Θεοί ή εξωγήινοι..

 

Μου έστειλε ένας φίλος το πρώτο βιντεάκι.. με την ερώτηση.. αν μπορώ να φανταστώ πως βγάζανε τετραγωνισμένους παραλληλεπίπεδους όγκους γρανίτη.. και μάλιστα κλειστούς από πέντε πλευρές.. όταν βλέπω πεπεισμένους ανθρώπους.. για απίθανα πράγματα.. προσπερνώ χωρίς χασομέρι.. ότι έχει γίνει.. με κάποιο τρόπο έχει γίνει.. και δε χρειάζεται να αναζητούμε τις πιό απίθανες εξηγήσεις..

μου έστειλε λοιπόν το δεύτερο.. επιμένοντας.. λοιπόν.. για αρχή αντιπαθώ τους σίγουρους.. όλα τα εγκλήματα από σίγουρους γίνονται.. μικρά μεγάλα και τεράστια.. αλλά έπεσα στην παγίδα.. και φαίνεται απασχολούσε το πίσω μέρος του μυαλού μου.. έτσι για να το απεμπολήσω.. κάθομαι να απαντήσω όπως μπορώ..

με την τωρινή μου ελλειμματική αποσπασματική γνώση του κόσμου.. θα πήγαινε το μυαλό μου σε ένα σωρό περίπλοκες λύσεις.. το οποίο μια χαρά παιχνίδι είναι.. αλλά δεν απαντά ουσιαστικά στο ερώτημα.. όπως το βλέπω.. μια τυχαία παρατήρηση.. όπως ότι άμα αφήσεις το λεμόνι στο μάρμαρο το τρώει.. και κάποιος πειραματισμός.. ίσως οδήγησε σε κάποιο υλικό που να διαβρώνει το γρανίτη.. ίσως σε μια κατάσταση πάστας για να μην τρέχει και τρώει πρός τα κάτω.. να το εφάρμοζα με κάποιο σωλήνα στά σημεία τομής.. στη πάνω και την κάτω πλευρά του εξωτερικού παραλληλογράμμου.. προχωρώντας οριζόντια διαβρώνοντας.. ξεπλένοντας και προχωρώντας.. βάζοντας και κάποιες σφήνες στην κάτω τομή.. εφόσον έφτανε στην τελική επιθυμητή διάσταση το πάνω και το κάτω παραλληλόγραμμο.. θα έβαζα σε υγρή πιά μορφή το διαβρωτικό στις τρίς πλευρές του πάνω παραλληλόγραμμου.. ώστε να διαβρώνει προς τα κάτω με τη βοήθεια της βαρύτητας.. τις σφήνες κάτω.. θα της έκανα με ελαφρά κλίση προς τα έξω.. και με επίστρωση λίπους.. όταν το διαβρωτικό έφτανε στο κάτω μέρος.. κόβοντας τις τρις κάθετες εσωτερικές πλευρές.. κι ελευθερώνοντας τον ογκόλιθο.. θα τον τραβούσα.. με κάποια βοήθεια.. σε κάποια βάση που θα είχα φτιάξει στην κάτω πλευρά.. και περαιτέρω μετακίνηση..

άλλη λιγότερο περίπλοκη λύση.. αν η εργασία γίνεται σε περιοχή και εποχή.. που το βράδυ πέφτει η θερμοκρασία κάτω του μηδενός.. να σκαφτεί παραδοσιακά με καλέμια το γύρω γύρω.. το εξωτερικό παραλληλόγραμμο.. μέχρι το επιθυμητό βάθος.. να στοκαριστεί δεξιά αριστερά και μπροστά το πάνω επίπεδο.. να γεμίσει με νερό.. και να σπάσει/αποκολλήσει την πίσω πλευρά γινόμενο πάγος.. με τη βοήθεια και του βάρους του ογκόλιθου.. οι σφήνες κάτω παραμένουν και σε αυτή τη μέθοδο για την απομάκρυνση..

(θα βοηθούσε κάποιο σκαρίφημα.. αλλά δεν έχω τρόπο αυτή τη στιγμή.. ελπίζω να ήμουν αρκετά περιγραφικός..)

φυσικά δε ξέρω αν αυτό που περιγράφω γίνεται ή έχει γίνει.. αλλά για μένα είναι πιό πιθανό αυτό.. ή κάτι ανάλογο.. εκμεταλλευόμενο κάποιες άλλες ιδιότητες.. από το να το αποδώσω στο θεό ή στους εξωγήινους..

Πόσα άλογα χρειάζονται..

για να μετακινηθεί ένα γαϊδούρι.. διότι γαϊδούρι αισθάνομαι.. από τότε που αναλογίστικα.. ότι για να κουβαλήσω το πτωχό μου σαρκίο.. 75 κιλά.. τότε.. μετέφερα μαζί και 1400 κιλά σίδερα.. είναι εφιαλτικό να το σκεφτείς.. σπαταλούσα περισσότερο από 18,6 φορές περισσότερη ενέργεια όποτε χρησιμοποιούσα το αυτοκίνητο.. ευτυχώς μέχρι 94 κυκλοφορούσα σχεδόν αποκλειστικά με το ποδήλατο..
είχα έναν αγαπημένο θείο.. που ανάμεσα στις πολλές του δραστηριότητες.. είχε κι ένα εκδοτικό οίκο.. και κάθε φορά που ερχόταν επίσκεψη.. μου έφερνε κι ένα από τα νέα βιβλία που είχε τυπώσει.. κάποια φορά.. κάπου στις αρχές των 70ς.. κρατούσε ένα διαφορετικό βιβλίο.. “η ιστορία του αυτοκινήτου”.. το πως δούλευε ένα αυτοκίνητο σε κάθε λεπτομέρεια το ήξερα πριν το νηπιαγωγείο.. αλλά μια συνοπτική ιστορία ήταν άλλο..

 

μέσα εκεί.. μου τράβηξε το βλέμμα.. το πρώτο ηλεκτρικό αυτοκίνητο..

μου άρεσε σαν ιδέα.. μπορεί σαν τεχνικά επιτεύγματα να μου άρεσαν όλες οι μηχανές.. να σχεδίαζα σύνολα με αμέτρητες βαλβίδες εκκεντροφόρους καρμπιρατέρ κλπ.. μπορεί να με συγκινούσε η σύλληψη της σχεδίασης των πρώτων βάνκελ που είχαν τα NSU της εποχής.. αλλά για παιχνίδι.. ένας ηλεκτροκινητήρας μου φαινόταν πιό λογική λύση.. καθαρή αθόρυβη.. κι ενεργειακά αποδοτική.. το πρόβλημα μου ήταν οι μπαταρίες.. ακριβές βαριές και πρωτόγονες.. περίμενα την εξέλιξή τους σχεδίαζα κι ονειρευόμουν..
πέρασαν πάνω από 20 χρόνια.. χωρίς ουσιαστική εξέλιξη στις μπαταρίες στις οποίες μπορούσα να έχω πρόσβαση.. μπορεί να είχε κάνει κάτι η NASA.. αλλά δε θα με έκανε κοινωνό των ευρημάτων της.. κάποια μέρα.. εκεί κάπου στις αρχές των 90ς.. χάζευα στο βιβλιοπωλείο του παπασωτηρίου.. υπήρξε η πρόγονος κατάσταση αναζήτησης πριν το google.. είδα ένα βιβλίο για μετατροπή αυτοκινήτου από βενζινοκίνητο σε ηλεκτρικό..



 ..το πήρα και το μελέτησα.. δεν είχε κάτι καινούριο σαν τεχνολογία.. αλλά ήταν μαζεμένο.. κάλυπτε όλα τα σημεία και θεωρητικά και πρακτικά.. και βήμα βήμα τη μετατροπή.. τεχνικά μπορούσα να το κάνω.. οικονομικά.. έπρεπε να πιεστώ ιδιαίτερα.. αλλά γινόταν.. και θα ήταν μια καλή αρχή.. είχε μικρή αυτονομία.. ένα περίδρομο μπαταρίες μολύβδου.. ακριβές και βαριές.. αλλά για αστικές μετακινήσεις.. αν το φόρτιζες βράδυ με νυχτερινό.. κινιόσουν σχεδόν τζάμπα..
..αλλά δε μου έφτανε.. πάλι θα έπρεπε να κουβαλώ 20 φορές περισσότερη μάζα από εμένα.. κι αν δεν μου κόστιζε τόσο εμένα η ενέργεια.. δε γλίτωνα την ρύπανση του περιβάλλοντος.. έστω κι αν ήταν μικρότερη..

έτσι πάγωσε πάλι για μιά 20ετία.. πριν κάνα δυο χρόνια.. σκανάριζα παλιές φωτογραφίες.. και έπεσα πάνω στο αγαπημένο μου όχημα στην τρίπολη των παιδικών μου χρόνων..

 

..μου μπήκε η ιδέα να φτιάξω κάτι τέτοιο.. κι επειδή μεγαλώνω.. ίσως να του βάλω ένα μικρό μοτέρ για τις ανηφόρες.. κι ίσως μιά οροφή από ηλιακά στοιχεία.. τουλάχιστον ως ποδήλατο μπορώ να το κάνω σχετικά οικονομικά.. αν μπορούσα να βρώ και τίποτα παλιά ποδήλατα.. και χωρίς έξοδα..


..τους τελευταίους μήνες.. που η δουλειά έχει σχεδόν μηδενιστεί.. και ψάχνω κάτι άλλο να κάνω.. πέρασε από το μυαλό μου και η σκέψη του ποδηλατάδικου.. ίσως κι η κατασκευή ποδηλάτων χαμηλών τιμών.. που μπορεί να μας φανούν απαραίτητα με τη κατάσταση στα καύσιμα.. αλλά έχω 2 αναστολές.. η μία έχει να κάνει με την εξάρτηση του έλληνα με το ΙΧ.. που φοβάμαι ότι μάλλον θα προτιμήσει να μπει και να πεθάνει μέσα του όταν δε θα έχει βενζίνη να το κινήσει.. και η κυριότερη.. ΔΕ ΘΕΛΩ ΝΑ ΣΥΝΔΙΑΛΛΑΓΩ ΞΑΝΑ ΜΕ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΔΗΜΟΣΙΟΟΟΟΟ..

τελη; ρύπανση; απλό!

..τρίπολη 1975.. την είχαμε την λύση.. που θα βρω πάλι ένα τέτοιο; άντε με ένα μικρό ηλεκτρικό κινητήρα για τις ανηφόρες.. γιατί κουβαλάω και πράγματα..

windows ή linux;

ιδού η απορία..
κόλλησαν λοιπόν πάλι τα windows.. τόσα χρόνια μετά το dos.. ούτε και το θυμάμαι κάν.. και δεν έχω συνηθίσει την αίσθηση του να μη ξέρω τι κάνει το μηχάνημά μου την ώρα που περιμένω.. δε θέλω ρε αδελφέ τόση ασφάλεια.. δε θέλω να μου φορτώνεις 100 πράγματα μήπως και τα χρειαστώ.. αφού ούτε τα 10 δε θα χρησιμοποιήσω.. δε θέλω να μου σώζεις τα πάντα.. θέλω όταν περιμένω.. να περιμένω γι αυτό που θέλω να κάνω.. κι όταν πατώ το ριμαδο Χ.. να σβήνει.. άμεσα.. θέλω πίσω το alt+ctrl+del μου..
με το linux.. προ δεκαετίας.. μου έδωσε ένας φίλος ένα δισκάκι με ένα live knopex.. μια χαρά ήταν.. έκανε λίγα και καλά.. για ΙΧ.. αλλά όταν δουλεύεις κάποια συγκεκριμένα προγράμματα για τη δουλειά.. δε φεύγεις τελείως από τα windows.. πέρασα από διάφορες εκδόσεις και linux.. τι να πείς; περισσότερο έμεινα στο ubuntu.. μια που όσο κι αν γκρινιάζω και μου κακοφαίνεται.. θέλει αρετήν και τόλμην η ελευθερία.. θέλει και περισσότερη συμμετοχή.. όλο και κάτι πρέπει να κάνεις για να δουλεύουν τα πράγματα.. και το έχουμε ξεσυνηθίσει..