθος.. απορρίπτει και τη θεωρία των φίλων μου.. ότι έχω άδειο κεφάλι.. οπότε δεν υπάρχει κάτι για να πονέσει.. δε θα το ανέφερα.. αλλά φοβάμαι μην το ξεχάσω..