Πάμε εμφύλιο;

 

γράφω τώρα.. εν θερμώ.. πριν προλάβω να βομβαρδιστώ από πληροφορίες θεωρίες.. και τα γνωστά ψέματα..

την αλήθεια δεν την ξέρω.. και του καθενός την αλήθεια δε την πιστεύω άκριτα.. κάπου στην τρίτη δημοτικού σταμάτησα εντελώς κι επίσημα να πιστεύω την επίσημη ιστορία.. τις ειδήσεις.. ή επίκαιρα όπως τα έλεγαν τότε.. στα διλήμματα του σινεμά.. είχα μάθει να μη τα πιστεύω από τότε που με θυμάμαι..

το πιθανότερο σενάριο που βλέπω.. όπως ξετυλίγεται το θέμα.. είναι ότι τον μαχαιροβγάλτη μπορεί να τον έβαλε κάποιο παρακλάδι του κρατικού μηχανισμού.. για να ακολουθήσει το σόου που παρακολουθήσαμε.. και τον σημερινό πιστολέρο.. να τον έβαλε η ΧΑ για να δημιουργήσει το χάος το οποίο κινδυνεύουμε να βρεθούμε..

δεν είμαι καλός άνθρωπος.. δεν καταδικάζω κανενός είδους βία.. και μόνο λόγω της υπερβολικής δόσης καταδίκης που έχουμε φάει τα τελευταία χρόνια.. αλλά και γιατί δεν καταλαβαίνω γιατί κάποιος που επικροτεί θανάτους.. ή ακόμα κι αδιαφορεί γι αυτούς.. να μην πέσει θύμα της θεωρίας του..

γνώριζα από μωρό ότι μεγάλο μέρος των συμπολιτών μου.. είναι φασίστες.. αλλά επέλεγα να το παραμερίζω.. για την ψυχική μου υγεία.. όσο κι αυτοί το έκρυβαν.. μετά τις διπλές εκλογές.. που όλα γίναν απροκάλυπτα σαφή.. δε μπορώ πιά να ησυχάσω..

κι όσο κάτι μου το θυμίζει.. τόσο καταλαβαίνω πιά αυτούς που έλαβαν μέρος στον προηγούμενο εμφύλιο.. τους καταδίκαζα ασχέτως πλευράς.. ο φασισμός είναι μια πανούκλα.. που μόνο με τον πολιτισμό μπορείς να τον αντιμετωπίσεις.. αλλά είναι τόσο δύσκολο.. ίσως πιό εύκολος είναι ο εμφύλιος.. έτσι κι αλλιώς τον πραγματικό εχθρό.. που είναι οι κυβερνήσεις και τα έξωθεν αφεντικά τους.. δε μπορούμε να τα χτυπήσουμε.. σε πόλεμο είμαστε μιά 5ετία.. ίσως ένας εμφύλιος να είναι μιά εκτόνωση.. να τους κάνουμε την χάρη.. επιτέλους να τελειώνουμε..

σαν το πακέτο..

..που δεν έχει πιά τσιγάρα.. έτσι κι εμένα τώρα με παραπετάς.. λέει το τραγούδι.. αν έλεγε με απομυζάς.. μάλλον κανείς δε θα το πίστευε.. και δε θα γινόταν επιτυχία.. πως τόσοι πολλοί.. προσπαθούν να μας πείσουν.. με σημαντική επιτυχία.. ότι αυτό το άδειο πακέτο.. έχει ακόμα κάτι να δώσει.. πως προτείνουν πακέτα επί πακέτων μέτρων.. που.. με απλή αριθμητική.. είναι από συντάξεως.. καταδικασμένα σε αποτυχία;.. ποια μέτρα;.. ποια φοροδιαφυγή;.. όταν γινόταν το πανηγύρι της φοροδιαφυγής 30τόσα χρόνια.. για λόγους πολιτικού κόστους.. πολιτικό κόστος.. ένας ορισμός που νομιμοποιεί την παρανομία.. κι όλοι την δεχόμαστε.. όταν η οικοδομή και το εμπόριο αυτοκινήτων ανθούσε.. σαν προβολή της επιτυχίας.. αυτοτροφοδοτούμενης μέσα από την παραοικονομία την διαπλοκή και την φοροδιαφυγή.. λειτουργούσε σαν το τσιγαριλίκι.. προς τους μικρομεσαίους.. για να μπορούν οι μεγαλομεγάλοι να διαπλέκονται χωρίς ενοχλήσεις.. να δανείζονται με τριτεγγυητές τους χαυνομένους μικρομεσαίους.. για ίδιον όφελος.. και να στέλνουν πάντα σε αυτούς το λογαριασμό.. χωρίς κάν να αισθάνονται την ανάγκη κάπως να καλυφθούν.. χωρίς πιά προσχήματα.. αφού με το μαγικό τσιγαριλίκι.. κατάφεραν να κρατούν όλες τις εξουσίες χωρίς έλεγχο..
..ήταν σίγουρο ότι κάποτε τα δανικά θα τέλειωναν.. το πότε μόνο ήταν θέμα συγκυρίας.. το ότι αυτό άργησε πολύ.. απλά μεγάλωσε το χάος.. μεταξύ θεωρίας και πράξης.. αναγκάστηκαν οι μεγαλομεγάλοι.. να τους πάρουν σιγά σιγά το τσιγαριλίκι.. και η στέρηση προκαλεί αγανάκτηση..
και μέσα στη θολούρα της στέρησης.. η αγανάκτηση είναι περίπου τυφλή..
..η οικοδομή και το εμπόριο αυτοκίνητων περίπου τελείωσαν.. τα σχετικά επαγγέλματα που πρωτοστατούσαν στη φοροδιαφυγή.. δεν έχουν πιά αντικείμενο φοροδιαφυγής.. το να υπολογίζεις τώρα πακέτα.. για να πιάσεις τη συγκεκριμένη φοροδιαφυγή.. μου φαίνεται σα να ζητάς πίσω τσιγαριλίκια που έχουν καπνιστεί.. είναι ή ηλίθιο ή πονηρό.. δε ξέρω πιό είναι πιό επικίνδυνο.. αλλά τα θεωρώ και τα δύο κολάσιμα..

Ο μύθος της παραγωγικότητας..

..ας πούμε ότι μια μέρα.. ξυπνάμε.. και με ένα μαγικό τρόπο.. έχουμε καταφέρει να τα κάνουμε όλα “σωστά”.. κατεβαίνει ο θεός ο ίδιος..
..κι επιβάλει δικαιοσύνη.. συλλαμβάνει όσους έλαβαν μέρος στο φαγοπότι των τελευταίων 35 χρόνων.. βουλευτές.. δημάρχους.. φίλους τους.. συγγενείς.. κουμπάρους.. κι όποιους βρέθηκαν σε θέση ισχύος.. και το εκμεταλλεύτηκαν για ίδιον όφελος.. και καθορίζει τις ποινές τους σύμφωνα με αυτά που θα επιστρέψουν..
..μελετούσε τις ανάγκες μας.. τι πρώτες ύλες έχουμε.. τι καταναλωτικές ανάγκες.. τι παραγωγικές δυνατότητες.. τι έργο συνολικά έπρεπε να παραχθεί.. και το μοίραζε σε όλους.. καταργώντας τη λέξη ανεργία.. έκανε κι ένα θαύμα να μας φτάνουν και να μας περισσεύουν οι πρώτες ύλες και η ενέργεια.. και βρισκόμασταν σε ένα θετικό ισοζύγιο..
..ας πούμε ότι ξύπναγαν και οι θεοί όλης της γής.. κατέβαιναν.. κι έκαναν αντίστοιχα θαύματα.. και νοικοκύρευαν τον πλανήτη.. κι όλοι ξαφνικά είχαν θετικά ισοζύγια.. ποιός θα αγόραζε και θα κατανάλωνε αυτά τα περισσεύματα;
..είναι νομίζω φανερό.. μόνο με ανισότητα παράγεται κέρδος.. ανισότητα μεταξύ κρατών.. κι ανισότητα μεταξύ ομάδων στο ίδιο κράτος.. αν δεν υπάρχουμε εμείς να καταναλώνουμε περισσότερο.. δεν υπάρχουν ούτε οι γερμανοί.. ούτε οι κινέζοι.. ας το σκεφτούν κι αυτοί.. εμείς μπορούμε να βρούμε ένα ξενοδοχείο στην κίνα να μείνουμε όλοι μαζί όπως λέει και ο κινέζος..

Θέλει και τροπο και κόπο..

..από τότε που θυμάμαι.. 2-3 ετών.. οι δικοί μου μου ανέθεταν μικρές δουλίτσες.. για να μη με έχουν στο κεφάλι τους.. κι εγώ με την περιέργεια του μωρού.. τις αναλάμβανα με ενθουσιασμό.. μια από τις δουλίτσες.. ήταν η τακτοποίηση του εργαστηρίου ραπτικής.. που διατηρούσε η μάνα μου.. σε ένα από τα δωμάτια τους σπιτιού.. όταν έφευγαν τα 5-6 κορίτσια.. που συνήθως απασχολούσε.. έπρεπε να καθαρίσω τους πάγκους και τις μηχανές.. να αλιεύσω με έναν τεράστιο.. σχετικά με το μέγεθός μου.. μαγνήτη.. τις καρφίτσες που για λόγους ταχύτητας πέταγαν κάτω.. να τις πλύνω.. να τις μοιράσω στα κουπάκια τους.. να μαζέψω τα κουρελάκια.. να χωρίσω τα χρήσιμα από τα άχρηστα.. να τα ταξινομίσω.. τα χρήσιμα κατά είδος και χρώμα να φυλαχθούν.. τα άχρηστα σε σακούλες.. να πάνε στη γιαγιά μου που έφτιαχνε κουρελούδες.. αυτά την νύχτα.. το πρωί.. έπρεπε να μου βρούν κάτι να κάνω.. πήγαινα για ψώνια στη γειτωνιά.. δεν υπήρχαν ακόμα αυτοκίνητα.. ούτε τόσος φόβος.. όλα τα παιδιά είμασταν έξω μετα τα 3 μας χρόνια.. πηγαινα για ψωμί στο φούρνο στη γωνία.. στο χασάπη.. στο μανάβη.. στο μπακάλη.. όλα ήταν σε απόσταση το πολύ 50 μέτρων.. πήγαινα και για κουμπιά φόδρες κλωστές κλπ υλικά.. σε 2 μαγαζάκια που δεν απείχαν περισσότερο από 150-200 μέτρα.. αναγκάστηκα να μάθω να μετράω και να κάνω πράξεις.. για να ελέγχω τα ρέστα.. και να αναγνωρίζω την αξία του χρήματος.. όταν δεν είχα δρομολόγια.. κρατούσα συντροφιά στις πελάτισσες που περίμεναν για πρόβα.. άδειαζα και έπλενα τα τασάκια.. μερικές φορές με υπερβολικό ζήλο.. τους έφερνα αναψυκτικά και καφέδες.. κι έκανα τον καραγκιόζη να περνά η ώρα.. όταν δεν περίμεναν πελάτισσες.. μου ανέθεσαν να προσέχω τα κορίτσια που δούλευαν.. είχα το θρόνο μου.. μια πολυθρονίτσα στο μέγεθός μου με σωληνωτό σκελετό και κόκκινο πλαστικό κορδόνι.. είχα τόση υπευθυνότητα.. που μια φορά που έπρεπε να πάω στην τουαλέτα.. κρατήθηκα όσο μπορούσα.. κι όταν έφτασα στο μη περαιτέρω.. με κίνδυνο να γυρίσω στην αναξιοπρέπεια της πάνας.. πήρα το καθικάκι μου και συνέχισα να τις παρακολουθώ.. κατάλαβα βέβαια γρήγορα.. ότι μάλλον αυτές με πρόσεχαν παρά εγώ αυτές.. και περιορίστηκε ο ζήλος μου.. έτσι βρήκα άλλη δουλειά όταν δεν υπήρχε κάτι “αναγκαίο” στο ατέλειές.. πήγαινα στην άλλη άκρη του διαδρόμου.. που λειτουργούσε ένα κομμωτήριο.. και “βοηθούσα” όσο μπορούσα τις κομμώτριες.. που προφανώς ήταν επιφορτισμένες από τη μάνα μου να με προσέχουν.. δίνοντάς τους τσιμπιδάκια χαρτάκια ρόλει κλπ ή σκουπίζοντας.. σιγά σιγά.. οι “δουλίτσες μου εμπλουτίζονταν.. σε πλήθος και ποικιλία..
..από την αρχή κατάλαβα.. ότι για να κάνεις μια δουλειά αποτελεσματικά.. εκτός από κόπο.. θέλει και τρόπο.. όσο ασχολείσαι.. βρίσκεις τρόπους να κάνεις τη δουλειά σου καλύτερα.. με λιγότερο κόπο.. σε λιγότερο χρόνο.. αυτή η συνεχής διαδικασία.. επίτευξης απλών στόχων.. με γέμιζε χαρά.. και για το αποτέλεσμα και για τη διαδικασία.. περνούσα καλά.. κι όλοι οι άλλοι γύρω μου.. στα διαλύματα όταν είχε καλό καιρό.. πηγαίναμε απέναντι στο αλσάκι.. παίζαμε όλοι μαζί μπάλα κι άλλα παιχνίδια με κίνηση.. ξεπιανόμασταν και γελάγαμε..
..μεγαλώνοντας.. κι ανοίγοντας τον κύκλο των γνωριμιών μου.. άρχισα να γνωρίζω ανθρώπους που δεν ήταν χαρούμενοι.. ταλαιπωρούντω.. κοπιάζοντας να βρουν τρόπο.. να κάνουν τα πάντα.. χωρίς κόπο.. και χωρίς χρόνο.. κατσούφιαζαν και γκρίνιαζαν γιατί αυτό ήταν και χρονοβόρο και κοπιαστικό..
..όσο μεγάλωνα.. αυτοί οι άνθρωποι πλήθαιναν.. τους απέφευγα βέβαια όταν τους καταλάβαινα.. αλλά.. συνέχισαν να πληθαίνουν.. μέχρι που έγιναν ο επικρατέστερος τύπος.. μέχρι να γίνει το ιδεώδες.. το ζηλευτό.. το επιθυμητό.. να μπορείς να κάνεις τα πάντα.. σε μηδενικό χρόνο.. και χωρίς κόπο.. αυτό βέβαια γίνεται όταν έχεις χρήματα.. να τα κάνουν κάποιοι άλλοι.. πριν ακόμα τα ζητήσεις.. αλλά αν το κάναν αυτό όλοι.. ποιός θα έκανε τις δουλειές;.. δε γίνεται.. δεν είναι φυσικό.. αν δε ξανα μάθουμαι να χαιρόμαστε το χρόνο μας.. την εξεύρεση του τρόπου.. τον κόπο μας.. και τα αποτελέσματά τους.. δεν υπάρχει χρηματικό ποσό που να μας κάνουν ευτυχισμένους.. θέλει και τρόπο και κόπο.. κι ένα μωρό το καταλαβαίνει..

Ισοπέδωση;

..το να λές ότι όλοι οι συμμετέχοντες σε μιά ομάδα.. έχουν έχουν το ίδιο χαρακτηριστικό.. που τους επιτρέπει.. να είναι μέλη της ομάδας.. είναι ισοπέδωση;.. το βλέπω μάλλον κοινοτοπία..
..σε ένα κλάμπ ανθρώπων.. που κατάγονται από την κολοπετινίτσα.. αν πω ότι όλοι είναι από την κολοπετινίτσα.. είμαι ισοπεδωτικός;..
..όταν για να εκλεγείς βουλευτής σε κόμμα εξουσίας.. πρέπει να ξοδέψεις μια περιουσία.. για να προβληθείς.. πρέπει να κάνεις συνεργασίες με εφημερίδες κανάλια κατασκευαστές προμηθευτές του δημοσίου.. για να σε στηρίξουν.. και φυσικά να σου ζητήσουν μετά την αντίχαρη.. είναι ισοπεδωτικό να σε πω διαπλεκόμενο;..
..όταν μέσα σε καιρό κρίσης.. όπου όλοι χάνουν τη γη κάτω από τα πόδια τους.. χάνουν τη δουλειά.. τον τρόπο να ζήσουν.. την αξιοπρέπεια και τη ζωή τους.. εσύ ευημερείς.. πλουτίζεις.. και εξάγεις τα κέρδη σου.. δε θα σε πω προδότη;..
..όταν μετά την κρίση.. επιστρέψεις με τα κλεμμένα.. και γίνεις παράγοντας.. δε πρέπει να σε σταματήσω.. δε πρέπει να πιέσω την δικαιοσύνη να κάνει τη δουλειά της;..
..μα δεν έχεις φόβο.. όλες τις άλλες φορές.. τα αναξιοπρεπή θύματά σου.. προτίμησαν να ζήσουν με τα ψίχουλα από τα κλεμμένα που τους πέταξες.. παρά να προσπαθήσουν να αντιδράσουν.. έτσι θα γίνει πάλι.. κι αν εσύ κακόμοιρε ανίσχυρε σκλάβε του φόβου σου.. δε σκέφτεσαι τα παιδιά σου.. δέχτηκες να χρεωθούν μέχρι τρίτης γενεάς.. για να έχεις την μερσεντές την τζιπούρα και τη μεζονέτα.. να δείχνεις στο γείτονα.. ποιός είναι καλύτερος.. ε θα προσπαθήσω να μη σκάσω.. δε το καταφέρνω μέχρι στιγμής.. γιατί λυπάμαι τα παιδιά σου.. αλλά θα προσπαθήσω..

Όταν ήμουν παιδί..

..δεν είχα βρει κανέναν κήπο.. και ούτε ήθελα και να λείπω.. ήμουν ενοχλητικά και συνεχώς παρόν.. ρωτούσα.. συζητούσα.. κι άρχισα να αγορεύω.. γιατί βέβαια.. όταν είσαι μικρός.. νομίζεις ότι έχεις δίκιο.. μεγαλώνοντας κατάλαβα ότι δε γινόταν.. αλλά μεγαλώνοντας κι άλλο.. είδα ότι μάλλον.. σκεπτόμενος απλά.. είναι δύσκολο να κάνεις λάθος.. 1+1=2.. είναι οφθαλμοφανές.. έχεις ένα μήλο πάνω στο τραπέζι.. αν βάλεις άλλο ένα.. θα έχεις 2 μήλα πάνω στο τραπέζι..
αν φας τα μήλα.. και φυτέψεις τα κουκούτσια.. θα έχεις πάντα μήλα..
αν σου περισσέψουν και δώσεις στο γείτονα μπορεί να σου δώσει αυγά..
αν δόσεις τα μήλα σε ένα τραπεζίτη..
θα σου υποσχεθεί να σου δίνει μερικά κουκούτσια το χρόνο..
θα δώσει μερικές φέτες στο σύστημα.. για να αποφύγει τον έλεγχο σου..
θα δώσει μερικές φέτες στην αγορά.. για να πάρει κι άλλα μήλα..
θα στοιχηματίσει τα μήλα σου.. ότι μπορεί να πάρει περισσότερα μήλα..
δε θα πάρει περισσότερα μήλα.. γιατί κάποιος θα πρέπει να τα καλλιεργήσει..
θα σου δώσει λιγότερα από τα συμφωνηθέντα κουκούτσια..
θα πάρει ακόμα λιγότερα μήλα.. γιατί αυτοί που στοιχηματίζουν γίνονται λιγότεροι από αυτούς που καλλιεργούν..
θα σου πάρει κι άλλα μήλα μέσω του συστήματος.. για να καλύψει τη χασούρα.. και να ταΐσει όλους αυτούς που αντί να καλλιεργούν γίνονται τραπεζίτες..
όταν δεν έχουν μείνει μήλα ούτε για να φας.. θα σου πάρει και το χωράφι..
θα σε βάλει να το καλλιεργείς.. κι ίσως σου δίνει καμία φλούδα να τρως..
τώρα αν εσύ να στοιχηματισες.. συγγνώμη.. αλλά ούτε την φλούδα θα σου έδινα..

αντιπροσωπευτική δημοκρατία..

..χα χα χα.. εκάγχασα τρις.. εγώ λοιπόν θέλω ΣΗΜΕΡΑ

να αλλάξει το σύνταγμα.. να αφαιρεθούν όλα αυτά που πρόσθεσαν όλα αυτά τα χρόνια για να προστατευτούν.. από την ανικανότητα την αρχομανία και την πλεονεξία τους..

να αλλάξει η νομοθεσία.. να αφαιρεθούν όλα αυτά τα παραθυράκια.. που διευκολύνουν τους μεγαλοπαράνομους.. όλα αυτά τα γκρίζα σημεία που διευκολύνουν τις συναλλαγές για την βολική ερμηνία τους..

να αλλάξει η δικαιοσύνη.. να κλίνουν οι υποθέσεις άμεσα.. να ελέγχονται αυτόματα μετά το κλείσιμο από ανεξάρτητους δικαστές για κακοδικία και καθυστερήσεις.. και να τιμωρούνται διοικητικά οι ανίκανοι.. και ποινικά οι επίορκοι..

να αλλάξει το πολίτευμα.. να γίνει αντιπροσωπευτικό άμεσα.. να ελέγχονται σε σύντομα τακτά διαστήματα τα αποτελέσματα της εργασίας των πολιτικών.. να είναι σύντομες οι θητείες τους.. να αποζημιώνονται με ένα συμβολικό ποσό όπως και οι στρατεύσιμοι.. να ελέγχονται τα οικονομικά τους.. και όπως και με τους δικαστές.. να τιμωρούνται διοικητικά οι ανίκανοι.. και ποινικά οι επίορκοι..


να αλλάξει η εκπαίδευση.. να περιέχει την κίνηση που έχουν ανάγκη τα παιδιά για την ανάπτυξή τους.. ένας συνδυασμός παιχνιδιών κίνησης και γρίφων για τα μικρά.. και εργασίες για πρόκληση του ενδιαφέροντος στα μεγαλύτερα..


να τεθεί η πολιτεία πάνω από τις ιδιωτικές τράπεζες.. και να μην εκχωρείται η ψευτοεξουσία από το ιδιωτικό κεφάλαιο..

να..

να..

να..
καλά ξέρω.. κοιμήθηκα ξεσκέπαστος και βλέπω εφιάλτες.. ευτυχώς ξύπνησα νωρίς..
αλλά αν υπάρχει κάποιος που μπορεί να με αντιπροσωπεύσει και να κάνει τα παραπάνω για αρχή.. ας μου το πει.. θα τον ψηφίσω.. κι ας μη βγεί..

δημοκρατία.. μυστική;

..τι είδους δημοκρατία είναι αυτή;.. τι νομιμότητα έχει μια ψηφοφορία που δεν ενημερώνει τους ψηφοφόρους για την αληθινή κατάσταση;.. έχει εφαρμοστεί ποτέ τελικά η δημοκρατία;.. είμαστε εμείς οι έλληνες το πρόβλημα;.. και δεν είναι αυτοί που ουσιαστικά μας δημιούργησαν.. καθ'ομείωσήν τους;.. είναι δημοκρατία να καλούνται οι λαοί να ψηφίσουν "αντιπροσώπους".. μεταξύ συγκεκριμένων αντιπροσώπων των τραπεζών;.. αυτοί οι λαοί.. υπάρχει περίπτωση να ξυπνήσουν;.. να δούν τη δική τους ανηθικότητα αντί να ακολουθούν θεωρίες τραπεζικών οικονομολόγων δημοσιογράφων και πολιτικάντηδων.. που καταδεικνύουν την ελλάδα σαν το πρόβλημα του πλανήτη;.. μήπως κι εμείς πρέπει να σταματήσουμε να δεχόμεθα μοιρολατρικά τον ρόλο του αποδιοπομπαίου τράγου;.. μήπως αυτοί οι 1000-1500 που συμμετέχουν στις συζητήσεις στο σύνταγμα.. πρέπει να γίνουν παράδειγμα;.. μήπως είναι ώρα να δημιουργηθούν τέτοιοι πυρήνες παντού;.. μήπως να εμπλακούν και στην επίλυση των καθημερινών προβλημάτων.. σίτισης στέγασης υγείας και παιδείας.. του ευρύτερου κύκλου των εμπλεκομένων;.. μήπως θα μπορούσαμε να δείξουμε ότι γίνεται να επιβιώσουμε και με έναν άλλο τρόπο;..
μπα..

επάγγελμα στόχος..

..ποτέ δε μου άρεσαν οι στολές.. ίσως επειδή ήμουν παιδί της 7ετίας.. ίσως γιατί συμβολίζουν μιά μαζικότητα που αντιπαθούσα από μωρό.. δε καταλάβαινα τα παιδιά που τα περισσότερα τις ονειρεύονταν.. ίσως γιατί τους έδιναν κάποια εξουσία.. εξουσία που αντιπαθούσα.. είτε ενεργητικά είτε παθητικά.. αργότερα προστέθηκε κι ένα άλλο ανασταλτικό.. το να προβάλεις μια ιδιότητα. είναι σα να αυτοστοχοποιήσαι.. κάθε τρελός που τα έχει με τις νοσοκόμες τους ταχυδρόμους τους αστυνομικούς κλπ.. βρίσκει ένα στόχο..
τώρα ιδικά με τους αστυνομικούς είχα κι άλλες απορίες.. στον πρώτο που είχα ρωτήσει.. μετά τη μεταπολίτευση.. πως του ήλθε.. μου είπε ότι κάτι άλλο ήθελε.. αλλά φτώχεια καταραμένη στο χωριό.. εκεί κατάφεραν να τον βολέψουν οι γνωστοί του πατέρα του.. ο δεύτερος.. φίλος που στην αρχή ούτε ήξερα τη δουλειά του.. μπήκε ως αθλητής. αλλά μετά βρήκε ενδιαφέρον στην έρευνα των εγκλημάτων.. ένας παιδικός φίλος.. μετά από τις ειδικές δυνάμεις.. που θα του φούσκωσαν τα μυαλά λίγο.. το είδε σαν εκπλήρωση χρέους προς την κοινωνία..
ότι κι αν τους οδήγησε.. δύσκολη δουλειά.. από τη μιά καλείσαι να προστατεύσεις την εξουσία.. από αυτούς που θα έπρεπε να την ελέγχουν.. από την άλλη τον κάθε ένα από μια εγκληματικότητα που έχει ξεφύγει.. όπως και νά έχει.. είναι άγριο να θάβεις το παιδί σου σε κάθε περίπτωση..

για το γαμώτο ρε ελλάδαααα!!!!

αγαπητοί συνέλληνες..
να λέμε την αλήθεια όλο και λιγότερο αγαπητοί μου γίνεστε..
κάνω κάποιες συγκρίσεις.. όταν ήχησαν οι σειρήνες του τελευταίου ανακοινωμένου πολέμου.. είχατε πει το όχι.. είχατε τρέξει να καταταγήται.. είχατε πολεμήσει.. δεν εξετάζω ότι τελικά δεν ήταν ο δικός σας πόλεμος.. και ότι αν και με τους νικητές.. καταφέρατε να είστε νικημένοι.. αλλά αντιδράσατε.. καταλαβαίνω.. σας είχαν πείσει ότι είστε απόγονοι του λεωνίδα.. ότι το μολων λαβέ ήταν αυτό που οφείλατε.. κυρίως στον εαυτό σας.. στον αυτοσεβασμό σας.. στα μάτια των παιδιών σας.. παραπλανημένοι.. ναι.. αλλά λεβέντες.. φαίνεται ότι οι λεβέντες ήταν αυτοί που χάθηκαν.. κι αυτοί που έμειναν εξολοθρέυτηκαν μεταξύ τους στον εμφύλιο. έτσι μείνανε αυτοί που φιλαχθήκανε.. που δεν είπαν όχι.. απλά ανοιγόκλειναν το στόμα τους.. έτσι σε μια γενιά.. το 74.. με στρατιωτικό καθεστώς. κανένας δε μπορούσε να πει όχι.. και στην επιστράτευση. αποδείχθηκε ότι ο στρατός μόνο τον λαό μπορούσε να τρομοκρατήσει. κι άρχισαν τα ναι.. ναι στη κύπρο.. ναι στις κρυφές συμφωνίες.. ναι στα συμφέροντα.. ναι στις μίζες.. ναι στα κεφάλαια.. ναι στις τράπεζες.. ναι στις γκρίζες ζώνες.. ναι στη γκρίζα νομοθεσία.. δε σας καταλαβαίνω.. δε ντρέπεστε καθόλου;.. θα ομολογούσατε ότι είστε έλληνες.. εγώ δε ξέρω.. γενικά είμαι ήσυχος.. αλλά το άδικο δε το δέχομαι.. έχω την τάση να στυλώσω τα πόδια και να πώ ΦΤΑΝΕΙ.. είμαι μόνος; είστε όλοι απέναντι;.. τι θα γίνει;..
οχι στην ξεφτίλα που μας σέρνουν
οχι στην ιδιοκτησία που με δόλο απέκτησαν
οχι στα χρέη που αυτοί καρπώθηκαν κι εμείς θα πληρώσουμε
οχι οχι οχι οχι οχι

αχ αμαλία..

..πήγα πριν λίγες μέρες να διαβάσω ένα παλιό ποστ ενός φίλου.. και έτυχε μέσα στο ξεχασμένο blogroll του να μου τραβίξει το βλέμμα ένα λινγκ.. φακελάκι.. και σα να σπάσαν τα μάγια.. το πάτησα.. τρεισήμισι σχεδόν χρόνια το απέφευγα.. άφησα το πρώτο μου σχόλιο.. σε ένα από τα αφιερώματα σε σένα.. πρώτη ιουλίου του 2007.. δε θέλησα να μπω να σε δω.. είχες φύγει.. και μου φαινόταν σαν τυμβωρυχία. όποτε άκουγα για το πρόβλημα της υγείας.. σε σκεφτόμουν.. αλλά και δεν ήθελα να κάνω κάτι επετειακό. έτσι.. ξαφνικά.. πάτησα το φακελάκι. μπήκα στο τελευταίο σου ποστ.. δακρυσμένος μπήκα και διάβασα την πρώτη σελίδα σχόλια.. εκεί στη δεύτερη σελίδα που ξαφνικά η κοινωνική λειτουργός ανακοίνωνε την αποχωρησή σου.. έκλαψα με αναφιλητά. δεύτερη φορά στη ζωή μου.. (η πρώτη ήταν πριν καμιά δεκαριά χρόνια.. σε ένα ατύχημα με μηχανάκι. ερχόμενος κατάφατσα στην ανθρώπινη βλακεία).. είναι παράξενο.. για δικό μου άνθρωπο δεν έχω κλάψει. ίσως γιατί είχα την τύχη να μη χάσω νέο άνθρωπο από το στενό μου περιβάλλον. μια από τις λίγες στιγμές που θα ήθελα να υπάρχει κάτι μετά το θάνατο.. αλλά πάλι δε ξέρω.. ίσως είναι καλύτερα να μην υπάρχει.. για να μη μάθεις τη συνέχεια της ιστορίας.. να μη μάθεις τη συνέχεια της κατάπτωσης.. κι αισθάνομαι και λίγο σχιζοφρενής. από μικρός θεωρούσα την ιατρική πολύ παρεμβατική.. μετά τον παιδίατρο.. οι μόνοι γιατροί που με είδαν ήταν για παράβολα. και τυπικές εξετάσεις υποχρεωτικές. ότι κι αν μου συνέβη. απλά περίμενα να μου περάσει.. ή να μην περάσει.. αλλά για τους άλλους ανησυχώ.. και τους συμβουλεύω να μην ακολουθούν το παράδειγμά μου.. έτσι δε μπορώ να κακίσω τους γιατρούς για την αναποτελεσματικότητά τους.. αφού αν δεν υπήρχαν πολλοί περισσότεροι θα έφευγαν από αυτούς που φέυγουν από ιατρικά λάθη.. δεν μπορώ και να τους δώσω ακαίρεα την ευθύνη για το χρηματισμό.. σε μα κοινωνία που ζει εκμεταλλευόμενη την ανάγκη του άλλου.. πως να ζητήσω από αυτούς να διαφέρουν.. τι να σου πω.. πριν από σένα.. δε με απασχόλησαν τέτοια ερωτήματα.. τώρα μάλλον θα έλθω να σε διαβάσω από την αρχή.. και θα ξανά τοποθετηθώ..

Πώς έφτασαν οι Εξι στο Γουδή

..βλέποντας πάλι μια εκπομπή για τη μικρασιατική καταστροφή.. κι επηρεασμένος από το μένος του λαού για τους υπαίτιους της σύγχρονης "τραγωδίας".. έψαξα για την δίκη των έξι και την εκτέλεση στο γουδί..
μεταξύ άλλων βρήκα το παρακάτω στο βήμα και το έφερα..


▅ Η ιστορία, οι πολιτικές εξελίξεις και οι πρωταγωνιστές της πολύκροτης υπόθεσης του 1922, την οποία αποφάσισε να επανεξετάσει ο Αρειος Πάγος
Πώς έφτασαν οι Εξι στο Γουδή
ΣΤΑΘΗΣ ΕΥΣΤΑΘΙΑΔΗΣ Κυριακή 24 Ιανουαρίου 2010
«Δεν παραδέχομαι ότι διέπραξαν συνειδητήν προδοσίαν, αλλά υπήρξαν μοιραία και αναγκαία θύματα εις τον βωμόν της πατρίδος» . Με αυτή τη δήλωση ο υποστράτηγος Θεόδωρος Πάγκαλος, παππούς του αντιπροέδρου της σημερινής κυβέρνησης, ανέτρεψε ουσιαστικά όλο το σκεπτικό και το κατηγορητήριο εναντίον των οκτώ πολιτικών και στρατιωτικών που το φθινόπωρο του 1922 παρέπεμψε σε δίκη και καταδίκασε έξι από αυτούς σε θάνατο σε έκτακτο στρατοδικείο στο οποίο αυτός ο ίδιος ο Πάγκαλος ήταν όχι μόνο ανακριτής αλλά και εκείνος που πρωτοστάτησε στην εκτέλεσή τους. Πρόκειται για μια παρωδία δίκης η οποία έμεινε στη νεότερη ελληνική Ιστορία ως ορόσημο και σταθμός στην εμφύλια πολιτική διαμάχη και δημιούργησε προστριβές με συμμαχικές και φίλιες κυβερνήσεις του εξωτερικού. Την περασμένη Πέμπτη η Ολομέλεια του Αρείου Πάγου, ύστερα από προσφυγή ενός απογόνου των εκτελεσθέντων, τάχθηκε υπέρ της επανάληψης της δίκης καθώς, όπως έγινε γνωστό, έχουν αποκαλυφθεί «νέα στοιχεία» σύμφωνα με τα οποία οι έξι ήταν αθώοι. Η νέα δίκη δεν θα οδηγηθεί σε νέα ακροαματική διαδικασία αλλά το Ποινικό Τμήμα του Αρείου Πάγου θα συνεδριάσει για το «διά ταύτα» της υπόθεσης και θα κρίνει την αθωότητα ορισμένων από τους κατηγορουμένους.

Η «Δίκη των Εξι» ήταν κατά κάποιον τρόπο ο δικαστικός-πολιτικός επίλογος της Μικρασιατικής Καταστροφής. Η νίκη της συντηρητικής αντιβενιζελικής Ηνωμένης Αντιπολίτευσης με επικεφαλής τον Δημήτριο Γούναρη τον Νοέμβριο του 1920, η οποία οδήγησε σε φατριαστική ακυβερνησία τη χώρα- τρεις αλλαγές κυβέρνησης σε ενάμιση χρόνο- και τα μεγάλα λάθη της στρατιωτικής ηγεσίας στο τουρκικό μέτωπο που κατέληξαν στη διάσπαση από τον στρατό του Κεμάλ Ατατούρκ της γραμμής άμυνας Αφιόν-Καραχισάρ τον Αύγουστο του 1922 οδήγησαν τελικά στο κίνημα των Γονατά, Πλαστήρα, Φωκά και σε μια ομάδα αξιωματικών υπό τον Θεόδωρο Πάγκαλο η οποία συνέλαβε τον Γούναρη και άλλους πολιτικούς και αξίωσε την απομάκρυνση του βασιλιά Κωνσταντίνου- ο οποίος αναχώρησε στην Ιταλία εγκαταλείποντας τον θρόνο στον γιο του Γεώργιο Β΄. Στις 9 Οκτωβρίου μια ογκώδης διαδήλωση 100.000 πολιτών στην πλατεία Συντάγματος «αξίωσε την άμεση εκτέλεση των υπευθύνων» της Μικρασιατικής Καταστροφής. Τρεις ημέρες αργότερα εκδόθηκε διάταγμα για τη σύσταση «εκτάκτου στρατοδικείου προς εκδίκασιν των κατά των υπαιτίων της εθνικής καταστροφής κατηγοριών». Πρόεδρος της ανακριτικής επιτροπής ανέλαβε ο Πάγκαλος και του στρατοδικείου ο υποστράτηγος Αλέξανδρος Οθωναίος αφού προηγουμένως έλαβαν την «κατηγορηματική διαβεβαίωσιν από τον αρχηγό του κινήματος Νικόλαο Πλαστήρα ότι «θα εκτελεστεί οιαδήποτε απόφασις του στρατοδικείου».

Δέκα ημέρες αργότερα η ανακριτική επιτροπή είχε περατώσει το έργο της και παρέπεμψε σε δίκη με την κατηγορία της «εσχάτης προδοσίας» τους: Δημήτριο Γούναρη, πρωθυπουργό της περιόδου 1921-1922, Πέτρο Πρωτοπαπαδάκη, πρωθυπουργό το 1922, Νικόλαο Στράτο, πρωθυπουργό το 1922, Γεώργιο Μπαλτατζή, υπουργό Εξωτερικών, Νικόλαο Θεοτόκη, υπουργό Στρατιωτικών, Γεώργιο Χατζηανέστη, διοικητή της στρατιάς Μικράς Ασίας, Μιχαήλ Γούδα, υποναύαρχο, και Ξενοφώντα Στρατηγό, υποστράτηγο. Το κατηγορητήριο, σύμφωνα με μαρτυρίες της εποχής, συντάχθηκε από τον Γεώργιο Παπανδρέου, ο οποίος ήταν ο πολιτικός σύμβουλος της επαναστατικής επιτροπής. Η υπεράσπιση υπέβαλε ένσταση ζητώντας η δίκη να γίνει από τη Βουλή αλλά το δικαστήριο την απέρριψε τονίζοντας ότι «το Εθνος ορθούμενον, αιμοσταγές, κρεουργημένον αλλά αδυσώπητον ενώπιόν του, ζητεί παρ΄ αυτού και των συνεργατών του δικαιοσύνην και τιμωρίαν διά το έγκλημα. Και εν ονόματι του Εθνους την δικαιοσύνην ταύτην η Επανάστασις θα την αποδώση». Το κατηγορητήριο χαρακτήριζε ιδιαίτερα τους Χατζηανέστη και Στράτο ως υπαιτίους» της κατάρρευσης του μετώπου. Ο Γούναρης, ο οποίος ήταν άρρωστος από τύφο, δήλωσε ότι το κατηγορητήριο δεν έχει «οτιδήποτε που να στηρίζεται. Εχουν εξασφαλίσει την καταδίκην μας και ουδεμίαν προσπάθειαν καταβάλουν διά να δημιουργήσουν λόγους φαινομενικώς ισχυρούς».

Το έκτακτο στρατοδικείο συνήλθε στο κτίριο της (παλιάς) Βουλής στις 31 Οκτωβρίου με πρόεδρο τον Αλέξανδρο Οθωναίο και στο οποίο μετείχαν αξιωματικοί και πολιτικοί οι οποίοι, είκοσι χρόνια αργότερα, θα βρεθούν στις πρώτες γραμμές της Εθνικής Αντίστασης- Χαβίνης Πεπονής, συνταγματάρχης Μανέττας, πλοίαρχος Γιαννικώστας, αντιπλοίαρχος Σκανδάλης, λοχαγός Καραπαναγιώτης, συνταγματάρχης Γρηγοριάδης κ.ά. Συνήγοροι υπεράσπισης ήταν συγγενικά και φιλικά πρόσωπα των κατηγορουμένων, μεταξύ των οποίων οι Παπαληγούρας και Τσουκαλάς. Το δικαστήριο διόρισε και «επίσημο» σκιτσογράφο τον ζωγράφο Περικλή Βυζάντιο. Η δίκη έγινε με όλους τους τυπικούς κανόνες. Συζητήθηκαν οι ενστάσεις - και απορρίφθηκαν-, εξετάστηκαν οι μάρτυρες υπεράσπισης και κατηγορίας- δώδεκα και δώδεκα - σε 24 συνεδριάσεις στη διάρκεια των οποίων σημειώθηκαν δύο εξελίξεις. Ο Γούναρης μεταφέρθηκε σε νοσοκομείο λόγω υποτροπής του τύφου από τον οποίο υπέφερε και παραιτήθηκε η κυβέρνηση Κροκιδά την οποία, στις 14 Νοεμβρίου, αντικατέστησε ο συνταγματάρχης Στυλιανός Γονατάς, της επαναστατικής τριανδρίας... Ακριβώς την επομένη βγαίνει και η απόφαση του έκτακτου στρατοδικείου. «Εν ονόματι του βασιλέως των Ελλήνων Γεωργίου Β΄ το Εκτακτον Στρατοδικείον (...) κηρύσσει παμψηφεί τους μεν Γ. Χατζηανέστην, Δ. Γούναρην, Ν. Στράτον, Π. Πρωτοπαπαδάκην, Γ. Μπαλτατζήν και Ν. Θεοτόκην εις την ποινήν του Θανάτου. Τους δε Μ. Γούδαν και Ξ. Στρατηγόν εις την ποινήν των ισοβίων...».

Η θανατική καταδίκη, όπως και οι ίδιοι οι κατηγορούμενοι είχαν προβλέψει, είχε ληφθεί προτού ακόμη αρχίσει η δίκη. Γι΄ αυτό και κινητοποιήθηκαν πολλοί, στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Δύο διαβήματα μετριοπαθών στρατιωτικών και του πρεσβευτή της Ιταλίας στον βασιλέα Γεώργιο Β΄ έμειναν αναπάντητα. (Αυτός ήταν ένας σοβαρός λόγος για τον οποίο πολλοί βασιλόφρονες έμειναν αδιάφοροι ή και αντέδρασαν, όπως οι Θεοτόκης, Στεφανόπουλος κ.ά., όταν το 1945 ανακινήθηκε θέμα επανόδου του Γεωργίου). Ο (τότε) συνταγματάρχης Ιωάννης Μεταξάς ζήτησε από την κυβέρνηση Κροκιδά να δώσει στους κατηγορουμένους το δικαίωμα της έφεσης αλλά η κυβέρνηση δεν τόλμησε να το ζητήσει. Ο υπουργός Εξωτερικών Νικόλαος Πολίτης αναγκάζεται να παραιτηθεί «μη δυνάμενος να υποφέρει τας ασκουμένας πιέσεις ομολόγων του», όπως θα γράψει αργότερα στο «Ελεύθερον Βήμα». Τη σοβαρότερη προσπάθεια κατέβαλε η Αγγλία. Ο πρεσβευτής της Λίντλεϊ δήλωσε στον Κροκιδά ότι θα επιβληθούν «αυστηραί κυρώσεις» στην Ελλάδα αν εκτελεστούν οι κατηγορούμενοι. Πρωθυπουργός της Αγγλίας ήταν εκείνη την εποχή ο Αντριου Μπόναρ Λο, ο εξάδελφος του οποίου είχε παντρευτεί την αδελφή του Χατζηανέστη.

Τα ξημερώματα της 16ης Νοεμβρίου ο Πάγκαλος, ο οποίος είχε ορκιστεί υπουργός Στρατιωτικών στην κυβέρνηση Γονατά, σπεύδει στον Πλαστήρα και του ζητεί «να εκτελεστούν αυθωρεί οι καταδικασθέντες». Στον Πειραιά είχε καταφθάσει αγγλικό αντιτορπιλικό με τον πλοίαρχο Ολγουιν Τάλμποτ ο οποίος είχε διαταγή να επιδώσει στον Πλαστήρα τελεσίγραφο του υπουργού Εξωτερικών της Αγγλίας που απειλούσε διακοπή των σχέσεων με την Ελλάδα, άρνηση να της δώσει το δάνειο που ζητούσε και θα την άφηνε ανυπεράσπιστη στις συνομιλίες της Λωζάννης με την Τουρκία τις οποίες διεξήγε ο Ελευθέριος Βενιζέλος. Γι΄ αυτό και η σπουδή του Πάγκαλου, ο οποίος έφθασε στις φυλακές Αβέρωφ, όπου είχαν μεταφερθεί οι καταδικασθέντες, τους έδωσε δύο ωρών καιρό «για να συναντηθούν με συγγενείς τους και άλλα πρόσωπα» και στις 10.30 π.μ. έδωσε τη διαταγή να μεταφερθούν στου Γουδή για να εκτελεστούν. Προηγουμένως ένας κατώτερος αξιωματικός καθήρεσε τον Χατζηανέστη. Στις 10.41 το πρωί της Τετάρτης 16ης Νοεμβρίου 1922, με 36 πυροβολισμούς του εκτελεστικού αποσπάσματος εκτελούνται οι Εξι. Λίγα λεπτά αργότερα έμπαινε στο γραφείο του Πλαστήρα ο Τάλμποτ- για να ακούσει ότι «μόλις είχαν εκτελεστεί οι καταδικασθέντες».

Η Αγγλία ανεκάλεσε τον πρεσβευτή της από την Αθήνα αλλά δεν διέκοψε τις σχέσεις, πέτυχε όμως να διασώσει τον πρίγκιπα Ανδρέα- πατέρα του πρίγκιπα Φίλιππου της Βρετανίας- τον οποίο η επαναστατική κυβέρνηση είχε αποφασίσει να στείλει σε έκτακτο στρατοδικείο με την κατηγορία του «ενεργού μέλους» της υπεύθυνης για τη Μικρασιατική Καταστροφή στρατιωτικής ηγεσίας.

..το ανέφερε ο λομβέρδος ελαφριά τη καρδία σε κάποια εκπομπή.. και σκέφτηκα.. μη μας βάζεις ιδέεεεες..
τα ερωτήματα που προέκυψαν είναι:.. ήταν τόσο ένοχοι αυτοί οι έξι;.. ο λαός που τους ψήφισες το 1920 ήταν άλλος από αυτόν που τους ήθελε νεκρούς 2 χρόνια μετά;.. ο λαός αυτός είναι άμοιρος ευθυνών; και τότε και πάντα;.. αν παρασύρεται από δημαγωγούς.. είναι ικανός να ψηφίζει;.. το θετικό είναι ότι αυτοί οι 6.. δεν γύρισαν μετά από 2-3 χρόνια να επαναλάβουν τα λάθη τους.. αλλά μήπως αυτός ο λαός δε θα έβρισκε άλλους ανάλογους να τον κοροϊδέψουν;.. θα ήταν λύση κάθε 2-3 χρόνια να εκτελούσε τους αποτυχημένους αντιπροσώπους του; νομίζω πως καμία εκτέλεση δε θα είχε αποτέλεσμα.. όπως δεν είχε ούτε πριν ούτε μετά.. σε ένα λαό χωρίς ενιαίο δίκαιο.. που ο καθένας βλέπει μόνο το δικό του.. και η κάθε συντεχνία.. κοινότητα. ομάδα.. βλέπει μόνο το δικό της.. δε βλέπω σωτηρία..

γιωργκακη τρώς.. και τρώς και ψεύδεσαι..

χαχαχα εντάξει. δε ξέρω αν τρώς.. ή αν μας επεξεργάζεσαι αφιλοκερδώς.. αλλά σκέψου.. ότι μεγάλο μέρος των συνεργατών σου όπως και εσύ.. υπήρχατε και στις προηγούμενες κυβερνήσεις.. και αν δεν τρώγατε όλοι.. σιωπούσατε.. πρώτα λοιπόν από τον οίκο σας έπρεπε να ξεκινήσετε την επιχείρηση καθαρά χέρια.. για να γίνετε πιστευτοί..
μας λές ότι δεν έχουμε πτωχεύσει.. μου θυμίζεις ένα φίλο προ 10ετίας.. του έλεγα μη σπαταλάς την ενέργεια και το χρόνο σου να βρείς δανικά.. τελείωνε πρώτα τις δουλειές να εισπράτεις.. δεν άντεξε ούτε 2 χρόνια.. και φυσικά με χρέωσε κι εμένα μερικά χιλιάρικα.. και δε του το έλεγα για να κάνω τον έξυπνο.. το έχω πάθει κι εγώ στο παρελθόν. αλλά μπα.. καθένας πρέπει να κάνει τα λάθη του..
και έχεις το θράσος να μας λές για την ηθική της φορολογίας.. εγώ πάλι θεωρώ ανήθικο να σου δίνω λεπτά να μου φέρεις ψωμί βιβλία και φάρμακα.. κι εσύ να τα τρώς σε καραμέλες και τσικλόφουσκες.. και καλά μέχρι τα 10 να σε μαλώσω μπας και φτιάξεις.. τώρα τι να κάνω;;;
έχουμε αποδείξει ότι είμαστε λαός μειωμένης αντίληψις.. δε ξέρεις ότι δεν είναι σωστό να χλευάζεις τους λιγότερο ευνοημένους από τη φύση;
τελειώνω το τηλεγράφιμα γιατί πρέπει να φύγω.. αλλά γκούγκλισε λίγο το "γιωργάκη".. ίσως σπάσει η τσικλόφουσκα μπροστά στα ματάκια σου..

"παραπλανημενε" μου δυτικέ πολιτισμε..

ο τρωικός πόλεμος έγινε για τα μάτια της ωραίας ελένης
η αθηναϊκή συμπολιτεία έγινε για να προστατευθούν οι σύμμαχοι
ο αλέξανδρος εκπολίτισε τους κατακτημένους
οι ρωμαίοι συνέχισαν το έργο του
οι βυζαντινοί συνέχισαν τον ελληνικό πολιτισμό
οι εκκλησίες χωρίστηκαν για θεωρητικές διαφωνίες
οι θρησκείες προστάτευαν την ηθική καθαρότητα
οι φεουδάρχες προστάτευαν τους υπηκόους τους
οι αποικιοκράτες εκπολίτισαν τους ιθαγενείς
οι παγκόσμιοι πόλεμοι έγιναν για την τιμή.. των όπλων
οι επαναστάσεις γίνονται από τους εξαθλιωμένους
οι χούντες για την αποφυγή του αριστερού κινδύνου
τα μέτρα είναι αναγκαία για την επιβίωση του τρόπου ζωής μας



το παραπάνω παραλλήρημα.. προέκηψε αρχικά σα σχόλιο.. στο πρόσφατο άρθρο στο athenphilosophy.. αλλά βγαίνοντας εντελώς από αυτό που ήθελα να πω.. το έφερα εδώ..
και σχoλίασα τα παρακάτω τελικά..

άρχισα να σχολιάζω.. αλλά το πήρα πολύ γενικά και μου βγήκε εκτός θέματος.. το πήρα λοιπον και το ποσταρα στο νέο παραπαίδι.. και επανήλθα.. :):)
και μου βγήκε άλλο ποστ.. ίσως κάποια άλλη στιγμή το ποστάρω..:):)
η ουσία είναι η συνηθισμένη μου γκρίνια.. σε τι παραμύθα είμαστε μπλεγμένοι!!!! δε καταλαβαίνω πως άνθρωποι με iQ πάνω απο 65 τα πιστεύουν όλα αυτά.. αν δε βλέπεις τη σουπιά λόγω του μελανιού.. ξέρεις ότι εκεί γύρω στο μελάνι είναι.. μάλον τελικά το iQ είναι υπερεκτιμημένο!! η απλή αριθμητική της πρώτης δημοτικού φτάνει για να καταδήξει ότι οι οικονομικές θεωρίες ακολουθουν αυτές των ιστορικών.. περιγράφουν μια βολική για τους εργοδότες τους πραγματικότητα.. :):)
την καλησπέρα μου :):)

θα πατούσες το κουμπάκι;

..κυκλοφορούσε πριν 30-40 χρόνια ένα ηθικό ερώτημα.. αν σου έδιναν ένα μυθικό ποσό.. με μόνη υποχρέωση να πατήσεις ένα κουμπάκι που θα εξαφάνιζε ένα χωριό στην αφρική.. θα το πατούσες το κουμπάκι;..
..δεν πίστευα τότε στο χρήμα.. και δε θα το πατούσα για το μυθικό ποσό.. αλλά δυστυχώς.. για την αυτοεκτίμησή μου.. θα το πατούσα για πολύ πιό απλούς λόγους..
..για να εξαφανιστεί ο καραγκιόζης που περνά κάτω από το παράθυρό μου με τη μουσική στη διαπασόν και τρίζουν τα τζάμια και τα σοθικά μου..
..ή τον άλλον με το μηχανάκι που μου τρυπά τα αυτιά.. ή αυτόν που για να φτάσει 2 λεπτά νωρίτερα διακινδυνεύει τη ζωή μου οδηγώντας επιθετικά σε βαθμό ψυχασθένειας.
..πόσο μάλον για όλους αυτούς που προσπαθούν να με τρομοκρατήσουν.. τους δημοσιογράφους εννοώ.. και αυτούς που μου κλέβουν τη ζωή.. τους πολιτικούς εννοώ.. κι όλους αυτούς που τους επιτρέπουν να το κάνουν.. όλους εσάς εννοώ. :):)

ελλάδα έχεις τσιμέντο!!!

χαχα μα είναι δυνατόν; πόσα σπίτια αναλογούν σε κάθε έλληνα; πόσα χρειαζόμαστε πια; είναι δυνατόν το μεγαλύτερο μέρος της παραγωγικότητάς μας να αφορά ντουβάρια;
είμαι κι εγώ όπως πολλοί μπλεγμένος στα γρανάζια της οικοδομής.. κι ας θεωρώ άχρηστο στο τέλος αυτό που κάνω.. είναι δημιουργικό και περνώ καλά στη διαδικασία.. αλλά είναι άχρηστο.. όπως και οι περισσότερες δουλειές του μοντέρνου κόσμου..
μικρός.. μέχρι το 70 περίπου.. φανταζόμουν όλα αυτά τα τεχνολογικά που σήμερα βλέπω.. και θεωρούσα.. ότι με όλα αυτά τα ρομπότ και τους αυτοματισμούς.. σε λίγα χρόνια ο άνθρωπος δε θα χρειάζεται να δουλεύει παρά λίγες ώρες τη μέρα λίγες ώρες.. και για λίγα χρόνια.. ε 5-6 χρονών ήμουν.. μετά τα 7 άρχισα να ψυλλιάζομαι.. ότι το χρήμα κινεί τα πάντα.. και άκουγα ότι το χρήμα πάει στο χρήμα.. με αποτέλεσμα να μαζεύεται κάποια στιγμή όλο στη μπάνγκα.. και τότε είναι η ώρα τους πολέμου.. για να κυκλοφορήσει.. εκτός από εμάς.. που το κάνουμε πρωτίστως τσιμέντο..

ποσο κοστίζει η κοινωνική καταξίωση;

.. ε;; γυρίζω με το αυτοκίνητο από δουλειά.. γύρω παντού αυτοκίνητα.. πετνοχίλιαρα.. δεκαχίλιαρα.. εικοσαχίλιαρα.. κάμποσα πενηντοχίλιαρα.. πεταμένα στο δρόμο.. μπορεί να είχα λαμαρίνες 100 εκατομυρίων πεταμένες γύρω μου.. και σε όλη τη χώρα; 50; 100 δισεκατομύρια;; και τα σπίτια;.. πόσα έχουμε κατ'άτομο;.. τι χρήση μπορούμε να κάνουμε σε πάνω από 30-40 τετραγωνικά κατ'άτομο;.. οι σπουδές; πόσα ξοδεύονται για σπουδές.. που πάντα ήταν χωρίς μαθησιακό αποτέλεσμα.. αλλά τώρα πιά δε βοηθούν και στην επαγγελματική αποκατάσταση.. υπάρχει άλλος λόγος για όλα αυτά από την κοινωνική καταξίωση;.. και τι θετικό έχει αυτή η καταξίωση;.. την ελπίδα της ευτυχίας;.. και γιατί να μην κρατήσεις την ευτυχία να μη χρωστάς;.. που την είχες από χέρι;.. η μόνη λύση θα ήταν να ωριμάσουμε. και να σταματήσουμε την κίνηση της αγοράς.. μια και αυτό νομίζουν ότι μας ζητούν.. να αποκεντρωθούμε και να ψάξουμε μια πιο απλή ευτυχία.. να δώσουμε σημασία στην ζωή.. και να μη την απλώνουμε έτσι.. πιό πολλά χέρια είναι και πιό πολλά στόματα.. φυσικά δε γίνεται αυτό.. είναι κόντρα ρόλος. αλλά να.. είναι η ώρα της αμπελοφιλοσοφίας..

ήθος και συλλογική βλακεία..

.. τελικά.. κανένα μέσον δεν είναι άχρηστο.. δούλευα στο laptop.. κι έπαιζε η τιβι.. τη διάσωση του στρατιώτη ράιαν.. δεν ήθελα να το ξαναδώ.. αλλά το συνεχές ζάπινγκ.. και το μη χείρον βέλτιστον.. εκεί με οδήγησε.. εκτός του συνεχούς βουρκώματος που καταντά γελοίο. με έβαλε και σε σκέψεις.. ηθικής βάσης.. και διαπίστωσης εκ νέου της συλλογικής βλακείας.. κουρασμένος έπεσα να κοιμηθώ.. αλλά δεν.. σηκώθηκα λοιπόν να το βγάλω από μέσα μου να μη σκάσω.. καλά.. το κεφάλαιο.. η εξουσία.. όπως θέλετε πές τε το.. έχει συμφέρον από τους πολέμους.. από την εποχή του χαλκού.. μετά από τόσες χιλιετίες.. γιατί η μάζα συνεχίζει να παραμυθιάζεται;.. πόση βλακεία χρηάζεται;.. αφού όταν πέσει η σκόνη του πολέμου.. φαίνεται ποιοι είναι οι κερδισμένοι.. και πάλι και πάλι.. πως θα μπορούσε να λυθεί αυτό το θέμα της βλακείας;.. η εκπαίδευση έδειξε ότι δεν είναι η λύση.. μια και είναι ένα από τα σοβαρά εργαλεία επιβολής της βλακείας μαζί με τη θρησκεία. μάλλον δεν έχει λύση. τη στιγμή που και οι μεγάλοι και οι μικροί.. αγνοούν το εφήμερων. εκεί μάλλον η θρησκεία έκανε τη μεγαλύτερη ζημιά.. για τους μεγάλους η θρησκεία του χρήματος.. λές και θα τα πάρουν μαζί τους.. και για τους μικρούς.. της ελπίδας μια μετά θάνατον ζωής.. για να αφήνουν την παρούσα να καταστρέφεται. αυτό το κάλιο 5 και στο χέρι κανέναν.. δεν απασχόλησε.. εγώ ας πούμε δεν είμαι σίγουρος πως θα αντιδρούσα.. αν είχα έναν από πάνω που με διέταζε να σκοτώσω έναν απέναντι.. θα έσπαγα το κεφάλι του από πάνω.. είναι πιό λογικό.. να αντιδράς προς τα κει από όπου έρχεται η πίεση.. κι αφού ξέρεις.. οι προς τα πάνω ωφελούνται πάντα.. ποτέ οι απέναντι..