Μαιός 2021

 

Μαιός 2021

1 / 5 / 2021.. από 1983 που είχα δω γραφομηχανή.. που πήρα το πρώτο μου PC.. ήμουν ο 3 ος στην παρέα του Λέντζου των 80.. εχτές.. που αναρωτιόμουν για το ερωτηματικό.. πόσοι ήξεραν ελληνικά.. από αυτούς που δουλεύουν.. φερ' ειπείν στην ΙΒΜ και στην APPLE.. αυτοί.. στο κατό-κατό της γραφής.. κάνουν την δουλειά τους.. και με τα αγγλικά.. εν' κατακλείδι.. όπως είχε πει ο θείος μου ο Κώτσας.. ο ψηλός.. που είχε έναν εκδοτικό οίκο.. τον έλεγαν “Διογένης”.. λοιπόν έλεγε “οι περισσότεροι έλληνες γράφουν παρά διαβάζουν”..

2 / 5 / 2021.. σε ανύποπτο χρόνο είχε πει.. ο θείος Κώστας ο ψηλός.. “στην Ελλάδα δεν ευδοκιμεί ο καφές και ο κομμουνισμός”.. εκεί που αναρωτιόμουν για το ερωτηματικό.. μου ήρθε μνήμη.. ήμουν Τρίπολη με την γιαγιά Τσιτσίλω.. Βασίλω την έλεγαν.. μα εγώ δεν μπορούσα να το πω.. είχε ένα παράσπιτο στην αυλή.. την αποκαλούμαι ξελότζα.. εκεί φυλούσε η γιαγιά μου τα καύσιμα..

4 / 5 / 2021.. εδώ αν δεν υπάρχει.. τίποτε αναγνώσιμο στα πέριξ.. εκεί που βρίσκομαι τέλος πάντων.. με είχα πιάσει μέχρι και κονσέρβες να διαβάζω.. ήμουν εξαρτημένος με το διάβασμα.. κατά το τέλος του καλοκαίριου 2013.. θα ήταν Σεπρέμβρη θαρρώ.. είχα τελειώσει μιά στην Γλυφάδα.. σε ένα εξωτικών χώρο.. τέτοιον που εμένα.. είχα ξανά ζηλέψει.. παρά μιά φορά.. το 1972 στον είδο κόπλο.. της θαλασσής.. δεν ντροπέ τετοί που έστε.. δεν ξέρω αν έχουμε γονική συναίνεση..

5 / 5 / 2021.. δεν μπορώ να καταλάβω την χρύση γονικη συναινεση.. εδώ θα κάνω ένα συνηθισμένο αναμενόμενο διάλειμμα.. σε όλα μου τα εγκεφαλικά.. ήταν παρούσες η ακοή και η όσφρηση.. και η δύο σε έξαψη.. με την βοήθεια του μυαλό μου.. να διαμορφώσω τον κόσμο μιά εικόνα.. δεδομένου ότι η απούσα αίσθηση.. η όραση.. καθόλου δεν με βοηθούσε.. στο τελευταίο βαρύ εγκεφαλικό (2017).. εντάξει δεν ήταν και σαν την Πελοπόννησο.. δεν ξέρω αν με παρακολουθείται.. όμως ξέρω .. ότι τα Ελληνικά.. που τα ξεκίνησα (2017) σαν ξένη γλώσσα.. με είχαν διαβεβαιώσει.. μα σε 1 ημέρα.. μα σε 100.. θα πεθαίνω να γλιτώσω.. αν μπορούσα να μιλήσω.. θα τους μιλήσω.. από τα 3 μου χρόνια.. μέχρι τώρα.. η απάντηση θα είναι η ίδια..

6 / 5 / 2021.. θα του έλεγα.. ότι δεν υποφέρω ακόμα και της στιγμές των εγκεφαλικών.. εκεί εγώ παρακολουθώ.. οι άλλοι υποφέρουν να σώζουν την πολύτιμη.. κατά άλλους.. ζωή μου.. εγώ παρατηρώ.. και θυμάμαι.. έχω καταστήσει σαφές.. μετά το 3 ον εγκεφαλικό.. όταν ξύπνησα.. η αυτή φόρα.. το είχα ξανά πει.. άλλα με το γράψιμο ξανά.. βελτιώνουν τα Ελληνικά μου.. το μυαλό μου ήταν.. σαν μιά κόλα από χαρτί.. χωρίς κείμενο.. πολλές ονειροφαντασίες.. κουδούνι για διάλειμμα.. επί του πιεστηρίου.. πάνω που σκεφτόμουν.. οι μνήμες με βρήκανε..

7 / 5 / 2021.. εκεί που σκεφτόμουν για της ονειροφαντασίες.. μιά από αυτές μεταμορφώθηκε.. εχθές.. την ώρα που έγραφα εδώ.. αλλά να πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.. μα 4 χρόνια είχαμε χάσει τον μίτο της Αριάδνης.. ναι.. μου ήρθε ο μύθος τώρα.. και συνειρμικά.. μιά που το ανέφερα.. ήταν το 3 ον καράβι.. που είχε υπηρετήσει ως μηχανικός του εμπορικού ναυτικού 1974.. το 2 ον ήταν το Γκέφος νομίζω το 1973.. αυτό μου ήλθε μόνο του.. στην αρχική ονειροφαντασία.. ο εξάδερφος μου μετατράπηκε σε γιατρό..

8 / 5 / 2021.. γιατρό που με είχε χρεωθεί.. έλεγε στην μάνα μου.. αν οι παλμοί της καρδιά μου.. σε αδράνεια δεν φτάσει στα 55-60 σταθερά.. για να έχω το δικαίωμα.. έστω να ονειρευτώ την έξοδο από το νοσοκομείο.. αν μπορούσα να μιλήσω.. θα του εγέλα.. “από παιδί.. εγνώριζα ότι η καρδιά.. δεν ρυθμίζεμαι οι παλμοί.. με το μυαλό.. “

9 / 5 / 2021“.. είχα δεχτεί.. ότι δεν μπορεί να επιβίωση ο εγκέφαλος.. χωρίς την παρουσία οξυγόνου.. για 5 λεπτά.. ξαφνικά από ένα άρθρο.. δεν θυμάμαι το περιοδικό.. ήμουν και σε πολλά συνδρομητής.. από το 1972-1982.. έλεγε ο πατέρας μου.. εσύ πριμοδοτείς τα Ελληνικά Ταχυδρομεία.. εκείνος τα πληρώνε αγόγγυστα.. το αισθανόταν περήφανος..

10 / 5 / 2021.. περήφανος αυτός που.. στο δημοτικό.. κατά δήλωση.. ήταν δυσλεξικός.. όπως εγώ όταν ήμουν μίκρο παιδάκι.. και οι 2 κατά την προεφηβεία.. υφιστάμενοι σε λαλίστατοι.. κατά άλλους.. πάντως στην Τεχνική Εκλογή την όποια ο ίδιος την είχε αγοράσει.. ή από τα δικά μου.. αυτός ο Άγιος άνθρωπος.. 15 χράνια ταίζει και το σώμα και το μυαλό μου..

12 / 5 / 2021.. το πως ακούγονται.. είναι μιά αρχή.. πως περνάμε σην προφορά.. και περισσότερο το γράψιμο.. ζήτησα από την μάνα μου.. ένα λεξικό για να το βελτιώσω.. μου βρήκε ένα που είχε ο πατέρας μου.. όταν ήταν στο δημοτικό και ο ίδιος.. το όποιο τυπώθηκε πριν να γεννηθεί αυτός.. και τώρα που ξανά μολεύω τις νέο αποκτηθείσες αναμνήσεις.. το παρατηρώ.. είναι το ίδιο που μου είχε δώσει ο πατέτας μου.. το 1968.. τότε που είχα εκδήλωσει την έφεση να μάθω.. πως παίζεται αυτό το νέο παιχνίδι.. που το ονομάζουμε “γλώσσα”.. με την ευχή να περάσω καλά.. καλά πέρασα.. και τις 4 φορές.. μιά όταν ήμουν παιδί.. και 3 που είμαι γερός..

13 / 5 / 2021.. είχα μείνει ιδιώνυμο αυτό λεξικό.. το διάβασα.. το ξανά διάβασα.. κάποια στιγμή το laptop (με την βοήθεια του panos siokos) βρήκε την θέση του στο δωμάτιο μου.. έχρισα να πληκτρολογώ της λέξης.. και να της προσφωνώ.. με την πεποίθηση ότι θα προάγω την γλωσσική κατάσταση.. εις μάτην.. πόρρω απέχει να χαρακτηρίσω την προσπάθεια ως άρτια.. μετά άρχισα να διαβάζω τα mails που είχαν μαζευτή τόσα χρόνια.. καταλάβαινα τις λέξης.. μιά-μιά.. για πρόταση ούτε λόγος να γίνεται..

14 / 5 / 2021.. λέξεις με 7-8 γράμματα.. όταν τις κοιτάω.. όλα μου φαινόντουσαν σωστά και όμορφα και αγαπητά.. μπορούσα..συλλαβιστά.. να της προφέρω.. όμως με την παρατήρηση της επόμενης λέξης.. η προηγούμενη.. όχι να την πρόφερα.. αλλά για την μνήμη.. να την (λέξη) θυμηθώ.. "πράσινα γράμματα στο συρτάρι” που έλεγε κι ο Πάριος.. το 2021 ήρθε με έναν καταιγισμό με θυμίσεις.. σχεδίαζα να ποστάρω αυτό de profundis σύγγραμμα.. ήθελα να επεκταθώ.. από το 1 ο νοσοκομείο μέχρι τώρα..

15 / 5 / 2021.. το 2017.. η μνήμες ήταν 2-3 φορές όλον τον χρόνο.. με το που 2017-2020 είχα σταθεροποίησει το ζάχαρο στα 100-110.. και το βάρος λίγο κάτω από τα 80 κιλά.. με το που ήρθα από το τελευταίο νοσοκομείο.. την πρώτη ημέρα.. μπορούσα να κουνήσω μόνο τα μάτια μου.. την επόμενη μέρα.. και το δάχτυλο του αριστερού χεριού.. που είχε το τηλεκοντρόλ της τηλεόρασης.. περιμένοντας να πεθάνω.. είπαν και αυτοί οι γιατροί.. αν μπορούσα να μιλήσω.. θα τους έλεγα.. “αυτό.. είναι υπόσχεση ή απειλή ; “..

16 / 5 / 2021.. τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι.. “ποιών” των ιατρών..”τι” τα ρηθέντα.. και άλλο “τι” να πείθομαι.. “ποιός” εγώ.. “που” εδώ.. “ποτέ” το 2017.. συγχωρέστε μου τις σύγχρονες.. ποιό σύγχρονες πεθαίνεις.. που λένε.. μνήμες γραμματικής αναλύσεως.. δεν την θυμάμαι καλά.. δεν λες ότι πάλι καλά που την θυμάμαι ολωσδιόλου.. τις πρώτες ημέρες.. έτρωγα ότι με ταίζαν.. όχι οτι δεν παραπονιόμουν.. είχα 20 χρόνια.. να φάω.. σε σταθερή βάση.. κάτι που δεν είχα μαγειρέψει.. ή τουλάχιστον να τα είχα επιλέξει.. γρήγορα συνήθισα..

17 / 5 / 2021.. στην τύχη της μάνα μου.. ήταν για να γεροκομήσει.. πρώτα τους γονείς του πατέρα μου.. στα 25 τις χρόνια.. μετά με την μάνα της.. στα 50.. και τώρα (2017).. στα 80 της χρόνια.. να κληθεί να γεροκομήσει και τον γιο της.. οι πιστοί.. δεν με θεωρώ άπιστο.. και αυτός είχε την ελευθερία.. να πιστεύει ότι θέλει.. από τα 3 μου χρόνια.. που θυμάμαι.. θα σου έλεγα.. ΔΞΔΑ (δεν ξέρω δεν απαντώ).. ή απλά αγνωστικιστής.. αν ήξερα της λέξης.. ήμουν στην Τρίπολη.. είχα πάει με την γιαγιά μου.. σε μιά εκκλησία.. για την γιορτή μου.. ήταν η πρώτη μου φορά εκεί.. που θυμάμαι.. με είχε ενοχλήσει το ύφος της γιαγιά μου.. και όλων.. μοιάζανε ένοχοι.. δεν αισθάνθηκα τόπε ένοχος..

18 / 5 / 2021.. με είχε αφήσει η γιαγιά.. να με προσέχουν οι ψάλτες.. που είχε δείξει να τους ξέρει.. όπως όλους.. ήταν σε 3 σκαλιά.. για να ξεχωρίζουν από όλο το άλλο εκκλησίασμα.. ήμουν στα πόδια τους και καμάρωνα.. τον είδα από μακρυά.. δεν αισθανόταν ένοχος σαν εμένα.. τον ένοιωσα σαν ασύδοτο.. ότι δεν θα είχε θέμα.. αν η πίστη των άλλων.. δεν γινόταν χορηγία για αυτόν.. τον αντιπάθησα στην στιγμή.. τον είχα συνδέσει.. με τον ηθοποιό.. που λίγα χρόνια αργότερα.. (.. που θα ήρθρουν 2 κότερα.. να καταθέσω.. ότι κάποια σχέση είχε με το μπουζούκι..).. από την στιγμή που είχαμε στο σπίτι τηλεόραση.. κάθε Σάββατο.. είχα διαφύλαξη το δικαίωμα.. να βλέπω μιά παλιά ελληνική ταινία την εβδομάδα.. κάποιες φορές είχαν διαπραγματευτεί.. με την κατοχή.. ο ποιο καλός.. κατά την γνώμη μου.. κακός.. ο ηθοποιός που τον μετενσάρκωσή ήταν ο Νέστωρ Μάτσας.. ακόμα τον ακούω να λει “οι γερμανοί είναι φίλοι μας”..

19 / 5 / 2021.. “οι γερμανοί είναι φίλοι μας” το άκουγαν.. και το πίστεψαν.. άλλους τους βολεύει..άλλοι πεθαίνουν στην προσπάθεια να το αντικρούουν.. άλλοι απλά πεθαίνουν.. ήμουν λοιπόν στα πόδια των ψαλτών.. σε περίοπτη θέση.. είχα πάρει το βλέμμα.. από τον ενοχλητικό νεωκόρο.. που είχε ένα ύφος.. σαν να έλεγε.. “το μαγαζί είναι δικό μου".. τώρα που το θυμάμαι ας το πω.. από αυτά τα 2 περιστατικά.. που δεν τα είχα θυμηθεί.. πριν το τελευταίο εγκεφαλικό.. πριν 30 χρόνια.. αστειεύουν με μιά φίλη μου.. την έλεγα “φιλαργυρία τυροπωλή”.. πάει και τις 2 περιπτώσεις.. εστί που πάει.. θα κάνουμε.. δεν ξέρω πόσο καιρό θα χρειαστεί η επίσκεψη στην εκκλησία..

20 / 5 / 2021.. η εκλησία που είχε πάει για πρώτη φορά.. είχα στρέψει το βλέμμα μου.. από τον νεωκόρο.. η θεά του.. μου το πλέγωνε.. είχα αφιερώσει το χρόνο μου.. να διαχεισιστώ την νέα.. για εμένα.. τοποθεσία.. πρώτη αίσθηση η ακοή.. είχα την αίσθηση ότι προυπήρχε εμού.. όταν ήμουν στην κοιλιά της μάνας μου.. με το που ήρθρα.. μετά μυρίων.. και της μάνας μου.. αλλά και το μαιευτήρα.. που τελικά με ξεγέννησε.. αλλά ξενά μανά να αρχίσουμε από την αρχή.. αλλά από την αρχή.. μου.. όταν ο πατέρας μου ήταν νέος.. παιδί δεν θεωρούσε τον εαυτό του.. από την στιγμή που πέρασε 13 του χρόνια.. και αρχίσε να δουλεύει..

21 / 5 / 2021.. μείναμε με τον πατέρα μου.. όταν ήταν νέος.. και εγώ ήμουν μιά κακή ιέδα στο μυαλό του.. όταν είχε χρόνο και λεπτά.. νοίκιαζε μία βάρκα και πήγαινε για ψάρεμα.. σε κάποια από τις μοναχικές.. είκει που κοπηλατούσε.. παρενθετικά σήμερα εμβολιαστικά με την πρώτη δόση του εμβολίου.. από τον Πειραιά στην Σαλαμίνα.. πάσα δυνάμει.. όση είχε.. και πιθανολογώ ότι είχε πολύ.. στα 40 του.. των είχα δει.. σε μία μετακομίση ενός θείου..

22 / 5 / 2021.. με το φορτηγό.. είχαν ήρθη 4 άτομα να βοηθήσουν.. μέχρι το βράδυ.. τα περισσότερα πράγματα είχαν ανεβεί.. για 3 πατώματα με τα σκαλιά.. είχε μείνει στην είσοδο της πολυκατηκία.. το πιάνο της θείας μου.. ΣΥΝΒΑΙΝΕΙ ΤΩΡΑ.. όταν ξεκίνησα να γράφω.. αυτά τα κειμενάκια.. δεν ήξερα αν θα το καταφέρω.. τότε δεν ήξερα.. ότι είμαι.. από θέση (εμπειρία.. και οι γονείς μου.. και οι παππούδες.. και οι γιαγιάδες.. και ο παππούς της φίλης μου.. αυτός που με εισάγαγε.. στον μαγικό κόσμο της ανάγνωσης.. τότε που το διάβασα.. το “επίμονος κηπουρός”.. θαρρούσα ότι η συνήχηση.. “επίμονος ξυλουργός” που ήμουν..

23 / 5 / 2021.. όπου με πάει ο λογισμός μου.. και με πάει σε 100-200 την ημέρα.. με τα 3-4.. που η τύχη τα έφερε.. τα όποια καταπιάνομαι.. έστω ακροθιγώς.. εχθές το τελευταίο που θυμάμαι.. πριν ποστάρω και πάω να κοιμηθώ.. ευκαιρίας δοθείσης.. λέω να αναρωτηθώ.. αν συνεχίζω.. όσο κράτα αυτή η μαθησία.. από την μία να παλεύω.. να συμπληρώσω 6-7 γραμμές από κείμενο.. μέχρι της 8 το βράδυ.. και να ποστάρω.. ή να ποστάρω το πρωί.. ότι είχε μείνει από το βράδυ.. μπα έστι θα κόψω τον ύπνο.. θα εξακολουσηθηζώ να κάνω ότι κάνω.. στης 8.. ποστάρω ότι έχω γράψει..

24 / 5 / 2021.. μία που “τα στρεντά νικούν τα πρώτα”.. όπως έγελε και η γιαγιά μου.. ευνοώντας.. όπως το ερμηνεύω τώρα.. τα σήμερινα νέα.. είναι μεγαλύτερης σπουδαιότητας από τα χθεσινά.. από αυτά δεν προκύπτουν ερωτήσεις.. κατά την γνώμη μου.. αν έχετε.. να της καταθέσετε.. να πάρουν την άγουσα.. για να επιλυθεί.. και αυτή την υποχρέωση.. την αναλαμβάνω.. όσο.. και μόνο όσο.. είμαι ανάμεσα σε εσάς.. γιατί.. παρ' όλον ότι είχα δουλέψει.. και ως ξυλουργός.. και η μάνα μου.. ως ώφελε σαν ελληνίδα μάνα.. άρρενος τέκνου.. θα με είχε πει κάτι.. αλλά ήταν συνεπής.. στην προσπάθεια.. να μην με παραχαιδέψει..

25 / 5 / 2021 .. αυτό που ήθελα να πώ.. με αναστάσεις.. δεν έχω στοιχεία.. να διακυβεύσω την ευθύνη.. για ότι γίνει μετά τον θάνατον μου.. αυτά με τα χθεσινά.. πάμε στα προχθεσινά ( 23 / 5 / 2021 ).. δεν υπαχθεί ερώτημα.. πάμε σιγά-σιγά στις προηγούμενες ( 22 / 5 / 2021 ).. είχα μείνει στον παππού.. μίας φίλης μου.. εκείνη την στιγμή.. θυμήθηκα.. ότι τω όντι.. εκτός από επίμονος.. όταν δούλευε.. ήταν κηπουρός.. αλλά πέρασε η ώρα.. και δεν πρόλαβα.. από την στιγμή αυτή.. μου έρχονται πολλά.. ίσως να χρειαστώ.. περισσότερο χρόνο από ότι διαθέτω σήμερα..

26 / 5 / 2021.. σε ξεχωριστό κομμάτι της διήγηση μου.. θα ξεχωρίζω της αναμνήσεις των δασκάλων μου.. μα ας πάμε στις ερωτήσεις που προέκυπταν.. με την ελπίδα.. να της ικανοποιήσω.. πάλι στα παλιά ( 22 / 5 / 2021 ).. το 2020.. προς το τέλος του.. τώρα σε εξέλιξη.. δεν είχα κανένα στοιχείο.. ίσως να ήταν και τυχαίο.. σας παραθέτω αυτά.. που συνέβησαν στον ίδιο χρόνο.. μαζί σας έχω.. τα στοιχεία για την κατανόηση της υπόθεσης.. και οι 2 σας.. και μόνος να ύμουνα.. δεν παρεξηγούμαι.. στο κάτω κάτω της γραφής.. ο πρωταρχικός στόχος.. ήταν να μάθω ελληνικά.. και αυτός ο στόχος πέτυχε.. οι αναμνήσεις ήταν το bonus..

27 / 5 / 2021.. θα ξεκινήσω με αυτά που εξήγγειλα χθες.. αλλά δεν πρόλαβα.. όπως κάθε μέρα.. και όπως πολύ συχνά προσπαθούμε.. να ξεκινήσουμε από την αρχή μίας ιστορίας.. αν δεν ξέρουμε.. ή μάλλον δεν ξέρω.. να διαχωρίσω.. την αχρή μίας.. με αυτήν μίας άλλης.. εδώ που τα λέμε.. εγώ σας διηγούμαι.. τα πράματα.. με τον ρυθμό.. που ο ίδιος.. τα εξ έλαβα.. θα πάω στο τελευταίο νοσοκομείο.. ίσος για να διηγηθώ.. τι έγινε.. και πως οδηγηθήκαμε.. από το πεθαίνει-δεν πεθαίνει.. στη τωρινή χαρμοσύνη κατάσταση..

28 / 5 / 2021.. πρώτο ξύπμημα.. τελευταίο εγκεφαλικό.. τελευταίο νοσοκομείο (2017).. χωρίς χρόνο.. χωρίς τόπο.. χωρίς αναμνήσεις.. χωρίς ορατές ανάγκες.. χωρίς γλώσσα.. να περιγράψεις αυτόν τον δυσεπίλυτο.. κόσμο που απλώνεται γύρω μου.. και εξ ου.. και σε αυτόν τον χρόνο.. απέκτησα ταυτότητα.. λόγω της αποστάσεις.. μεταξύ του “ήμουν” και των “άλλων”.. η πρώτη ανάμνηση.. ήταν “μπροστή”.. για να εξηγηθώ.. τώρα που προσπαθώ.. φαίνεται.. και μην έχοντας.. στην συλλογή του.. το μυαλό μου.. το “όπλο” της λογικής.. με της “σφαίρες”.. της γλώσσας.. παρ' όλ' αυτά.. έκανε.. δεν ξέρω πως.. και με τι.. την απλοποίηση.. ότι δεν εμφανιζόταν.. ο πατέρας μου.. θα είχε πεθαίνει.. όπως όλα τα αλλά.. θα το είχα ξεχάσει..

29 / 5 / 2021.. μου έρχονται.. τώρα.. βροχηδόν πίπτουν οι αναμνήσεις.. και είναι μία χαρά θέμα.. για σύσταση προτάσεων.. να μάθω την γλώσσα.. έρχεται η στιγμή να προσπαθήσω.. να επικεντρωθώ σε ένα θέμα.. να διυλίζω τον κώνωπα.. θα πάω ξανά.. στο αγαπημένο επεισόδιο της.. μέχρι στιγμής ζωής.. θα σου έλαγα τα αυριανά.. αλλά δεν ξέρω.. τι είναι αυτό που φταίει.. εγώ που είμαι.. λίγο παραπάνω υπερήφανος.. με τον εαυτό μου.. ή είναι τα χάπια.. που είχα καταβροχθίσει.. έκανε την δουλειά.. αλλά το κομμάτι σχεδόν είχε τελειώσει.. και εγώ δεν επικεντρώθηκα..

30 / 5 / 2021.. ας ήταν να επιλέξω.. το ίδιο θέμα με χθες.. τι συνέβη.. τι σκέφτηκα.. πως το αντιμετώπισα.. από το τελευταίο εγκεφαλικό (2017).. ως τα σήμερα.. με την διαφορά.. και την ελπίδα.. αντίθετος με χθες.. να επικεντρωθώ σε ένα θέμα.. ας πάμε πάλι εκεί.. με το που ήρθα.. στο σπίτι της μάνα μου.. στο Κάτω Σούλι του Μαραθώνα.. θέση Σφακώνα (το τελευταίο είχα να το θυμηθώ 50 χρόνια).. της πρώτες ημέρες.. είχα κάποιες ονειροφαντασίες.. ήμουν λέει.. στο μπαράκι.. την “Υδρούσα”.. που περνούσα κάποια από τα βράδια.. το πρώτο χρόνο.. της φοιτητικής ζωής μου (1983).. με αυτές θα ασχοληθώ όταν είναι η ώρα τους..

31 / 5 / 2021.. με το που ήρθα σπίτι.. ποιός ξέρει πως.. ανακάλυψα.. το ίδιο κρεβάτι.. που.. μερικούς μήνες πριν.. ο μεγαλύτερος αδελφός του πατέρα μου (ο θείος Κώστας.. ο γιατρός).. είχε αποβιώσει (1927-2017).. και εμένα για τους ίδους λόγους.. αν περνάμε τοις μετρητοίς.. τους λόγους των γιατρών.. να με υποδεχτεί.. το μόνο όργανο.. που λειτουργούσε ήταν το αυτί.. σε αντίθεση με της άλλες φορές.. την πρώτη και την δεύτερη.. που ακολουθούσε.. από την μνήμη.. και τον λόγο.. που δεν ήταν ορατές.. μέχρι να μιλήσω.. πάντως ήταν εκεί.. εγώ θα μπορούσα να ισχυριστώ.. ότι ήταν και στην τρίτη.. έχοντας κάνει.. αυτή την διήγηση.. υπάρχει κανείς που θα με πιστέψει..

(συνέχεια)

Απρίλιος 2021

 Απρίλιος 2021

(14 / 5 / 2022.. από τις 26/3/2021.. μέχρι τις 2/4/2021.. το ποσό των.. μνήμων που μου.. ήρθαν ήταν τόσο.. που δεν μπορούσα.. να το κλείσω.. το κείμενο και.. να το δημοσιεύσω.. λοιπόν αποφάσισα αυτήν.. την στιγμή από εδώ.. την 2/4/2021 και πέρα.. αν ήθελα να.. προοδέψω και στις.. μνήμες και στην γλώσσα.. έπρεπε τις όποιες ασκήσεις.. να τις πάρω.. σαν μία πολύ.. σοβαρή δουλειά δηλαδή.. ότι γράφω μέσα.. στην μέρα να.. το εκδώσω πριν κοιμηθώ.. πλάκα-πλάκα και.. ακόμα το ίδιο κάνω..)

2/4/2021.. στον πανικό προχθές.. που ήθελα να το καταθέσω.. κάθε μέρα κάτι θυμόμουν και συμπλήρωνα.. αν δεν βιαζόμουν θα έγραφα το “πόλεμος και ειρήνη”.. τουλάχιστον το μισό.. τον πόλεμο.. αφίσα κάποιες εκκρεμότητες.. ΚΑΤ12/6/1994 τον πήραν12:20 το μεσημέρι.. το βράδυ 09:00 τον έφεραν.. αλλά πως τον έφεραν ; .. με γύψο ως την μέση.. λεπτή η ενχείρηση.. θα δείξει.. πολύμηνη ακινησία.. 4-5 μήνες έκανε να ξεμπερδέψει ο άνθρωπος.. το1999.. εκεί στα γενέθλια μου (3/11).. κυκλοφορούσα από το 1969 με ποδήλατο και από το 1978 με μηχανή.. από 1993 που πήρα την “νέα” μπέμπα (BMS R 750 1951) καθημερινά.. είχα στο μυαλό.. από την πρώτη στίμη (1969) μέχρι την τελευταία.. (3/11/1999).. είχα αποδεχτεί σε περίπτωση ατυχήματος.. ήμουν 35 ετών.. πλήρεις ημερών και έμπειρων.. μέχρι.. την τελευταία ημέρα..

3 / 4 / 2021.. είχα μείνει.. ( μετά από.. εξ' αγκακής.. διακοπή της αφήγηση μου.. ούτως ώστε να μπορώ να θυμηθώ.. αλλά όχι να συμπλήρωνω.. ες αύριον τα σπουδαία ).. την τελευταία ημέρα ( 3 / 11 / 1999 ) όταν ήμουν18 ετών.. θεωρούσα οτι στα 35.. το 1999.. (το μόνο αξιόλογο που είχα χάσει.. την γιαγιά μου ).. οτι ήρθα να κάνω σε αυτή την ζωή.. το είχα κάνει.. εκείνη την ημέρα.. που είχα τρακάρει.. τις 3 φορές.. δίπλα στο μαγαζί μου.. και η μπέμπα και εγώ είμαστε χωρίς γρατζουνιά.. και οι 2.. κλειδώνω την μαχηνή το μαγαζί.. για τελευταία φορά..

4 / 4 / 2021.. είχα μείνει.. ( 3 / 11 / 1999 ).. επιχειρούσε να κάνει κατάληψη η ιδέα στο μυαλό μου.. το να πέθανες.. έχω 35 χρόνια να το διαχειριστώ.. το να ζεις και να ταλαιπωρούσαι πως να το διαχειριστώ.. η ζωή.. μου είχε στείλει μηνύματα.. εγώ δεν άνοιγα.. το 2004.. πρώτη μέρα των Ολυμπιακών Αγώνων.. είχα μία κουζίνα να βάλω.. και να κατεβάσω μία ντουλάπα.. 3 εικοσιτετράωρα δούλευα με δούλευα με φρενίτις ρυθμών.. το μεσημέρι της 4 μέρας εδώ.. όταν αναλογίζομαι οτι δεν είχα φάει ούτε κοιμηθεί (είχαμε καλοκαίρι.. όταν ήμουν παιδί.. είχα ακούσει μία θεία μου.. να φωνάζει όλο πόνο.. γιατί θεέ μου.. δεν βρήκες ποιο έξυπνο τρόπο.. να μας ειδοποιήσης οτι κάτι δεν πάει καλά.. όταν στα14 πήγα ελληνορωμαική πάλη.. ο προπονητής μας είπε..

6 / 4 / 2021.. είχα μείνει.. ο προπονητής της πάλης ο Αρκουδέας.. μας πέρασε από τον εθνικό στο καλλιμάρμαρο.. από πίσω στο βουνό.. υπήρχε ένας δρόμος ανωμάλου.. να φτιάξουμε την αντοχή μας.. μας έλεγε να τρέχουμε μέχρι να πέσουμε χάμω.. να ξανασηκωθούμε.. και να τρέχουμε όσο και πριν.. είχα βάλει τις ανάγκες μου (διάβαμα.. παιχνίδι.. εκπαίδευση.. χειροτεχνίας.. μουσική.. αθλητισμός όχι τα ομαδικά.. δούλευα σχετική με τα προηγούμενα) .. σε μία ευθεία (- άπειρο 0 άπειρο + ) για πολύ φαί.. και λίγο ύπνο..

7 / 4 / 2021.. είχα μείνει.. εκεί που ανακάλυψα ότι είχα φαί.. ούτε κοιμηθεί από τότε που ήρθα εδώ.. και όχι χωρίς τίμημα.. είχα σκύψει να σηκώσω κάτι από κάτω.. ήμουν μόνος στο χώρο ευτυχώς.. ήμουν και ντροπαλός.. με την ζώνη την τελευταία τρύπα.. το παντελόνι μου έπεσε στο πάτωμα.. το μάζεψα.. με το τρυπάνι άνοιξα νέα τρύπα στη ζώνη.. αφού έκανα το χάος τάξις.. στην γειτονιά είχαν κλείσει όλα τα μαγαζιά.. πλήν ενός.. μανάβικου.. 20.000-30.000 θερμίδες την μέρα για να δουλέψω και να ζήσω.. ας υποθέσουμε οτι τα λεπτά έχω (που δεν τα έχω).. ας υποθέσουμε οτι τα θάλω (δεν ξέρω τι θα κάνει στον οργασμό μου)

8 / 4 / 2021.. στο συγκεκριμένο μανάβικο.. μετά τις παραδοχές.. να είχαμε και να λέγαμε.. ένα μαγαζάκι τόσο δα ήταν.. 2 Χ 2 .. της μέρες που είμουν εδώ.. εξηγούμε αν αυτό δεν έγινε σαφές.. είχα δουλέψει αρειμανίως.. θα ζητούσα 30.000 θερμίδες την μέρα... επί 4 σύνολο 120.000 θερμίδες.. πάρε τα και πήγαινε στον μανάβη να σε εξυπηρετήσει.. τον γιατρό θα καλούσε.. το αυτό να κάνετε και είστε.. για τον εαυτός αν τυχών με διαβάζετε ( ;) ).. αυτοί που με ξέρουν καλά.. ξέρουν μία πλευρά του προβλήματος μου.. ήξεραν οτι τρώω πολύ.. δεν ήξεραν τόσο “πολύ” είναι πολύ.. από 1969 που είχα να τρώω μέχρι 2014 είσοδος 1ου νοσοκομείου.. τα μαρτύρια του ταντάλου..

9 / 4 / 2021.. είχα αποφασίζει να αναζητήσω κάτι προς βρώση σε άλλη γειτονιά.. πάνω στην ώρα.. ήθρε και ο πελάτης.. ο οποίος είχε μία πιτσαρία.. με ένα τηλεφώνημα.. με ένα καφέ στο μεσοδιάστημα.. και με ένα τέταρτο.. το φλέγων θέμα για την ώρα είχε λήξει.. το δικό του μέγιστον.. ήταν να φάει μία πίτσα.. το δικό μου ελάσσων.. ήταν να φάω 6 πίτσες.. την μίση μέρα.. πάντως ο άνθρωπος μου έφερε 3 πίτσες.. θα έπρεπε να τον βλέπατε.. κατασπαράζω τις 3 πίτσες.. εν ριπή οφθαλμού..

10 / 4 / 2021.. με 3 πίτσες είχα 2-3 ώρες να λειτουργήσω.. πάραυτα.. κατά της 02:00 το βράδυ.. ή πρωί διαλέχτε.. είχα φορτώσει το αυτοκίνητο.. εργαλεία και περισσεύματα.. το τελευταίο.. μία συρταριέρα για ψιλοπράγματα.. βρήκε την ώρα.. εν ριπή οφθαλμού.. εξ' όσων είχε συνδεθεί..

με μία θορυβώδη.. για την σιγαλιά της ήρεμη γειτονιάς.. στα 4 ήμουν μία ώρα με το κλεφτοφάναρο να μαζεύω εξαρτήματα από τον δρόμο.. μπήκα στο αμάξι.. 03:00.. δεν νιώθω το αριστερο μου ποδι.. να το το πρώτο μήνυμα..

11 / 4 / 2021.. με 2α και 20-30.. 04:00 είχα φτάσει στη δάφνη.. σιγά-σιγά.. μέχρι στιγμής στην ζωή μου.. οτι και αν μου είχε συμβεί.. με πολύ φαί και με λίγο ύπνο.. για αυτό κάποιοι που με γνώριζαν ήταν ήμουν νέος με φώναζαν καρτούν.. εδώ δεν είχα φάει ικανά.. κατά την δίκη μου ιδέα.. ειδικά που δεν είχα κοιμηθεί.. στην πλατεία της δάφνης.. υπάρχει ένα σουβλατζίδικο.. 24 Χ 7.. μία φορά τον χρόνο κλείνει.. Μεγάλη Παρασκευή..

12 / 4 / 2021.. σε αυτό σουβλατζίδικο είχα προτρέψει για την ανανέωση των χαμένων θερμίδων μου.. κούτσα-κούτσα πήγα.. τα λεπτά έφταναν για 20 σουβλάκια.. τα έφαγα εκεί.. και ξεκίνησα για το μαγαζί το όποιο κατοικούσα εκείνον τον καιρόν.. με το που έφτασα.. είχα ζυγισεί πριν την δουλεία.. και αμέσως μετά.. οι πίτσες και τα σουβλάκια.. ίσια που δεν πέθανα στην δουλεία ή στον δρόμο.. πάντως.. σε 4 ημέρες να χάνης 30 κιλά δεν λες και καλό..

13 / 4 / 2021.. στην συνεργάτιδα μου.. αν ήθελα να είμαι σωστός.. θα ευχόμουν να βρει ένα οικονομικότερο (σε θερμίδες) τοποθετή από εμένα.. σε εμένα μία δουλεία ποιό κοστοβόρα (σε θερμίδες.. αν σε όλες τις δουλείες.. αν δεν μου άρεσαν.. δεν θα το έκανα.. στην ζωή μου δεν είχα βρει μία δουλεία που δεν μου άρεσει.. οπότε "η ταν επι τασ" όλην την ζωή μου.. αλλά πως να το κάνω.. μου ζητούσε η εφορία12.000.. και εγώ δεν είχα για να φάω.. είχα ζητήσει δανεικά σε όποιον μιλάει ελληνικά.. .

14 / 4 / 2021.. σε όποιον μιλάει ελληνικά.. αλλά με αντίτιμο εγρασίας.. και όταν συνβούν αυτά.. δεν θα έχω να φάω.. είχα την χαρά να κάνω τα συμφωνηθέντα.. το κάνω από παιδί.. να μαθαίνω και να γυμνάζομαι.. τα βαφτίζα παιχνίδια.. ακόμα έτσι κάνω.. εδώ και 2 – 3 μήνες έχω κάνει το φαί διπλάσιο.. γυμνάζομαι να κρατήσω το ζάκχαρο στα 110.. την ζυγαριά 75 κιλά.. και μέχρις στιγμής καλά.. .

15 / 4 / 2021.. όταν μπαίνοντας στο γυμνάσιο (ΣΧΟΛΗ ΧΙΟΥΡΕΑ) ο φυσικός (κ.Ποντικός.. ας είναι ελαφρύ το χώμα που τον σκεπάζει.. με φιλοδώρησε πολλά.. καθώς και οι άλλοι δάσκαλοι της ζωής μου.. τα δεδομένα δίνουν.. μόλις ξαναθυμηθώ.. θα το ξεφουρνίσω.. τώρα αυτό ήταν υπόσχεση ή υποχρέωση) μας είχε πει.. “εγώ.. προτιμώ.. για τις ενεργειακές μου άνακες.. ένα μπούτι (κότας) παρά μία πάστα.. αν αφερούμαι οτι με την ζάχαρη.. συνεπικουρείται η προβληματική οδοντοστοιχία και το ζάκχαρο..

16 / 4 / 2021.. “Dura lex sed lex σκληρός νόμος αλλά νόμος έλεγαν οι Λατίνοι)”.. είχε πει ο ίδιος.. με έστερξε προς τα λατινικά.. εμένα που είχα δηλώσει εξ' έδρας 3ης Δημοτικού.. (Καντιρού έλεγαν την ιδιοκτήτρια.. αν θυμάμαι καλά).. “είχα ζει με αυτό τον λαό για 6 χρόνια.. τίποτα δεν οδηγεί στο συμπέραμα οτι αυτά που μας λέτε είναι αληθής”..

17 / 4 / 2021.. “τα ψέματα που μας διδάσκετε.. κατά διαταγή των κυβερνήσεων μας.. δεν μιλάω για δικτατορικά.. για τι με 40 0/0 (ήμουν παιδί τότε.. να με ρωτούσατε το 1976.. που είχα ζήσει με τον Καραμανλή.. τον θείο.. σαν να μιλούσαμε για την μαφία.. αλλά δεν μιλούσαμε.. που είχα μεγαλώσει.. θα απάντουσα 80 – 90 0/0.. το ποσοστό που συγκεντρώναν τα.. δεν το είπα.. δύο τέλος πάντων.. αυτών που νέμονται την κυβέρνηση) των ψηφοφόρων.. (η δασκάλα.. κ. Καπουλου.. δεν με

τιμώρησε..

18 / 4 / 2021.. η δασκάλα.. κ. Καπουλου.. η αγαπημένη δασκάλα της 3ης Δημοτικού.. της οποίας το όνομα.. μέχρι προχθές δεν θυμόμουν.. εχθές μπουμπ προέκυψε.. ίσως δεν με τιμώρησε.. ταιριάζαν τα χνώτα μας.. τιαριάζαν και τα γούστα για τεχνικές εργασίες.. ίσως απλά να συμφωνούσε.. ) είμαι “πρακτικός” (που το βρήκα αυτόν τον όρο.. χρόνια θα περάσουν να για έρθει στην ζωή μας.. τα κλασικά και τα πρακτικά).. ήθελα να ξέρω τι να περιμένω.. ξαναδιαβάζω ιστορία (ΨΕΜΑΤΑΑΑ.. η ιστορία θα δείξει)..”

21 / 4 / 2021.. θα σας τρελάνω με τα κενά αέρος.. φέρ' ειπείν με το τελευταίο.. θα σας πήγαινε σε πτήσεις.. εμένα πάλι.. παρά του οτι είχα σταματήσει να τρώω.. τουλάχιστον στις θηριώδης ποσότητες.. στο καθ' όλα συμπαθητικής (και πρωτίστως βρώσιμο) το σαλάμι.. η γιενεσιγρός αιτία είναι οι βυθίσεις τις αναμνήσεις μου.. τώρα που το θυμήθηκα.. γιατί κύριος οίδε.. ο καθένας με τον δικό του.. στο τελευταίο νοσοκομείο.. είχα κουραστεί.. όλοι νόμιζαν οτι ήταν απορίας απορίας το οτι ζω.. και είπα ας τους κάνω την χάρη να πεθάνω.. μέσα στην θούλη μαστούρα μου (από τα φάρμακα ντε) αρκούσε να το σκεφτώ κάτι.. και να γίνει.. το ελάχιστο στο μυαλό μου.. από την άλλη.. το περήφανο αυτί μου έπιασε.. μία συζήτηση.. που μία θεία της μάνας μου.. να μην μπορεί να υποφέρει το χαμό (κατά την γνώμη γέρος.. εδώ αναφέρομαι ως γέρος.. τα τελευταία 20 χρόνια.. εγώ που φορούσα πάνες.. την στιγμή που ο προσφιλής θείος.. ειρήσθω εν παρόδω μου έκανε baby shit.. ήταν στην Νομική.. είχα αναφέρει το “εγγονακι” (μαρία κάππα) και τον φίλος της (panos siokos).. το σημείωσα.. και πάει τώρα 3 ημέρες.. και 3 μήνες θα έκανα.. με την φορά που είχα πάρει.. αν δεν έκανα ΑΥΤΟ.

28 / 4 / 2021.. εχθές (21 / 4 / 2021 ).. έβαλα.. για μία ακόμα.. από τις πολύ-πολύ λίγες φορές στην ζωή μου.. την ΤΕΛΕΙΑ.. την οποία δεν ξαναβάζω.. αν δεν ασχοληθώ.. λίγο περισσότερο με τα παιδιά.. το “εγγονακι” (μαρία κάππα) και τον φίλος της (panos siokos).. στο τελευταίο νοσοκομείο.. ειδικά τις πρώτες ημέρες.. ήμουν σε καταστάση ονειρώξεις.. αλλά με φαί.. ένα παλιό δίπατο στο κέντρο του Πειραιώς.. που είχε μετασχηματίζει σε ταβέρνα.. που δεν είχα δει ποτέ στη ζωή μου.. είχαμε πάει να φάμε με το σόι.. μετά από μία αιωνιότητα και μία μέρα.. η κυρία που μας σέρβιρε.. μεταμορφώθηκε σε θεραπεύτρια που προπαθεί να με ταίσει.. μία άλλη στιγμή.. μόνος.. σε ένα σιτοβολώνα μέχρι όπου φτάσει το μάτι σου.. ήμουν στο χωριό της γιαγιάς μου.. Κερπινή τις ορεινής Γορτυνίας.. είχα να πάω από το καλοκαίρι του 1974.. με την επιστράτευση.. ήμουν σαν και τότε.. 10 χρόνων.. ξαφνικά.. μία ομάδα από παιδιά στην ηλικία μου.. 10-20 άτομα άχρησαν να με κοροϊδεύουν και να με χτυπούν.. με την δικαιολογία οτι ήμουν “ξένος”.. πραγματικό γεγονός πότε (1974).. σε καταστάση ονειροφαντασία (τώρα.. 2017).. ο ξάδερφος μου.. ήταν 9 χρόνων (1974).. με το που είδε τα σκούρα.. είχε πάει να βρει βοήθεια.. εγώ πάλι.. ήμουν “ξένος” όλη την ζωή μου.. και όπως έλεγε και ένας φίλος.. ο λύκος έχει τον σβέρκο χοντρό.. γιατί κάνει τις δουλείες μοναχός του.. είχα παρατήρησει την αγελαία συμπεριφορά.. πάνω στην σύγκρουση.. έφτασε ο ξάδερφος με τον (θανόντα) θείο.. νέο και ωραίο (και προπάντων ζωντανό) σαν τότε (1974).. με το που ειδέ το μάτι μου.. έκανε το σωστό.. δεν με προστατέψε.. είχε καταβάλει οτι δεν τα έβαλα με περισσότερους από 3-4.. έτσι κι αλλιώς δεν χωρούσαν να με δέρνουν παραπάνω.. δεν φοβάμαι.. αυτοί τι να φοβηθούν.. γαία πυρί μιχθήτω.. και αν δεν είχε απολαμβάσει ως δικός τους συντοπίτης.. και ως συγγενή δικό μου.. δεν είχαμε τραγικές συνέπειες.. όταν ήμουν παιδί.. όλα μου φαινόντουσαν κωμικά.. ίσως γιατί ρέπω προς τον Σουρής.. τόσο που έμαθα να διαβάζω.. πριν να πάω νήπιο.. τώρα με ταλαιπωρώ.. με μία ερώτηση.. τύπου “η κότα έκανε το αυγό ή το αυγό την κότα”.. είχα απασχοληθεί με το θέμα των δασκάλων.. είχα καταλήξει οτι με το να τους αναφέρω.. τους τιμώ.. αλλά ας τελιώσουμε το κομμάτι.. όπως υποσχέθηκα.. με τα παιδιά.. το “εγγονακι” (μαρία κάππα) και τον φίλος της (panos siokos).. δύσκολα τα εννοήσα.. στην αρχή γράμμα-γράμμα.. μετά φθόγγο-φθόγγο.. επίπονη διαδικασία.. εστί είναι η ζωή.. με την έξοδο από το τελευταίο νοσοκομείο.. ήρθαν να με δουν.. ο panos εγκαθίδρυσε στο δωμάτιο μου το laptop.. το οποιό με βοήθησε να μάθω Ελληνικά σαν ξένη γλώσσα.. το ίδιο που έκανα όταν ήρθα σε αυτή τι ζωή.. χωρίς το laptop.. στο οποιόν ταύτην την στιγμήν σας γράφω.. κάποια στιγμή πήγαμε με τα παιδιά τον πρώτο καφέ.. το στριφογυρίζω στο μυαλό μου να κόψω το καπνισμα.. και έρχεται ο καφές.. σε εκείνην την στιγμήν λιποψύχησα.. πήγα για τσιγάρα.. τα παιδιά μου έκανε “εξέδρα”.. “είναι κρίμα.. τόσους μήνες άκαπνος”.. είχαν δίκιο.. με έπεισαν..

29 / 4 / 2021.. τώρα που το θυμάμαι.. εκτός της πίστης.. όποιη πίστης.. θα ασχοληθούμαι.. αν μας δοθεί η ευκαιρία στο μέλλον.. η λέξη “κόμμα”.. κατά την γνώμη μου.. να ήταν παράνομη.. εγώ πάντως.. το εξαλείφω από το λεξιλίγιο μου.. ούτε “νοσοκόμα” δεν μου επιτρέπω.. στον εαυτό μου λέω.. ακούγεται κάπως.. το 2021 μου έρχονται οι αναμνήσεις βροχηδόν.. πάω πάλι στο πρώτο νοσοκομείο.. πρώτη φορά στην ζωή μου.. (με το “φορά”.. 12:16 29 / 4 / 2021 κατάλαβα την διαφορά με το “φόρα” από 2017.. μα για να τα πάρουμε από την αρχή.. του τέλους.. είχα πάει να δω ένα θείο που ανάρρωνε από 3 ου εγκεφαλικού.. τα είχε καταφέρει.. και τις 2 φορές.. να μάθει μίλα και να περπάει..

30 / 4 / 2021.. είχα μείνει στην επίσκεψη στον θείο μου.. που μετά το 3 ου εγκεφαλικού.. προσπαθούσε να λειτούργησε.. όχι σαν πάππας.. μα σαν άνθρωπος.. αυτή η λέξη περικλείει.. για τον κάθε εναν.. κάθε δεδομένη χρονική στιγμή.. φερ' ειπείν εμένα και τώρα θα έλεγα.. πρώτο το πράττειν.. αλλά και πρωτίστως το διαλογίζεσθαι.. μετά τα εγκεφαλικάς μας και οι 2.. θέλαμε να μιλάμε και να περπατήσει.. τώρα που τα κοιτώ τα συγκρίνω.. δεν είναι και άσχετα τα 2 τους.. θέλεις νόηση για να αποφασίζεις με ποιους θα πας και ποιους θα αφήσεις.. και στην ομιλία θέλεις νόηση.. συμφωνείτε ; .. και τώρα που τα λέμε.. γιατί το ερωτηματικό είναι σε αγγλικό πληκτρολόγιο.. θυμήθηκα.. αυτό που εμείς το λέμε ερωτηματικό.. στα αγγλικά το έχουν.. όπως εμείς έχουμε την άνω στιγμή..

(συνέχεια)

Ιανουάριος-Μάρτιος 2021(4)

Ιανουάριος-Μάρτιος 2021(3)

Τεταρτη Απόπειρα για να δούμε..

Πριν μερικούς μήνες(χρόνια) δεν μπορούσα να βρω το koulpa2. Αποφάσισα να εκδώσω στο Facebook. Μετά δεν ξέρω τι έγινε.. μα το ξαναβρήκα.. πάω να δω αν μπορώ να (ξανά) εκδώσω σε ένα αλλό μου blog

ασκήσεις ζωής

(25 / 4 / 2022 αποφάσισα να το διαβάσω.. τώρα που πια θυμάμαι.. να δω τότε πως το είχα γράψει)

27/1/2021.. φεβρουάριο του 2014.. σαν να ημούν μαριονετα και κάποιος είχε κόψει ξαφνικά τα κορδόνια που με κρατούσαν.. έπεσα να πεθάνω.. δεν πεθάνα.. μετά τρείς μέρες .. ανυσήχισε η μάνα μου που δεν απαντούσα στο τηλέφωνο.. πως βρηκε τεφωνο της πρώην μου (15 χρόνια ειχαμε χωρισει.. σαν αδελφή την εχω ) ..την πήρε.. οτι δεν εκάνα τρεις μερες.. με πήρε.. το σήκωσα. “βρποβμ” της λέω φύσηκα.. “έρχομαι” μου λεεί.. λίγα λεπτά άκουσα.. σειρήνες αστυνομικών και ασθερώφα.. τον κλειδαρά.. θα ήθελα να πεω να τους άνοιξω.. δεν μπορουσα.. τους άκουσα.. δεν ξερουν οτι είμαι ζωντανός ; .. εγώ το ξέρω ; .. ;)

8/2/20 21..με προλαβαίν.. τους άκουγα.. τους βλέπα στο μυαλό μου.. άκουγα τους.. να συζητήσουν πως θα με κατεβάζουν.. έμενα σε ενα σπίτι 4 μετρά απο το δρόμο (κατ'ύψος).. ήμουν και 120 κίλα.. καταφεράν !.. πού θα με πανέ.. οι ιατροί “οτι πει ο θεός..”.. σε εμένα δεν είχε μιλήσει πότε.. και νόμιζα απο 3 χρόνων.. για όλα που θα σβουν φταίμε εμείς..

.. σε άλλους πολιτισμούς πνεθούν τους θανατούς και σε άλλους τις γέννες.. σε άλλους ο σωμένος χρωστά χάρι και σε άλλους ζητά φροντιδα.. αυτά τα παιδιά (η πρώην και ο νυν φίλος της) με φροντίζάν.. πρωμαθά για το ζαραρώ.. μέτα απο ένα μήνα με εσωσάν..

14/2/2021 ..χρωστώ και σε άλλους.. στο πραξενουλι (χριστινα σαββατιανου) μας και τον αδρά της ( andreas papas ) που μου δώσαν το μηχακί που μετρά το ζάχωρο.. και το “εγγονακι” (μαρία κάππα) και τον φίλος της (panos siokos) ήλθαν να με δουν στα νοσοκομεία.. για καφέ.. για φαι.. πολλές φόρες..άκουγα τους γιατρούς.. ο πιο μεγάλος θαμεζέ τον αυτού του.. οι μικροί φοβούται.. άρχη άνρδα δείκνυσι.. μετά απο 10 ημέρες.. μπουρανέ με παρούν.. αλλά που ουλού να με πανέ.. μαρμαρωμένος τυφλός.. μόνο άκουγα.. με πήραν σε ενα ίδρυμα αποκατάστασις.. μήπως μαθώ αυτί ξέχασα..

26/3/2021 ..ένα μήνα και μίσο.. το 2017.. τον τελευταίο ξυπνήμα.. κάτι μου έλειπε.. ενώ άκουγα.. δεν είχα καταλαβεί το τι άκουγα.. για κάποιες μέρες.. οτι μου μυαλό.. εκείνη την στιμή.. χώρουσε ένα γράμμα.. για λίγο.. 4 χρόνια πέρασαν.. είχα μάθει να γράφω σιγά-σιγά.. αλλά 3 χρόνια να μου έδινες..).. άκουγα.. τώρα κάτι θυμάμαι.. τον πρώτο νοσοκομείο δεν έβλεπα.. όμως με βλέπω από ψηλά με το φορείο έξω από την πόρτα.. φυσάει πολύ.. αλλά δεν κρυώνω.. άκουγα τους νοσοκόμους του ΕΚΒΑ να μίλουν για εγκεφαλικό οχι οτι είχα πουντιάσει.. τώρα θυμάμαι στο “νόνο” του Mario Puzzo.. μετά από 1000 σελίδες.. που έκανε οτι ήθελε.. πέθανε γέρος.. στο ήλιο.. παίζοντας με τα εγγόνια του.. εγώ καλά τα είχα περάσει.. πολύ καλά.. μέχρι τα 25.. μονίζα πως μέχρι εδώ είχα κάνε οτι ήθελα.. νόμιμα πάντα.. παιδιά δεν είχα.. μην πούμε για εγγόνια.. (υιοθέτησα ένα “εγγόνι” αλλά πολύ αγροτέρα).. μπουρούσα να φύγω από αυτή ζωή.. λάθος μονίζα.. άλλως πως εξηγείται όταν.. στην 12/6/1994.. στην λεωφόρο Μαραθώνος.. 4-5 χιλιόμετρα από την Νέα Μάκρη προς Μαραθώνα.. στο ίδιο σημείο το Πάσχα του 1983.. μερικές μέρες που είχα πάρει το δίπλωμα οδήγησης.. είχαμε κόσμο στον σπίτι.. πετάχτηκα να πάρω κάτι τελευταίο.. ήμουν πίσω από έναν που οδηγούσε με 40 χλμ.. στην αριστερή λωρίδα.. είχα βγάλει φλας.. έτοιμος (από καιρό σα θαρρέος)(“θαρρΑΛέος” ήθελα να πω.. μα παράπεσα.. αυτή η σημείωση.. έγινε την 30 / 4 / 2022).. ίσως.. για την πρώτη.. φορά στην καριέρα μου.. ως οδηγού.. θα προσπερνούσα.. εκεί που τον έφτασα.. κάτι είδε και κοκκαλώνει φρένα.. φρένω και εγώ.. στο άλλο ρεύμα κάποιος ερχόταν.. κάνω δεξιά μήπως το προλάβω.. και βλέπω μία άμαξα.. ο αντίπαλος οδηγός.. το είδε πριν από εμένα.. στο άλλο ρεύμα ήταν άδειο.. πρώτη και τελευταία φορά.. ενώ πήγαινα προς Μαραθώνα.. με όλα αυτά.. στρίβω προς Νέα Μάκρη.. κινώντας παντώ.. ξαναστρίβω προς Μαραθώνα.. κάνω δεξιά από τον δρόμο.. να σκεφτώ.. πόσες φορές σώθηκα τα τελευταία λεφτά.. ήμουν 19 ετών.. χρειαζόμουν λίγες ακόμη εμπειρίες να ζήσω.. )

οδήγουσα στα δεξιά με το φλας για να σταματήσω.. είχα ένα φίλο μαζί.. ένα φορτωγό 10 τονούς φορτώμενο.. δεν είδε ούτετο φλας.. ούτε καν το αμαξί μου.. με χτύπησε από πίσω.. με 80 χλμ.. χώρις φρένα.. ως όφειλα..με βάσει αυτά που εγώ θεωρούσα σωστά.. (να εξηγήσω εδώ.. με βάσει την παιδεία και την εκπαίδευση μου.. θα ήταν η “πίστις”.. άλλα από 3 χρόνων.. το να βρίσκω λόγους να πιστεύω κάτι μου άδικο.. στο κάτω-κάτω της γραφής αν πιστέψω.. να τους βρω.. μέχρι τότε ας απουσίεζε από το λεξιλόγιο μου.. τώρα που θυμάμαι σίγα-σίγα.. θα έρχομαι να γράψω.. δεν κάθισμαξέρω αν σας αρέσει.. πάντως βελτιώνει την γραφή μου.. ) αντί να πω “άντε 'γεια”.. να πέθανω.. υπερίσχυσε η αυτοσυντήρηση.. πιάνω το τιμόνι και το κατάντησα όπως το σύμβολο του άπειρου.. και είχα βγάλει με το κούτελο μου τον ανεμοθώρακας (παρμπρίζ).. εκτός από την μύτη.. που για πρώτη φορά στην ζωή μου.. άνοιξε λίγο.. ούτε το πουκάμισο μου δεν είχε προλάβη να βρόμισε με το αίμα.. με τον φίλο.. δεν είχε τιμόνι να πιάστει.. έπιασε το πόδι του.. η δική του αυτοσυντήρηση φάνηκε.. όταν.. πριν αθλούμαι στην σκηνή του ατυχήματος.. είχαμε πάει σε ένα ξυλεμπορικό.. να πάρουμε 3 φύλλα κόντρα πλακέ θαλάσσης.. το εδέσα στην σχάρα με ένα σχοινί.. όσον περισσεύει.. θα το έκενα “κούκλα” και θα το εδένα πανώ.. αλλά βιαζόμουν να πάρω ψωμί για την γιαγιά μου.. το έριξα χύμα το ανοιχτό πατάθυρο.. μπήκαμαι να φύγουμε.. και εδώ φάνηκε η αυτοσυντήρηση του φίλου.. είδε το σχοινί πλάι από το λαιμό.. είχε φανταστεί.. ως φαίνεται.. σκηνές θανάτου δια απαγχονισμού.. το έπιασε και το έριξε πίσω από το κάθισμα.. της τύχης του την είδα.. όταν πάνω στην σύγκρουση.. μάρτυρες ήταν το πλήμωμα ένος ΕΚΑΒ.. κάποιον άρρωστο πήγαινε να μάζεμει.. ημάς μάζεμε.. από Νέα Μάκρη.. μέσα από το βουνό.. σε 20 λεπτά στο ΚΑΤ.. πεταχτήκα απέναντι στο περίπτερο να πάρω ένα τηλέφωνο την φίλη του φίλου μου.. να τις εκθέσω τα διαπράττενα.. είχα δει το πόδι μου.. έτσι.. πολλές φορές.. σε μία εβδομάδα.. θα ήταν as good as new.. (πρώτη φορά μου ήλθε στα αγγικά.. από το ξύπνημα του 2017.. για να δούμε).. με το που πέρασα από το περίπτερο άλλη στο ΚΑΤ.. τον είχαν πάρει.. όπως με πληροφόρησαν.. αυτό που είχα δει.. δεν ήταν όπως νόμιζα εξάρθρωση.. ήταν σπασμένο.. στην περιοχή του ταρσού.. τον είχα πάρει για επείγων χειρουργείο.. τόσο επείγων που αν είχαμε τύχη στον δρόμο μας ένα ΕΚΑΒ.. δε δεν μη μην θα είχαμε φτάσει 3 ώρες αγροτέρα στο ΚΑΤ.. και ούτε “επείγων” θα είχε υπάρξει.. και ούτε “χειρουργείο”.. και ούτε αποθεραπεία.. ήδη ο χειρουργός θα ήταν στο χωριό του.. θα είχε ξεκινήσει τετραήμερο της παναγίας.. περασά να στις μιλήσω.. να στις πω.. πόσο υπεύθυνος ένιωθα που οδηγούσα.. (όχι σαν παλοί αντιπρόεδροι και πρόεδρος.. που οδηγήσαν την χώρα.. περί άλλων εντρυφώ.. άλλος διοργανώνει σεμινάρια με θέμα.. πως είχαμε φτάσει ως εδώ.. άλλος να δηλώνει ότι μαζί τα φάγαμε.. ο “κινεζικός” έκανε τον κινέζικο).. και για την παραπληροφόρηση.. ξαναπάω στο ΚΑΤ να τον περιμένω.. μέχρι το βράδυ.. είχα καπνίσμει τα πάντα (όχι τα λευκά-μαύρα ζωάκια.. να εξυγήσω.. τσιγάρα.. πούρα.. πίπες καπνού.. για να εξηγούσω τώρα που προπαθώ να εξηγούθω.. “έγινε παρεξήγηση και εξήγηση ΔΌΘΗΚΕ”.. είχα κόψει το κάπνισμα το 2017).. και είχα πιει τόσους καφέδες σαν να μην υπάρχει αύριο.. (και την ζάχαρη την είχα κόψει το 2017.. αναδρομικά θα ξαναγράψω για όλα αυτά.. αυτό το κείμενο.. είχα αρχίσει 18/2/2021.. ήθελα να σημειώσω πρόωρο.. πρέπει να κλικω)

ξύπνησα.. άκουγα τον νοσοκόμο.. ήλθε να δει αν όλα πάνε κάλα.. τον είδα σαν φαντάρο του 1ου παγκόσμιου πόλεμου στα χαρακώματα.. ξαναξύπνησα.. άκουγα πολλά σκυλιά μέσα στο δωμάτιο.. 3 μέρες στο φορείο με πήγαιναν από ιατρείο σε ιατρείο.. άκουγα.. εκείνοι που άκουγα.. μεγαλο ιατροί και νέοι ιατροί μάλλον δεν ήξεραν οτι εγώ ακούω..

.. πρώτη μέρα στο ίδρυμα.. πρωτα-πρωτα με πανέ σε μια γιατρό για να αξιολόγηση την κατάστασι μου.. μου φέραν και ενα αναπηρικό καροστί για να με κουβαλούν.. μετά ήθλε ενας γιατρός να μας πει τι θα χρειάστω (παπούτσια φόρμες κλπ ) κι οτι την άλλη μέρα στις 7:45 πρωί θα ερχόταν να με ετοιμάσει.. να φαω.. να με φορτώσει με τον γέρανο στο καροστί .. να με παει η μανα μου στον φυσίατρος τις 08.00.. για 3 μήνες.. να με βοηθήσει να βαδίζω.. την πρώτη φορά.. με σήκωσε.. όταν ήμουν 25 χρόνων.. είχα ένα φορτηγάκι mitsubishi L300 ανοιχτό.. το οποίο παρκάρα με την μούρη.. και μετά το σήκωνα από πίσω..

(..και ξαφνικά συνειδητοποίησα.. ενώ το 2017.. θεωρούσα τις μνήμες μου.. οριστικώς και δικαίως θανούσες.. αλλά είχα βρει.. τον τρόπο να.. συνεχίσω να ζω.. χωρίς αυτές.. προιόντος του 2020.. μου ήρθαν κάποιες μνήμες.. μην φανταστείτε πολλά.. μιλάμε για 20-30.. τον μήνα.. σας παρακαλώ μην.. με ρωτήσετε από που.. δεν θέλω να.. σας λέω κάτι.. που είναι συνειδητά ψεύδες.. με το που.. μπήκε το 2021.. σιγά-σιγά οι μνήμες μου.. έφτασαν 20-30 αλλά.. αυτήν την ώρα.. την ημέρα..)

(συνέχεια)

 

Blogoγενέθλια

Πέρασαν 10 ωραία περασαν θά επάνελθω όταν γυρίσω σπίτι με κανονικο εορταστικό 10ετιάς 8

μεσοπελαγα αρμενίζω.. λέμε τώρα

εχουμε πολύ κουπί να τραβήξουμε.. αρχισα προπονήσεις

ει..

ωωωωπ

ζω ακόμα ζω

Είπα να επιστρέψω.. μα μου βγήκε εμμετρο το βαλα λοιπόν στις ξεχασμένες μπουρμπουλήθρες μου.. λεω σιγά σιγά να γράψω οτι θυμάμαι όσο τα θυμάμαι.. να ξαναμαθω και να γράφω

ω ιεζαβελ.. σουρης γεωργιο

ς

,Ω ιεζαβελ θαυμαστη, βασιλισσα ωραια

γυναικα μς τα ολα σου και αμαζων εβραια,

οπου τριαντα μοναρχων εγυμνωσες τα σκελη

και μονη σου απεκοψες τα κρυφια των μελη,

κι εντος ςλαιου ζεοντος τα ερριψες με λυσσαν

Και ειδες τοσην δυναμιν βασιλικην καεισαν,

την μισανδρον μανια σου θαυμαζω και σιγω.

Αλλ'ειθε οτι εκανες σε βασιλεις μεγαλους

να ημπορουσα να'καμνα εις τους ρωμιους κι εγω

κι ετσι να παψουν οι ρωμιοι

ρωμιους να σπερνουν αλλους.

alive n kikking

Στο ιδρυμα που ημουν μεχρι τελη μαη

Τελη νοεμβρη οπως ανεφερα στο προηγουμενο τελη νοεμβρη 13 ξυπνησα ενα πρωι και τα εβλεπα διπλα.. τελη φλεβαρη 14 για ενα 24ωρο πεφτοσηκωνομουν Μεχρι που το βραδυ επεσα και δε ξανασηκωθηκα.. Με πηρε το ασθενοφορο και με πηγε στον ερυθρο σταυρο οπου διαγνωστικα με 4πληγια αδυναμια λογου και ορασης.. μοσηλευτικα 24 μερες και μεταφερθικα στο ιδρημα αποκαταστααηςγια 3 μηνες.

Εκτοτε βγηκα και βελτιωνομαι.. στο μυαλο μας ειναι τα ορια.

τα μαυρα μάτια μου..

..όταν δε βλέπω με ζαλίζουνε.. αύριο κλίνουν 4 εβδομάδες.. μια κυριακή.. ποιός το περίμενε πως θα ήταν κυριακή.. ξύπνησα και τα μάτια μου κοιτούσαν όπου ήθελαν το καθένα.. οι γιατροί το αποδίδουν στο ζάχαρο που έκανε λιμιτ απ.. να δούμε.. πάντως 4 βδομάδες δε πολυβλέπω.. τις 2 πρώτες όλο άλλαζε η κατάσταση.. τώρα νομίζω ότι βελτιώνεται.. πολύ αργά.. χρόνια μας πολλά..

τι είμαι; σχολιο στη μαγισουλα μας

σχόλιο στο τελευταίο ποστ της μαγισούλας μας :) :)
να μαι κι εγώωω.. τελικά γιόρταζες; δε μπαίνω στη διαδικασία να το γκουκλίσω.. χρόνια πολλά ευτυχισμένα και δημιουργικά.. δε πάνε χαμένες οι ευχές.. :) :)
λοιπόοον.. πιάνομαι από μια πρόταση.. με θεωρώ πολύ τυχερό.. έχω μεγαλώσει με πολύ αγάπη.. κι από πολλούς.. με πολύ ενθάρρυνση.. και με πολύ αλήθεια.. μπορεί υποκειμενική.. του καθενός γύρω μου που έμπαινε στον κόπο να απαντήσει τις μυριάδες ερωτήσεις μου.. και να καταδεχθεί να τις συζητήσει.. το μόνο σημείο τριβής.. ήταν με τον πατέρα μου.. που ανησυχούσε γιατί δεν έτρωγα.. το οποίο μάλλον ήταν στην ουσία παιχνίδι εξουσίας.. μετά από έναν τέτοιο καυγά.. κάπου 3 ετών.. έφυγα από το σπίτι.. αφού μου δήλωσε ότι όποιος δεν υπακούει δεν έχει θέση στο σπίτι.. ευτυχώς με βρήκε τυχαία ένας γνωστός κάπου 5 χλμ μακριά και με επέστρεψε.. γιατί δε θυμάμαι να έχω σαφές σχέδιο για το που πήγαινα.. :) :) μπορεί μετά από τέτοιες εντάσεις να έμπαινα στην διαδικασία της φιλοσοφίας για τη ζωή.. τι είμαι γιατί είμαι κλπ.. σαν υπόθεση εργασίας.. δέχθηκα ότι είμαι μια τυχαία στιγμή ύπαρξης σε ένα άπειρο κενό ανυπαρξίας.. αυτό με βοήθησε.. κάπως σαν να μου αφαιρούσε κάποιο βάρος.. υπάρχω χωρίς ιδιαίτερο λόγο.. κάπως σαν να κέρδισα ένα λαχείο.. που ούτε κάν το αγόρασα.. οι γονείς μου το αγόρασαν.. κέρδισα μια στιγμή ύπαρξης.. ένα τώρα.. που μπορώ να το κάνω ότι θέλω.. μπορώ να κάνω ένα σορό ευχάριστα πράγματα.. να ζωγραφίζω να συζητώ να σκουπίζω να ντύνω τις κούκλες μου (μεγάλωσα σε ατελιέ ραπτικής).. να κάνω ότι μου τραβά το ενδιαφέρον και να περνώ καλά.. (ατομάκι από κούνια).. ένας άλλος άμεσος τρόπος διαχείρισης της διάθεσης μετά από εντάσεις.. ήταν η παρατήρηση των άλλων.. έβλεπα ότι σκοτωνόντουσαν βριζόντουσαν.. για κάτι πολύ σημαντικό όπως φαινόταν.. και μετά μια εβδομάδα ή ένα μήνα.. ούτε καν το θυμόντουσαν.. έτσι κι εγώ σπουδαιολογούσα τα συμβάντα.. κάνοντας ένα άλμα στο χρόνο.. προσπαθόντας να φανταστώ για κάθε τι.. πόσο σημαντικό θα μου φαίνεται σε ένα χρόνο;.. λειτουργώντας έτσι.. δε κατάφερα να βρώ κάτι στη ζωή μου για να στεναχωρηθώ για πολύ ώρα.. (ατομάκι κατ έξιν και κατά συρροήν).. πολύ σύντομα ανακάλυψα ότι περνούσα πολύ καλύτερα όταν οι γύρω μου περνούσαν καλά.. έτσι άρχισα να κάνω πράγματα και για τους άλλους.. για να περνώ εγώ καλύτερα.. ίσως και για να αισθάνομαι μια ανωτερότητα.. μια και ήμουν ικανός να το κάνω.. (ατομάκι με δικαιολογία)..
ένας άλλος τρόπος ερμηνείας.. αυτοπροσδιορισμού.. ήταν να παρατηρώ την εικόνα μου απέξω.. όπως κάποιος είπε.. δηλαδή εκτός από χρονικό άλμα στο μέλλον.. ένα τοπικό άλμα.. να μπω στη θέση του άλλου.. να φανταστώ τι βλέπει τι σκέφτεται.. να με δω με τα μάτια του.. να μπω στα παπούτσια του όπως έμαθα αργότερα ότι λέγεται..
και περάσαν τα χρόνια οι δεκαετίες.. και πρόσθεσα εμπειρίες.. μνήμες.. τρόπους.. μεθόδους.. αλλά η βασική μου κοσμοθεωρία είναι αυτή που διαμόρφωσα τότε.. μεταξύ 3 και 5 ετών.. αν ξεχνούσα τα πάντα.. θα ήμουν το μωράκι που ήμουν όταν γεννήθηκα.. με όλη τη ζωή μπροστά μου.. το σκέφτομαι κάποιες φορές.. αλλά δεν έχουμε την πιθανότητα να κερδίσουμε και δεύτερο λαχείο.. και το ένα ήταν πολύ.. πολύ καλή τύχη.. τώρα δε θέλω να ξεχάσω.. τώρα είμαι αυτό που έγινα τα τελευταία 50 χρόνια.. το διασκέδασα.. κι όσο με γνωρίζω με συμπαθώ περισσότερο.. θέλω να συνεχίσω.. όσο κρατά αυτή η στιγμή ύπαρξης.. είμαι η διανόησή μου.. και θα είμαι.. όσο έχω μνήμες εμπειρίες κι όσο προσθέτω.. για μένα θάνατος είναι το αλτσχάιμερ που με απειλεί.. χωρίς αυτά απλά δεν υπάρχω..
αλλά αρκετά μίλησα για μένα.. μιλήστε κι εσείς.. πως με βρίσκετε; χαχαχαχα (κλεμμένο από MAD του 80)
καλά το ξεφτίλισα.. έκανα ολόκληρο ποστ μια και δε κάνω συχνά στα δικά μου.. θα το μεταφέρω κι εκεί λοιπόν.. :) :)
την καληνύχτα μου :) :)

media και μαλάκια..

ήταν κάποτε οι εφημερίδες.. στρατευμένες.. ιδιοτελείς.. αλλά πεπερασμένης υλης.. γνωστής θέσεως.. περνάγαμε την είδηση και την ερμηνία από το εκαστοτε παραμορφωτικό φίλτρο.. και κάτι καταλαβαίναμε.. όσοι θέλαμε.. και μαθαίναμε και τη γλώσσα.. βγήκε μετά η τιβι.. με το ίδιο περίπου προσωπικό.. με αυστηρή λογοκρισία.. ε υπήρχε και η ντοιτσεβέλε.. ότι καταλάβαινε ο καθένας.. με την ιδιωτική ραδιοφωνία τηλεόραση.. χάσαμε την μπάλα.. οι νεότεροι.. βελτιώθηκαν και τα μέσα κοινωνικής μηχανικής.. δεν επρόκειτο πια για ενημέρωση.. επρόκειτο για προπαγάνδα.. στο ιντερνετ υπάρχει ελευθερία.. αλλά υπάρχει κι η προπαγάνδα.. καλιμένη από το μανδία της ελευθερίας.. και υπάρχει κι ο τερατόδης όγκος.. που καθηστά αδύνατη την επεξεργασία από τον αναγνώστη.. τελικά είναι τυχαίο τι θα μάθεις και τι θα καταλάβεις.. και πάλι εξαρτάται από την κριτική σου σκέψη.. όση έχεις καταφέρη να αναπτύξης σε πίσμα του συστήματος.. μιά ονειρκή λύση θα ήταν να υπήρχαν δημοσιογράφοι.. με την ικανότητα γραφής κι ανάλυσης αυτών της εποχής των εφημερίδων.. αλλά με μια κουλτουρα που να τους αναγκάζει να είναι αντικειμενικοί.. και με ανεξάρτητη χρηματοδότηση ωστε να μην εξαρτόνται από ομάδες συμφερόντων.. και μετά ξύπνησα..

σχολιο από το facebook σε άρθρο της φίλης dora pavlidou

Πάμε εμφύλιο;

 

γράφω τώρα.. εν θερμώ.. πριν προλάβω να βομβαρδιστώ από πληροφορίες θεωρίες.. και τα γνωστά ψέματα..

την αλήθεια δεν την ξέρω.. και του καθενός την αλήθεια δε την πιστεύω άκριτα.. κάπου στην τρίτη δημοτικού σταμάτησα εντελώς κι επίσημα να πιστεύω την επίσημη ιστορία.. τις ειδήσεις.. ή επίκαιρα όπως τα έλεγαν τότε.. στα διλήμματα του σινεμά.. είχα μάθει να μη τα πιστεύω από τότε που με θυμάμαι..

το πιθανότερο σενάριο που βλέπω.. όπως ξετυλίγεται το θέμα.. είναι ότι τον μαχαιροβγάλτη μπορεί να τον έβαλε κάποιο παρακλάδι του κρατικού μηχανισμού.. για να ακολουθήσει το σόου που παρακολουθήσαμε.. και τον σημερινό πιστολέρο.. να τον έβαλε η ΧΑ για να δημιουργήσει το χάος το οποίο κινδυνεύουμε να βρεθούμε..

δεν είμαι καλός άνθρωπος.. δεν καταδικάζω κανενός είδους βία.. και μόνο λόγω της υπερβολικής δόσης καταδίκης που έχουμε φάει τα τελευταία χρόνια.. αλλά και γιατί δεν καταλαβαίνω γιατί κάποιος που επικροτεί θανάτους.. ή ακόμα κι αδιαφορεί γι αυτούς.. να μην πέσει θύμα της θεωρίας του..

γνώριζα από μωρό ότι μεγάλο μέρος των συμπολιτών μου.. είναι φασίστες.. αλλά επέλεγα να το παραμερίζω.. για την ψυχική μου υγεία.. όσο κι αυτοί το έκρυβαν.. μετά τις διπλές εκλογές.. που όλα γίναν απροκάλυπτα σαφή.. δε μπορώ πιά να ησυχάσω..

κι όσο κάτι μου το θυμίζει.. τόσο καταλαβαίνω πιά αυτούς που έλαβαν μέρος στον προηγούμενο εμφύλιο.. τους καταδίκαζα ασχέτως πλευράς.. ο φασισμός είναι μια πανούκλα.. που μόνο με τον πολιτισμό μπορείς να τον αντιμετωπίσεις.. αλλά είναι τόσο δύσκολο.. ίσως πιό εύκολος είναι ο εμφύλιος.. έτσι κι αλλιώς τον πραγματικό εχθρό.. που είναι οι κυβερνήσεις και τα έξωθεν αφεντικά τους.. δε μπορούμε να τα χτυπήσουμε.. σε πόλεμο είμαστε μιά 5ετία.. ίσως ένας εμφύλιος να είναι μιά εκτόνωση.. να τους κάνουμε την χάρη.. επιτέλους να τελειώνουμε..

Θεοί ή εξωγήινοι..

 

Μου έστειλε ένας φίλος το πρώτο βιντεάκι.. με την ερώτηση.. αν μπορώ να φανταστώ πως βγάζανε τετραγωνισμένους παραλληλεπίπεδους όγκους γρανίτη.. και μάλιστα κλειστούς από πέντε πλευρές.. όταν βλέπω πεπεισμένους ανθρώπους.. για απίθανα πράγματα.. προσπερνώ χωρίς χασομέρι.. ότι έχει γίνει.. με κάποιο τρόπο έχει γίνει.. και δε χρειάζεται να αναζητούμε τις πιό απίθανες εξηγήσεις..

μου έστειλε λοιπόν το δεύτερο.. επιμένοντας.. λοιπόν.. για αρχή αντιπαθώ τους σίγουρους.. όλα τα εγκλήματα από σίγουρους γίνονται.. μικρά μεγάλα και τεράστια.. αλλά έπεσα στην παγίδα.. και φαίνεται απασχολούσε το πίσω μέρος του μυαλού μου.. έτσι για να το απεμπολήσω.. κάθομαι να απαντήσω όπως μπορώ..

με την τωρινή μου ελλειμματική αποσπασματική γνώση του κόσμου.. θα πήγαινε το μυαλό μου σε ένα σωρό περίπλοκες λύσεις.. το οποίο μια χαρά παιχνίδι είναι.. αλλά δεν απαντά ουσιαστικά στο ερώτημα.. όπως το βλέπω.. μια τυχαία παρατήρηση.. όπως ότι άμα αφήσεις το λεμόνι στο μάρμαρο το τρώει.. και κάποιος πειραματισμός.. ίσως οδήγησε σε κάποιο υλικό που να διαβρώνει το γρανίτη.. ίσως σε μια κατάσταση πάστας για να μην τρέχει και τρώει πρός τα κάτω.. να το εφάρμοζα με κάποιο σωλήνα στά σημεία τομής.. στη πάνω και την κάτω πλευρά του εξωτερικού παραλληλογράμμου.. προχωρώντας οριζόντια διαβρώνοντας.. ξεπλένοντας και προχωρώντας.. βάζοντας και κάποιες σφήνες στην κάτω τομή.. εφόσον έφτανε στην τελική επιθυμητή διάσταση το πάνω και το κάτω παραλληλόγραμμο.. θα έβαζα σε υγρή πιά μορφή το διαβρωτικό στις τρίς πλευρές του πάνω παραλληλόγραμμου.. ώστε να διαβρώνει προς τα κάτω με τη βοήθεια της βαρύτητας.. τις σφήνες κάτω.. θα της έκανα με ελαφρά κλίση προς τα έξω.. και με επίστρωση λίπους.. όταν το διαβρωτικό έφτανε στο κάτω μέρος.. κόβοντας τις τρις κάθετες εσωτερικές πλευρές.. κι ελευθερώνοντας τον ογκόλιθο.. θα τον τραβούσα.. με κάποια βοήθεια.. σε κάποια βάση που θα είχα φτιάξει στην κάτω πλευρά.. και περαιτέρω μετακίνηση..

άλλη λιγότερο περίπλοκη λύση.. αν η εργασία γίνεται σε περιοχή και εποχή.. που το βράδυ πέφτει η θερμοκρασία κάτω του μηδενός.. να σκαφτεί παραδοσιακά με καλέμια το γύρω γύρω.. το εξωτερικό παραλληλόγραμμο.. μέχρι το επιθυμητό βάθος.. να στοκαριστεί δεξιά αριστερά και μπροστά το πάνω επίπεδο.. να γεμίσει με νερό.. και να σπάσει/αποκολλήσει την πίσω πλευρά γινόμενο πάγος.. με τη βοήθεια και του βάρους του ογκόλιθου.. οι σφήνες κάτω παραμένουν και σε αυτή τη μέθοδο για την απομάκρυνση..

(θα βοηθούσε κάποιο σκαρίφημα.. αλλά δεν έχω τρόπο αυτή τη στιγμή.. ελπίζω να ήμουν αρκετά περιγραφικός..)

φυσικά δε ξέρω αν αυτό που περιγράφω γίνεται ή έχει γίνει.. αλλά για μένα είναι πιό πιθανό αυτό.. ή κάτι ανάλογο.. εκμεταλλευόμενο κάποιες άλλες ιδιότητες.. από το να το αποδώσω στο θεό ή στους εξωγήινους..

Ποιος είδε κράτος λιγοστό - Γ. Σουρης

Ποιος είδε κράτος λιγοστό
σ’ όλη τη γη μοναδικό,
εκατό να εξοδεύει
και πενήντα να μαζεύει;

Να τρέφει όλους τους αργούς,
νά ‘χει επτά Πρωθυπουργούς,
ταμείο δίχως χρήματα
και δόξης τόσα μνήματα;

Νά ‘χει κλητήρες για φρουρά
και να σε κλέβουν φανερά,
κι ενώ αυτοί σε κλέβουνε
τον κλέφτη να γυρεύουνε;

Όλα σ’ αυτή τη γη μασκαρευτήκαν
ονείρατα, ελπίδες και σκοποί,
οι μούρες μας μουτσούνες εγινήκαν
δεν ξέρομε τί λέγεται ντροπή.

Σπαθί αντίληψη, μυαλό ξεφτέρι,
κάτι μισόμαθε κι όλα τα ξέρει.
Κι από προσπάππου κι από παππού
συγχρόνως μπούφος και αλεπού.

Θέλει ακόμα -κι αυτό είναι ωραίο-
να παριστάνει τον ευρωπαίο.
Στα δυό φορώντας τα πόδια που ‘χει
στο ‘να λουστρίνι, στ’ άλλο τσαρούχι.

Σουλούπι, μπόϊ, μικρομεσαίο,
ύφος του γόη, ψευτομοιραίο.
Λίγο κατσούφης, λίγο γκρινιάρης,
λίγο μαγκούφης, λίγο μουρντάρης.

Και ψωμοτύρι και για καφέ
το «δε βαρυέσαι» κι «ωχ αδερφέ».
Ωσάν πολίτης, σκυφτός ραγιάς
σαν πιάσει πόστο: δερβέναγάς.

Δυστυχία σου, Ελλάς, με τα τέκνα που γεννάς!
Ώ Ελλάς, ηρώων χώρα, τι γαϊδάρους βγάζεις τώρα;

!! στη βία μου να το ποστάρω πριν το ξεχάσω.. ξέχασα να γράψω το όνομα του ποιητή.. τώρα το πήρα χαμπάρι.. κι ήλθα να το προσθέσω.. τα δικά μου.. σαφώς επιρεασμένα από το σουρή.. βρίσκονται στο στις μπουρμπουλήθρες μου..

δοκημή της ερτ..

κανετε κλικ από πάνω για να αρχίσει..

όπου γιώργος και μάλαμα..

σαν το πακέτο..

..που δεν έχει πιά τσιγάρα.. έτσι κι εμένα τώρα με παραπετάς.. λέει το τραγούδι.. αν έλεγε με απομυζάς.. μάλλον κανείς δε θα το πίστευε.. και δε θα γινόταν επιτυχία.. πως τόσοι πολλοί.. προσπαθούν να μας πείσουν.. με σημαντική επιτυχία.. ότι αυτό το άδειο πακέτο.. έχει ακόμα κάτι να δώσει.. πως προτείνουν πακέτα επί πακέτων μέτρων.. που.. με απλή αριθμητική.. είναι από συντάξεως.. καταδικασμένα σε αποτυχία;.. ποια μέτρα;.. ποια φοροδιαφυγή;.. όταν γινόταν το πανηγύρι της φοροδιαφυγής 30τόσα χρόνια.. για λόγους πολιτικού κόστους.. πολιτικό κόστος.. ένας ορισμός που νομιμοποιεί την παρανομία.. κι όλοι την δεχόμαστε.. όταν η οικοδομή και το εμπόριο αυτοκινήτων ανθούσε.. σαν προβολή της επιτυχίας.. αυτοτροφοδοτούμενης μέσα από την παραοικονομία την διαπλοκή και την φοροδιαφυγή.. λειτουργούσε σαν το τσιγαριλίκι.. προς τους μικρομεσαίους.. για να μπορούν οι μεγαλομεγάλοι να διαπλέκονται χωρίς ενοχλήσεις.. να δανείζονται με τριτεγγυητές τους χαυνομένους μικρομεσαίους.. για ίδιον όφελος.. και να στέλνουν πάντα σε αυτούς το λογαριασμό.. χωρίς κάν να αισθάνονται την ανάγκη κάπως να καλυφθούν.. χωρίς πιά προσχήματα.. αφού με το μαγικό τσιγαριλίκι.. κατάφεραν να κρατούν όλες τις εξουσίες χωρίς έλεγχο..
..ήταν σίγουρο ότι κάποτε τα δανικά θα τέλειωναν.. το πότε μόνο ήταν θέμα συγκυρίας.. το ότι αυτό άργησε πολύ.. απλά μεγάλωσε το χάος.. μεταξύ θεωρίας και πράξης.. αναγκάστηκαν οι μεγαλομεγάλοι.. να τους πάρουν σιγά σιγά το τσιγαριλίκι.. και η στέρηση προκαλεί αγανάκτηση..
και μέσα στη θολούρα της στέρησης.. η αγανάκτηση είναι περίπου τυφλή..
..η οικοδομή και το εμπόριο αυτοκίνητων περίπου τελείωσαν.. τα σχετικά επαγγέλματα που πρωτοστατούσαν στη φοροδιαφυγή.. δεν έχουν πιά αντικείμενο φοροδιαφυγής.. το να υπολογίζεις τώρα πακέτα.. για να πιάσεις τη συγκεκριμένη φοροδιαφυγή.. μου φαίνεται σα να ζητάς πίσω τσιγαριλίκια που έχουν καπνιστεί.. είναι ή ηλίθιο ή πονηρό.. δε ξέρω πιό είναι πιό επικίνδυνο.. αλλά τα θεωρώ και τα δύο κολάσιμα..

κοτίτσαααα!!!

..δε λέω εσένα κοτίτσα.. αλλά παίζει και να είσαι.. αν σκεφτούμε.. πάλι.. τα αποτελέσματα των εκλογών....πήρε ο πατέρας μου μερικά κοτοπουλάκια το χειμώνα.. για να ενισχύσει την αυγοπαραγωγή του για το πάσχα.. να έχει να βάψει και να μοιράζει στους φίλους κόκκινα αυγά..
..ένα από τα κοτοπουλάκια μεγαλώνοντας.. έδειξε φιλοδοξία να γίνει κλώσα.. μια και δεν έχουμε κόκορα αυτό το καιρό.. ο προηγούμενος ήταν τρομερός τζαναμπέτης.. σκότωνε τις κότες και την έπεφτε και σε μάς.. το έφαγε το κεφάλι του.. έτσι.. ανταλλάξαμε με μιά γειτόνισσα αυγά.. από κόκορα.. με δικά μας κοτίσια.. και την έβαλε βασίλισσα σε δικό της διαμέρισμα.. να τα κλωτσήσει.. εννέα τις έβαλε.. και την πρώτη του ιούνη.. έσκασε μύτη μόνο ένα κλωσόπουλο.. το οποίο βέβαια μονοπώλησε την προσοχή.. όχι μόνο της μάνας του.. αλλά και τη δική μας..
περιμένει ο πατέρας μου 2 χρόνια να του φτιάξω κλωσσομηχανή.. αλλά ήθελα να την κάνω υπεραυτόματη.. κι ακόμα έχω κολήσει στα μικροτσίπ τα κυκλώματα και τα προγραμματιστικά.. τουλάχιστον δια της φυσικής οδού.. είχαμε την χαρά να αποκτήσουμε μια κοτίτσα και καλή..

..στο πρώτο βιντεάκι την παραμονή των κατάπτυστων εκλογών..
..στο δεύτερο πριν καμιά δεκαριά μέρες.. κοτίτσα πιά..

μάθε τέχνη κι άστηνε..

..κάθε τρις και λίγο.. του έρχονται του πατέρα μου επιχειρηματικές ιδέες.. για την περίπτωση που του κόψουν την σύνταξη.. μια φορά το 84.. είχα πάει να αγοράσω παρτιτούρες σε μια στοά εκεί μεταξύ πανεπιστημίου και σταδίου.. και γύρισα με ένα βιολί.. "μαύρα γυαλιά πήρες;" μου είπε.. "..αν πέσεις έξω.. να την στήσεις στην ομόνοια να βγάζεις μεροκάματο.."..
..έτσι πριν λίγο καιρό.. πήρε ένα καρούλι σκοινί..

και μου ζήτησε να του μάθω να κάνει διάφορα πραγματάκια.. μήπως πάρει κάνα τραπεζάκι και στηθεί εκεί στο Θησείο και τα πουλάει..
του έφτιαξα ένα βιλάι.. κοινώς αρμίδιον..

μερικά σκοινιά..

και ένα κρεμαστάρι για γλάστρες που είχε δει σε κάτι κηπουρικά στην τιβι.. και δεν το έβρισκε μετά στο ίντερνετ..

το τελευταίο το δοκιμάσαμε και για να δούμε πως είναι..

τραπεζάκια έχουμε.. μα εγώ μα αυτός.. μα με βιολί μπουζούκι τρομπέτα ή σχοινάκια.. το Θησείο εκεί είναι..

συμβουλές του καφετζή..

η εικόνα από εδώ

σημερα ο φίλος kakomyrios στο λογαριασμό του στο twitter.. πέταξε μερικές σκόρπιες συμβουλες περί της τέχνης του καφετζή.. μια κι ο ίδιος δήλωσε ευθαρσός ότι βαριέται.. και μια κι εγώ δε πρόκειται να τις θυμηθώ.. είπα να τις φέρω εδώ να τις ακουμπήσω.. για μένα και για κάθε ενδιαφερόμενο.. ηδού λοιπόν η συρραφή των twit..

Επειδή είμαι καλός καφετζής: αν σου τη σπάει που νερώνει ο φρέντο, αν δεν μπορείς να πιες 4 φραπέδες,η λύση είναι μία
Ζάχαρη, μονή δόση εσπρέσο, λίγο νερό και μισή κουταλιά στιγμιαίο. Χτυπάς στο μίξερ και σε ένα ποτήρι με φουλ παγάκι ρίχνεις το μείγμα.
Ο καφες αυτός κρατάει τη γεύση του εσπρέσσο, κάνει αφρό του φραπέ και κρατάει κάνα δίωρο. Βουαλά.
Αν είστε τσακάλια και έχετε καλή σχέση με τον πωλητή καφέ, μπορείτε να ζητήσετε δικό σας καβούρδισμα. Αλλά πάμε μακριά.
Δοκιμάστε αντί για αφρόγαλο να χτυπήσετε κρέμα γάλακτος για τον φρέντο καπουτσίνο. Για τους γλυκατζήδες, κοκομπλόκο.
Και για τους φραπόπληκτους: αν έχετε υπομονή φτιάξτε σιρόπι,δηλαδή βράστε τη ζάχαρη στο νερό του καφέ. Τόσο βελούδινο μείγμα δεν έχετε πιει.