Θεοί ή εξωγήινοι..

 

Μου έστειλε ένας φίλος το πρώτο βιντεάκι.. με την ερώτηση.. αν μπορώ να φανταστώ πως βγάζανε τετραγωνισμένους παραλληλεπίπεδους όγκους γρανίτη.. και μάλιστα κλειστούς από πέντε πλευρές.. όταν βλέπω πεπεισμένους ανθρώπους.. για απίθανα πράγματα.. προσπερνώ χωρίς χασομέρι.. ότι έχει γίνει.. με κάποιο τρόπο έχει γίνει.. και δε χρειάζεται να αναζητούμε τις πιό απίθανες εξηγήσεις..

μου έστειλε λοιπόν το δεύτερο.. επιμένοντας.. λοιπόν.. για αρχή αντιπαθώ τους σίγουρους.. όλα τα εγκλήματα από σίγουρους γίνονται.. μικρά μεγάλα και τεράστια.. αλλά έπεσα στην παγίδα.. και φαίνεται απασχολούσε το πίσω μέρος του μυαλού μου.. έτσι για να το απεμπολήσω.. κάθομαι να απαντήσω όπως μπορώ..

με την τωρινή μου ελλειμματική αποσπασματική γνώση του κόσμου.. θα πήγαινε το μυαλό μου σε ένα σωρό περίπλοκες λύσεις.. το οποίο μια χαρά παιχνίδι είναι.. αλλά δεν απαντά ουσιαστικά στο ερώτημα.. όπως το βλέπω.. μια τυχαία παρατήρηση.. όπως ότι άμα αφήσεις το λεμόνι στο μάρμαρο το τρώει.. και κάποιος πειραματισμός.. ίσως οδήγησε σε κάποιο υλικό που να διαβρώνει το γρανίτη.. ίσως σε μια κατάσταση πάστας για να μην τρέχει και τρώει πρός τα κάτω.. να το εφάρμοζα με κάποιο σωλήνα στά σημεία τομής.. στη πάνω και την κάτω πλευρά του εξωτερικού παραλληλογράμμου.. προχωρώντας οριζόντια διαβρώνοντας.. ξεπλένοντας και προχωρώντας.. βάζοντας και κάποιες σφήνες στην κάτω τομή.. εφόσον έφτανε στην τελική επιθυμητή διάσταση το πάνω και το κάτω παραλληλόγραμμο.. θα έβαζα σε υγρή πιά μορφή το διαβρωτικό στις τρίς πλευρές του πάνω παραλληλόγραμμου.. ώστε να διαβρώνει προς τα κάτω με τη βοήθεια της βαρύτητας.. τις σφήνες κάτω.. θα της έκανα με ελαφρά κλίση προς τα έξω.. και με επίστρωση λίπους.. όταν το διαβρωτικό έφτανε στο κάτω μέρος.. κόβοντας τις τρις κάθετες εσωτερικές πλευρές.. κι ελευθερώνοντας τον ογκόλιθο.. θα τον τραβούσα.. με κάποια βοήθεια.. σε κάποια βάση που θα είχα φτιάξει στην κάτω πλευρά.. και περαιτέρω μετακίνηση..

άλλη λιγότερο περίπλοκη λύση.. αν η εργασία γίνεται σε περιοχή και εποχή.. που το βράδυ πέφτει η θερμοκρασία κάτω του μηδενός.. να σκαφτεί παραδοσιακά με καλέμια το γύρω γύρω.. το εξωτερικό παραλληλόγραμμο.. μέχρι το επιθυμητό βάθος.. να στοκαριστεί δεξιά αριστερά και μπροστά το πάνω επίπεδο.. να γεμίσει με νερό.. και να σπάσει/αποκολλήσει την πίσω πλευρά γινόμενο πάγος.. με τη βοήθεια και του βάρους του ογκόλιθου.. οι σφήνες κάτω παραμένουν και σε αυτή τη μέθοδο για την απομάκρυνση..

(θα βοηθούσε κάποιο σκαρίφημα.. αλλά δεν έχω τρόπο αυτή τη στιγμή.. ελπίζω να ήμουν αρκετά περιγραφικός..)

φυσικά δε ξέρω αν αυτό που περιγράφω γίνεται ή έχει γίνει.. αλλά για μένα είναι πιό πιθανό αυτό.. ή κάτι ανάλογο.. εκμεταλλευόμενο κάποιες άλλες ιδιότητες.. από το να το αποδώσω στο θεό ή στους εξωγήινους..

ένας γάμος και πολλές μικρές γλυκές κηδείες..

..πήγα στο γάμο του κολλητού μου.. τον τρίτο και καλύτερο.. ίσα που προλάβαμε να ξεκουραστούμε μισή μέρα.. στον πρώτο του το 92.. πρώτον είχα μπερδέψει την ώρα.. δεύτερον χιόνιζε τρελά.. και ήλθα από την ηλιούπολη μέχρι το χίλτον με τα πόδια στο χιόνι.. αναβίωσα το αλβανικό.. και δε πρόλαβα.. τον δεύτερο πέρσι τον έκανε έκπληξη.. πολιτικός ήταν.. και εγώ βαρέθηκα να έλθω από μαραθώνα για ένα ποτό και να γυρίσω.. το έμαθα κατόπιν εορτής..
στο φετινό.. θρησκευτικό και ανοιχτό.. μαζί με τα βαφτίσια του διαδόχου.. που ήλθε εν τω μεταξύ. είχα αποφασίσει να παραβρεθώ.. ένα πρόβλημα αποδείχθηκαν τα ρούχα.. έχω "καλά" για βάρη 60-80 και 100-116.. στην γκρίζα ζώνη 80-100 δε στάθηκα ποτέ για να χρειαστώ ρούχα.. μετά από πολλές δοκιμές βρήκα ένα παντελόνι κάπως ανάλογο της περίστασης.. στη διαδρομή χάθηκα με τις γέφυρες και τα διάφορα και βρέθηκα να πηγαίνω προς λαμία.. αλλά ευτυχώς άργησε η νύφη.. και πρόλαβα στο τσακ..
το μυστήριο.. ήταν και 2 σε 1.. (εμ μαλακτικό εμ κοντήσιονερ).. κράτησε περισσότερο από την υπομονή μου.. η οποία είναι άδικη είναι η αλήθεια.. μια και βλέπω τις θρησκείες σαν αισχροκερδείς επιχειρήσεις στην καλή περίπτωση.. και σαν το απόλυτο κακό που πείθει τους έρμους να μη ζήσουν την ζωή που έχουν.. για να κερδίσουν μιά που δε θα έχουν.. (αρκετά το τράβηξα..)
είδα κόσμο πολύ.. από τα μέσα των 70ς.. κοριτσάκια και αγοράκια που τα θυμάμαι παιδάκια του δημοτικού.. χαμένες.. ξεχασμένες.. παρεξηγημένες φιλίες.. εξομαλύνθηκαν κάπως.. έρωτες παιδικοί.. ή όχι και τόσο παιδικοί.. με δυσφορίες.. με αδιαφορίες.. με πικρίες.. κάπως γλυκάθηκαν.. μούτρα που κρατήθηκαν μέχρι που δεν είχε πιά σημασία.. ατόνησαν.. ήταν μια όμορφη βραδιά.. κι όλα μπερδεύτηκαν γλυκά..